بیست بهار بیشتر نداشت، اما عمرش به اندازه دهها سال، سرشار از عشق، ایثار و خدمت بود. از عضویت در سپاه پاسداران تا داوطلب هلال احمر، از خادم افتخاری حرم سیدالشهدا (ع) تا دستگیری از یتیمان و هر قدمی که برداشت، ردپایی از مهربانی بر جای گذاشت. ابوالفضل دهنوی، جوانترین شهید امدادگر پس از دفاع مقدس ۸ ساله، در حالی که هم لباس نظامی بر تن داشت و هم دل در گرو خدمت به مردم، سرانجام در صبحگاه ۱۵ فروردین ۱۴۰۵، بر اثر حمله پهپادی رژیم صهیونیستی، جان پاکش را نذر آرمانهایی کرد که تا آخرین لحظه برایشان جنگید. روایت زندگی او، روایت پسری است که پدرش او را پهلوان مهربان و پر تلاش مینامد و این روایت، روایت جوانی است که رفت تا بماند...
