بارها دیدهایم که برخی شهروندان با نیت دلسوزی، برای گربهها، سگهای بی صاحب، کبوترها و دیگر حیوانات در بوستانها و فضاهای شهری غذا میریزند؛ رفتاری که شاید در نگاه نخست تنها نشانهای از محبت به حیوانات باشد اما تداوم و گسترش آن میتواند پیامدهایی فراتر از یک ظرف غذا، نظم طبیعی زیستبوم شهری را تغییر دهد. حال این پرسش مطرح است که آیا با غذا دادن به حیوانات، ناخواسته تعادل طبیعت تهران را برهم میزنیم؟
در مجتمع های مسکونی شلوغ شهر، پشت درهای بسته زندگیهایی جریان دارد که گاهی با واق یک سگ یا جستوخیز یک گربه در راهروها، صدای آن به گوش همسایهها میرسد. نگهداری از حیوانات خانگی برای برخی ساکنان این مجتمعها بخشی از زندگی و عاطفه خانوادگی است اما برای بعضی دیگر به معنای برهم خوردن سکوت و آرامش؛ واقعیتی که هر روز پررنگتر میشود.
