به گزارش حیات به نقل از دیجیتالترندز، یک پژوهش بینالمللی نشان میدهد بیخوابی با افزایش خطر سکته مغزی ارتباط دارد؛ یافتهای که اهمیت اختلالات خواب را در سلامت مغز پررنگتر میکند، هرچند پژوهشگران تأکید دارند این ارتباط بهتنهایی به معنای اثبات علت مستقیم نیست.بیخوابی معمولاً با شبهایی که فرد نمیتواند بهراحتی به خواب برود، بارها از خواب بیدار میشود یا صبح احساس میکند خواب کافی نداشته، شناخته میشود. اما یافتههای یک جدید نشان میدهد پیامدهای این اختلال ممکن است فراتر از خستگی، کاهش تمرکز و اختلال عملکرد روزانه باشد.در این پژوهش، گروهی از محققان با همکاری آکادمی نورولوژی اروپا و دانشگاه پزشکی وین، شواهد موجود درباره پیامدهای مختلف بیخوابی را بررسی کردند. در بخش مربوط به سکته مغزی، ۹ مطالعه با مشارکت بیش از ۱.۳ میلیون نفر شناسایی شد که ۶ مورد از آنها در یک فراتحلیل مورد بررسی قرار گرفتند. نتیجه نشان داد افراد مبتلا به بیخوابی با ۲۶ درصد خطر بیشتر سکته مغزی مواجه بودند.البته این عدد نباید به این معنا تفسیر شود که بیخوابی مستقیماً باعث سکته مغزی میشود. پژوهشگران خود تأکید کردهاند که نتایج، یک ارتباط آماری را نشان میدهد و برای اثبات رابطه علتومعلولی به پژوهشهای بیشتری نیاز است. تفاوت در تعریف بیخوابی میان مطالعات، استفاده از گزارشهای شخصی و عواملی مانند مصرف داروهای خواب میتواند بر نتایج تأثیر بگذارد.
این یافته در حالی منتشر شده که پژوهشهای دیگری نیز در سال ۲۰۲۶ به رابطه میان بیخوابی و سکته پرداختهاند. یک مرور نظاممند و فراتحلیل مستقل که ۱۷ مطالعه و نزدیک به ۷.۷ میلیون نفر را بررسی کرده، نشان داده است که وجود علائم بیخوابی با افزایش خطر سکته ایسکمیک(سکته مغزیای که در اثر گرفتگی یا مسدود شدن یکی از رگهای خونرسان به مغز اتفاق میافتد) ارتباط دارد؛ با این حال، برای مجموع انواع سکته در افرادی که صرفاً علائم بیخوابی داشتند، ارتباط معناداری مشاهده نشد. در مقابل، بیخوابی تشخیصدادهشده با افزایش خطر انواع سکته همراه بود.
ساعت هوشمند همهچیز را تشخیص نمیدهد
در سالهای اخیر، ساعتهای هوشمند و حلقههای هوشمند به ابزارهایی محبوب برای بررسی خواب تبدیل شدهاند. این دستگاهها میتوانند اطلاعاتی مانند مدت خواب، زمان به خواب رفتن، بیدارشدنهای شبانه و برخی شاخصهای فیزیولوژیک را ثبت کنند؛ اما این دادهها معادل تشخیص پزشکی بیخوابی یا پیشبینی خطر سکته نیستند.پژوهشهای جدید نشان میدهند ابزارهای پوشیدنی حتی ممکن است در برخی مداخلات مرتبط با خواب مفید باشند. یک مرور نظاممند در سال ۲۰۲۶ که ۱۶ کارآزمایی و ۹۱۰ نفر را بررسی کرد، بهبودهایی را در برخی شاخصهای خواب با مداخلات دیجیتال مبتنی بر ابزارهای پوشیدنی گزارش کرد، اما پژوهشگران این فناوریها را ابزارهای کمکی دانستند، نه جایگزینی برای درمانهای اصلی بیخوابی.
در نتیجه، عددی که ساعت یا حلقه هوشمند درباره کیفیت خواب نمایش میدهد، بهتنهایی نمیتواند مشخص کند فرد به بیخوابی مبتلاست یا در معرض سکته مغزی قرار دارد. اهمیت اصلی یافته جدید در این است که خواب نامناسب و بیخوابی را بهعنوان موضوعی مرتبط با سلامت عمومی و مغز مطرح میکند؛ موضوعی که نیازمند ارزیابی دقیقتر پزشکی و پژوهشهای آینده است.پژوهشگران نیز بر همین اساس تأکید دارند که خواب باید بخشی از گفتوگو درباره سلامت مغز در مراحل مختلف زندگی باشد. با وجود ارتباط مشاهدهشده میان بیخوابی و سکته مغزی، هنوز نمیتوان از این یافته برای پیشبینی وضعیت یک فرد یا تعیین علت بروز سکته استفاده کرد.
انتهای پیام//
نظر شما