حیات: حضرت خدیجه کبری (س)، 68 سال قبل از هجرت در خانواده ای با اصالت در مکّه معظّمه دیده به جهان گشودند. آن حضرت از قبیله قریش بود. پدرشان «خُوَیلد» و مادر ایشان «فاطمه بنت زائده» بودند که هر دو از ریشه دارترین و اصیل ترین خاندان های عرب در حجاز محسوب می شدند. جایگاه و نقش حضرت خدیجه (س) در سخت ترین دوران تاریخ اسلام بر کسی پوشیده نیست. آن بانوی گرانقدر در دوران بعثت و در 24 سال زندگی مشترک با پیامبر گرامی اسلام (ص) با حمایت های مادی و معنوی خویش از رسول اکرم (ص)، خدمات بسیار ارزشمندی به ایشان و دین اسلام مبذول داشتند و نقش مهمی در دفاع از اسلام و مسلمانان، نشر توحید و ارزش های اسلامی ایفا کردند. این بانوی بزرگوار نه تنها از عمق جان به رسالت پیامبر ایمان آوردند، بلکه رسول اکرم(ص) را در برابر سختی ها و تکذیب مشرکان و بدخواهان یاری دادند. وفاداری آن حضرت در راه رسیدن به اهداف والای پیامبر(ص) مورد توجه سیره نویسان و محققان قرار گرفته است.
