به گزارش حیات، خداحافظی سامان قدوس را می‌توان یکی از اتفاقات قابل‌توجه فوتبال ایران در روزهای اخیر دانست؛ بازیکنی که مسیر متفاوتی را برای رسیدن به پیراهن تیم ملی انتخاب کرد و پس از نزدیک به یک دهه، تصمیم گرفت، دیگر در اردوهای ملی حضور نداشته باشد.
قدوس که می‌توانست برای تیم ملی سوئد به میدان برود در سال ۲۰۱۷ تصمیم گرفت لباس یوزها را برتن کند. او در این یک دهه ۷۱ بار با لباس تیم ملی در ۳ دوره جام جهانی و ۲ دوره جام ملت‌های آسیا به میدان رفت و حتی به بازوبند کاپیتانی نیز رسید. او در مقاطع مختلف در میانه میدان با کیفیت فنی و سبک بازی که داشت بارها و بارها به کمک تیم ملی آمد.
نکته قابل‌توجه درباره خداحافظی قدوس، زمان اعلام این تصمیم است. در روزهایی که جام ملت‌های آسیا به دلیل برخی مشکلات با یک سال تاخیر در عربستان سعودی برگزار خواهد شد و از طرفی بحث جوان‌گرایی در تیم ملی جدی‌تر از گذشته دنبال می‌شود و امیر قلعه‌نویی نیز از تغییر رویکرد در انتخاب بازیکنان صحبت کرده، یکی از ملی‌پوشان باتجربه بدون انتظار برای تعیین تکلیف از سوی کادر فنی خودش تصمیم گرفت که در انتهای داستانش با تیم ملی نقطه بگذارد و به آن پایان بدهد.
او در پیام خداحافظی خود از تیم ملی این تصمیم را یکی از سخت‌ترین لحظات زندگی خود اعلام و تاکید کرد که پوشیدن لباس ایران یکی از بزرگ‌ترین افتخارات زندگی اوست. او در ادامه برای تیم ملی و اعضای آن آرزوی موفقیت کرد و تمامی کسانی که در این مدت در کنار او بودند تشکر کرد.
البته نباید خداحافظی یک بازیکن را به معنای حل شدن مشکل تغییر نسل در تیم ملی دانست. جوان‌گرایی یک پروژه فنی است که باید با برنامه‌ریزی، شناسایی استعدادها و اعتماد به بازیکنان جدید دنبال شود. کنار رفتن چهره‌های باتجربه نیز زمانی به سود تیم ملی خواهد بود که جایگزین‌های مناسبی برای آن‌ها پرورش پیدا کرده باشند.
حال با رفتن قدوس، تیم ملی یکی از بازیکنانی را از دست می‌دهد که تجربه فوتبال اروپا و شناخت متفاوتی از بازی در سطح بین‌المللی داشت. شاید دیگر نتوان آن سامان قدوس سال‌های ابتدایی حضورش در تیم ملی را انتظار داشت، اما نمی‌توان نقش او را در سال‌های گذشته نادیده گرفت.
خداحافظی قدوس یک پیام مهم هم برای فوتبال ایران دارد؛ پیراهن تیم ملی افتخاری بزرگ است اما پوشیدن لباس آن همیشگی نیست. مهم‌تر از تعداد سال‌های حضور در تیم ملی، کیفیت عملکرد و زمان مناسب برای پایان دادن به یک مسیر حرفه‌ای است.
از طرف دیگر قدوس در روزگاری که عده‌ای با همه ناکارآمدی خود دو دستی و سفت منسب خود را چسبیده و آن را رها نمی‌کنند در شرایطی که می‌توانست همچنان به کار تیم ملی بیاید از این تیم خداحافظی کرد تا نشان دهد هنر رفتن را درست مثل روزهای که مغز متفکر ایران در میانه میدان بود، بلد است. حال نوبت کادر فنی است که نشان دهد برای پر کردن جای خالی چنین بازیکنانی، برنامه‌ای فراتر از دعوت‌های مقطعی و تغییرات ظاهری دارد.
نظر شما