به گزارش حیات، فیلم کوتاه «تال» به کارگردانی عارف غفارینژاد و با بازی محمد کاشتی تولید شده و برای حضور در جشنوارههای سراسری فیلم آماده شده است.
غفارینژاد که زاده بندرشرفخانه است و آثار پیشین او نیز در جشنوارههای کشوری مورد توجه قرار گرفتهاند، در این فیلم به سراغ یکی از مهمترین مسائل زیستمحیطی و اجتماعی منطقه، یعنی بحران آب و خشکی دریاچه ارومیه، رفته است.
کارگردان «تال» درباره شکلگیری ایده این فیلم در گفتگو با خبرنگار ما گفت: با توجه به شرایط موجود در منطقه، کمبود بارشها در سالهای اخیر و بحران آب و پسروی دریاچه ارومیه، به سراغ این سوژه رفتم. اسکله تال که هنوز در میانه این بحران ایستاده و مقاومت کرده، در فیلم بهعنوان نمادی از ایستادگی به تصویر کشیده شده است.

داستان فیلم درباره مردی است که در کنار اسکله تال با آن به درد دل میپردازد. این شخصیت که بازنشسته اداره بنادر و کشتیرانی است، روزهای اوج و شکوه دریا را از نزدیک دیده و اکنون شاهد پسروی و خشکی آن است.
غفارینژاد درباره شیوه روایت فیلم نیز اظهار کرد: بهترین فیلم آن فیلمی است که اگر صدای آن نیز قطع شود، مخاطب همچنان در روند ماجرا قرار بگیرد. فیلم "تال" نیز از این دست آثار است و روایت آن با عکسها و تصاویر پیش میرود.
به گفته کارگردان، گفتوگوی مرد با اسکله تال، در نهایت از دل تلخی و خشکی، به امید میرسد؛ جایی که تال در برابر مرد میگوید: خشکی و تشنگی؛ ما همدردیم مرد، اما هنوز رو پا ایستادم و منتظر رحمت خدا.
اسکله تال در فیلم تنها یک موقعیت مکانی نیست، بلکه جایگاهی نمادین دارد. این اسکله که در بندرشرفخانه قرار گرفته، روزگاری در آب قرار داشته و شاهد دوران شکوه دریاچه ارومیه بوده است؛ اما امروز در میان شورهزارهای نمک و گرمای سوزان، همچنان پابرجا مانده است.
غفارینژاد با اشاره به همین ویژگی گفت: اسکله تال روزگاری شاهد اوج دریا بوده و حدود ۶ متر در آب قرار داشته، اما امروز در وسط این بحران، در شورهزارهای نمک و زیر نور مستقیم آفتاب همچنان استوار ایستاده و منتظر رحمت الهی است تا آن شکوه گذشته بازگردد.
وی همچنین با اشاره به پیشینه تاریخی اسکله تال افزود که این سازه در دوره اشغال روسها ساخته شده و برای تعمیر کشتیها مورد استفاده قرار میگرفته است.
در این فیلم، محمد کاشتی نقش مرد محوری داستان را ایفا میکند و به گفته کارگردان، حضور او به لایههای احساسی اثر عمق بیشتری بخشیده است. غفارینژاد درباره بازی کاشتی گفت: او در نقش مردی ظاهر میشود که دردهایش با ترکهای زمین همسوست و در اسکله تال، همزادی برای تنهایی و ایستادگی خود پیدا میکند.
مدیریت فیلمبرداری «تال» نیز بر عهده جعفر نادری عکاسباشی بوده است؛ فیلمبرداری که با بهرهگیری از ظرفیتهای بصری منطقه، تلاش کرده تقابل میان زیباییهای بندرشرفخانه و واقعیت تلخ خشکسالی را در قاب تصویر به نمایش بگذارد.
غفارینژاد درباره ارتباط شخصی خود با موضوع فیلم نیز تأکید کرد: افتخار میکنم که بندرشرفخانهای هستم. او بحران دریاچه ارومیه را موضوعی مرتبط با زندگی مردم منطقه دانست و تلاش کرده این دغدغه را از زاویهای متفاوت در فیلم مطرح کند.
فیلم «تال» در پایان، پیام خود را بر امید استوار میکند؛ امیدی که در قالب انتظار برای نزول رحمت الهی و بازگشت شکوه گذشته دریاچه ارومیه بیان میشود.
این فیلم اکنون برای شرکت در جشنوارههای سراسری فیلم آماده شده است.
انتهای پیام/خ
نظر شما