روستا
-
روستا و آبشار «بیشه» لرستان
روستای گردشگری بیشه در دل کوه‌های زاگرس و در مجاورت راه‌آهن سراسری تهران ـ جنوب قرار گرفته است. این روستا در حدود ۶۰ کیلومتری خرم‌آباد و ۳۰ کیلومتری جنوب دورود واقع شده و ایستگاه راه‌آهن بیشه و آبشاری به همین نام، از مهم‌ترین عناصر طبیعی و گردشگری این منطقه به شمار می‌روند. این روستا به دلیل برخورداری از ظرفیت‌های طبیعی و گردشگری، برای ثبت جهانی نیز معرفی شده است.آبشار بیشه یکی از آبشارهای دائمی لرستان است که از به هم پیوستن چشمه‌های پرآب بالادست شکل می‌گیرد. آب چشمه‌ها پس از عبور از محدوده ایستگاه راه‌آهن، از ارتفاع فرو می‌ریزند و در ادامه به رودخانه سزار می‌پیوندند. این آبشار حدود ۴۸ متر ارتفاع دارد و عرض تاج آن به حدود ۲۰ متر می‌رسد. آبشار بیشه در ۲۷ اسفند ۱۳۸۷ به عنوان چهل‌وهشتمین اثر ملی در فهرست میراث طبیعی ایران به ثبت رسید. قرار گرفتن آبشار در میان جنگل‌های گسترده بلوط، کوه‌های زاگرس، روستای بیشه و ایستگاه راه‌آهن، چشم‌اندازی متفاوت از هم‌نشینی طبیعت و مسیر راه‌آهن سراسری ایجاد کرده است.در شرق آبشار، تپه‌های کلاه‌کوه و در شمال آن کوه ازگن قرار گرفته‌اند و جنگل‌های بلوط بخش مهمی از چشم‌انداز طبیعی منطقه را تشکیل می‌دهند.ترکیب آبشار، چشمه‌ها، جنگل‌های زاگرس، روستا و عبور قطار از میان این چشم‌انداز، بیشه را به یکی از مقاصد شناخته‌شده گردشگری لرستان تبدیل کرده است؛ منطقه‌ای که در فصل‌های مختلف سال، چهره‌ای متفاوت از طبیعت زاگرس را پیش روی گردشگران قرار می‌دهد. این گزارش تصویری از آبشار و روستای بیشه لرستان، در فاصله سال‌های ۱۴۰۳ تا مهرماه ۱۴۰۵ عکاسی شده و بخش‌هایی از طبیعت منطقه، آبشار، روستا و حضور گردشگران را در فصل‌های مختلف نشان می‌دهد.
-
روستایی پلکانی در دل کوه‌های خراسان
روستای تاریخی کنگ در شهرستان طرقبه‌شاندیز استان خراسان رضوی، با خانه‌های پلکانی ساخته‌شده بر دامنه کوه‌های بینالود، یکی از روستاهای تاریخی و گردشگری این استان به شمار می‌رود. معماری سنتی، کوچه‌های باریک و شیب‌دار و خانه‌هایی که پشت‌بام هرکدام حیاط خانه بالادستی است، از ویژگی‌های این روستاست که در کنار بافت قدیمی آن، زندگی روزمره اهالی همچنان جریان دارد.
-
درنگی در مدرسه کانکسی روستای «دره چپی» بروجرد
صبح یک روز مهرماه در حالی که مدارس تازه برپا شده‌اند راه روستایی در جنوب بروجرد را پیش می‌گیریم، مقصد، روستایی با مدرسه کانکسی «دره چپی» از توابع بخش مرکزی با ۱۱ خانوار جمعیت که در نزدیکی آن روستای «بزهل» در ۱۸ کلیومتری جنوب شهر واقع شده و سهم دانش آموزان این ۲ روستا از مدرسه یک کانکس است که ابتدای روستای «دره چپی» قرار دارد.
-
مدرسه‌ای با یک دانش آموز
روستای ازنی در ۶۵ کیلومتری جنوب ساری و ۲۰ کیلومتری کیاسر، در دامنه ازنی‌کوه قرار دارد. دبستان این روستا تنها یک دانش‌آموز به نام طلا اسدی، ۹ ساله و کلاس‌سومی دارد. خانم خادمی، معلم مدرسه، هر روز برای تدریس به این روستا سفر می‌کند و مسیر ۲۰ کیلومتری کیاسر تا ازنی را می‌پیماید.
-
مدرسه‌ای در آن سوی مسیرهای گلی
دانش‌آموزان روستای دره‌کوله از توابع شهرستان سنندج، پس از آبگیری سد ژاوه در بهار امسال، برای رفتن به مدرسه ناچارند هر روز از مسیرهای گل‌آلود و لجنی عبور کنند، مشکلی که به گفته اهالی با وجود وعده احداث پل پیش از آبگیری سد، همچنان ادامه دارد. هر روز صبح، حدود ساعت هفت، پدران برای رساندن فرزندان خود به مدرسه، آن‌ها را در آغوش می‌گیرند و از مسیرهای گل‌آلود و لجنی عبور می‌دهند تا به محل تردد با یونیلیت برسند. این شرایط دشوار، رفت‌وآمد روزانه دانش‌آموزان را با مخاطراتی برای ایمنی و سلامت آن‌ها همراه کرده است. عابدین زرین، پدر ۴۶ ساله سه دختر، نیز هر روز برای رساندن فرزندانش به مدرسه با دشواری‌های این مسیر روبه‌روست؛ تلاشی روزانه برای آنکه دخترانش از تحصیل بازنمانند به گفته اهالی، پیش از آبگیری سد، وعده احداث پل برای تأمین دسترسی ایمن ساکنان داده شده بود؛ وعده‌ای که تاکنون محقق نشده است و خانواده‌ها همچنان برای رفت‌وآمد فرزندان خود با نگرانی روبه‌رو هستند.
-
نمایشگاه توانمندی‌های روستایی و عشایری
ششمین نمایشگاه بین‌المللی توانمندی‌های روستایی و عشایری از (۱۶ تا ۱۹ مهر ۱۴۰۵) سال جاری در محل نمایشگاه‌های بین‌المللی تهران در حال برگزاری است. در این نمایشگاه بیش از ۴۰۰ غرفه برای نمایش ظرفیت‌های استان‌ها تدارک دیده شده و ۵۰ غرفه به استارتاپ‌ها و حوزه‌های فناوری اختصاص یافته است.
-
گیسک؛ بزرگ‌ترین روستای خالی از سکنه ایران
روستای «گیسک » در استان کرمان، در فاصله حدود ۲۰ تا ۲۵ کیلومتری شمال غربی شهرستان زرند قرار دارد. این روستا در منطقه‌ای کوهپایه‌ای واقع شده و ساختار آن به دلیل قرارگیری در دامنه کوه، به‌صورت پلکانی و متناسب با توپوگرافی سختِ زمین شکل گرفته است. در تاریخ ۲۸ آذرماه ۱۳۵۶، زمین‌لرزه‌ای به بزرگی تقریبی ۶.۶ ریشتر شهرستان زرند و مناطق پیرامونی آن، از جمله گیسک را لرزاند. این زلزله یکی از وقایع تلخ و تأثیرگذار در تاریخ معاصر منطقه کرمان بود. شدت زمین‌لرزه به‌قدری بود که بخش‌های وسیعی از بافت سنتی و خشتیِ گیسک به‌طور کامل فروریخت و خانه‌ها غیرقابل سکونت شدند.پس از وقوع این فاجعه و به دلیل تخریب گسترده و خطرات احتمالی پس‌لرزه‌ها، تصمیم بر این شد که روستای جدیدی در مجاورت گیسک قدیم احداث شود. با انتقال ساکنان به روستای طالقانی، روستای قدیمی به حال خود رها شد. از سال ۱۳۵۶ تاکنون، این روستا به‌صورت یک سایتِ متروکه باقی مانده است. عدم دست‌خوردگیِ این ویرانه‌ها، گیسک را به منبعی دست‌اول برای مطالعه شیوه‌های کهنِ ساخت‌وساز در مواجهه با توپوگرافی کوهستانی و نیز اثرات فرسایش بر سازه‌های خشتی تبدیل کرده است.
-
خشم طبیعت یک روستا را زیر تلی از شن‌های روان دفن کرد
رئیس اداره منابع طبیعی و آبخیزداری شهرستان بردسکن با بیان اینکه روستای عزیزآباد پیش از اجرای طرح‌های بیابان‌زدایی، به طور کامل زیر تلی از شن‌های روان و ریزگردها مدفون شده بود، گفت: عزیزآباد که ۷۰ سال قبل در آن سکونت بود نمایی واقعی از بحران زیست‌محیطی در منطقه است.