قطعنامه 598
-
پایان یک توهم
در پی پذیرش «قطعنامه ۵۹۸ » و برقراری آتشبس میان ایران و عراق در سال ۱۳۶۷، بسیاری بر این باور بودند که جنگ هشت ساله به پایان رسیده است. اما تنها چند روز پس از اعلام پذیرش قطعنامه، «منافقین»، سوم مرداد ماه سال ۶۷ ، با پشتیبانی حکومت بعث عراق، حمله گستردهای را به خاک ایران آغاز کرد.
-
مذاکرات ایران و عراق پس از پذیرش قطعنامه ۵۹۸ - سال ۱۳۶۷
پس از تصویب قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت سازمان ملل برای پایان جنگ ایران و عراق در ۲۹ تیر ۱۳۶۶ و پذیرش آن در ۲۷ تیر ۱۳۶۷ و برقراری آتشبس در ۲۹ مرداد همان سال، هیأتهای ایران به سرپرستی علیاکبر ولایتی، وزیر امور خارجه وقت، و عراق به سرپرستی طارق عزیز، با میانجیگری خاویر پرز دکوئیار، دبیرکل وقت سازمان ملل متحد، از اوایل شهریور ۱۳۶۷ مذاکرات مستقیم خود را در ژنو آغاز کردند. این گفتوگوها در هفتهها و ماههای بعد در ژنو و سپس نیویورک ادامه یافت. این تصاویر که همزمان با تلاشها برای پایان دادن به جنگ ایران و عراق و رفتوآمد هیئتهای دیپلماتیک، در صدر اخبار آن روزها قرار داشتند، این تصاویر که تاکنون منتشر نشدهاند، توسط مجید کریمیان عکاس اعزامی ایرنا در ژنو، ثبت شده و آژانس عکس ایرنا آنها را برای نخستینبار از آرشیو این خبرگزاری منتشر میکند.
-
«حیات» در گزارشی بررسی کرد؛
عملیات «غدیر» یا «دفاع سراسری»؛ پاسخ محکم به متجاوز، پس از قبول قطعنامه
۲۷ تیر ۱۳۶۷ ایران قطعنامه ۵۹۸ را رسما پذیرفت و جنگ تمام شد اما... رژیم متجاوز بعثی که آغازگر جنگ و تجاوز بود از ۳۱ تیر ماشین جنگی خود را دوباره به کار انداخت تا باز هم ثابت کند اهل تن دادن به هیچ عهد و پیمانی نیست. و عملیات «غدیر» در چنین شرایطی، آخرین و کوبندهترین رگبار خشم فرزندان ایران بر سر سردار مفلوک قادسیه بود.