حیات:پسر درس خوان و نجیب خانواده مشهور صاحبی اصفهانی در حالی که به تازگی درس و مدرسه را به پایان برده بود، لباس رزم پوشید و به همراه گروه بچه های مسجد و محل، راهی میادین نبرد حق علیه باطل شد.
حسن صاحبی چنان با جبهه اُنس گرفته بود که این جمله او بعد از سی و اندی سال هنوز در خاطره ها جاری است که زندگی واقعی آنجا [جبهه] است. سنگر و جبهه جایی بود که این فرزند برومند صاحبی اصفهانی، گمشده اش را آنجا یافت.او در میانه ماموریتش، مجروح شد و برای درمان به پشت جبهه انتقال یافت اما شوق همراهی با مردان بی ادعا، او را دوباره به خط مقدم نبرد کشاند.در نوشته ای که از شهید برجای مانده، در آخرین راز و نیازش با معبود، می خواهد پیکرش گمنام بماند و در خلوت و خلوص به وصال دوست نائل شود.
