به گزارش حیات، یک سال پیش، الیجا جاست با پیراهن اسکیان سنتپولتن در لیگ دسته دوم اتریش بازی میکرد؛ رقابتی که در رتبهبندی قدرت لیگهای اوپتا جایگاه ۱۴۷ جهان را دارد و بین موچامبولا موزامبیک در رتبه ۱۴۶ و لیگای ۲ پرو در رتبه ۱۴۸ قرار گرفته است. امروز او ستاره مادرول در لیگ برتر اسکاتلند است که نشریه اتلتیک این هفته آن را «جالبترین تیم از نظر تاکتیکی در بریتانیا» توصیف کرد، و پس از ۱۶ سال غیبت نیوزیلند از جام جهانی، نامش به عنوان اولین گلزن تاریخ این کشور در این رقابتها ثبت شده است.
این هافبک تهاجمی در فصل جاری در ۲۷ بازی به ۷ گل و ۶ پاس گل رسیده و با مجموع ۱۳ مشارکت گلزنی برای مادرول که در جایگاه چهارم لیگ قرار دارد، تنها سه بازیکن در لیگ برتر اسکاتلند از او پیشی گرفتهاند. یکی از این سه نفر همتیمی زیمبابوهایاش، تاواندا ماسوانیسه است که جاست چهار پاس گل برایش ثبت کرده.
جاست ماه گذشته در گفتوگو با استاف گفت: «گلزنی همیشه چیزی بوده که سعی کردهام در طول کارنامهام بهبود بدهم. گاهی به گذشته نگاه میکنم و میبینم عملکرد خوبی داشتم، ولی گل نزدهام. پاس گلها هم عالی هستند؛ بعضیهایشان واقعاً خوب بوده، بعضی دیگر هم فقط توپ را به ماسوانیسه میدهم و او بقیه کار را انجام میدهد.»
از چند صد تماشاگر تا ۵۹ هزار نفر در سلتیک پارک
در اتریش، جاست مقابل چند صد تماشاگر بازی میکرد. هفته گذشته اما در برابر ۵۹ هزار تماشاگر در ورزشگاه سلتیک پارک به میدان رفت و گل نخست مادرول را در دقیقه ۴۰ نیمه اول به ثمر رساند. سلتیک که چهار دوره متوالی قهرمان لیگ بوده، در نهایت پس از اخراج یک بازیکن مادرول در ۲۰ دقیقه پایانی ۳-۱ پیروز شد. جاست در همان بازی سه بار هدف تکلهایی قرار گرفت که برای حریفانش کارت زرد به همراه داشت.
پل مکگین، کاپیتان مادرول، گفت وقتی جاست را اول فصل با قد ۱۷۴ سانتیمتری دید، نگرانش شد: «نگاهش کردم و با خودم گفتم: فوتبال اسکاتلند؟ ممکن است اینجا دردسر بخوری! اما او استثنایی است. وقتی بازیکنی کوتاهقد و چپپا میبینی، فکر میکنی بازیکن فنی است، نه کسی که جنگ میکند. ولی اینطور نیست. سخت کار میکند، توپ را خوب میگیرد، تیزهوش است و میداند در هر لحظه کجا باشد. وقتی مقابل سلتیک به ده نفر رسیدیم، به مدافع چپ تبدیل شد و عالی بود. گلش هم شانسی نبود؛ این کار را بارها کرده است. نگه داشتنش برایم سخت است، ولی اگر اینطور بازی کند، در مادرول نمیماند. امیدوارم این اتفاق زود نیفتد.»
رابطه ویژه با سرمربی و احتمال انتقال به باشگاه بزرگ
جاست در سومین کشور و چهارمین باشگاه اروپاییاش بازی میکند؛ مسیری که از هلسینگور دانمارک در سال ۲۰۱۹ آغاز شد، پس از درخشش در وسترن ساربورز ولینگتون و ایسترن ساربورز اوکلند به عنوان استعداد برتر نوجوانان نیوزیلند. بعد از هورسنس دانمارک و سنتپولتن اتریش، حالا در مادرول اسکاتلند به اوج رسیده است.
هماهنگی که با سرمربی مادرول، یِنس برتل آسکو، پیدا کرده را چیزی توصیف میکند که همیشه دنبالش بوده: «داشتن مربیای که حاضر باشد اینقدر ریسک کند و به سبک بازی خاصی متعهد بماند، بیشتر استثنا است تا قاعده. الان یک تناسب کامل است.»
آسکو که پیشتر در هورسنس با جاست کار کرده بود، در اوایل ۲۰۲۴ نیز تلاش کرد او را به یوتبوری سوئد ببرد که موفق نشد. حالا این مربی از گزینههای جدی هدایت سلتیک در فصل آینده است و در آن صورت، جاست احتمالاً در صدر فهرست خریدهایش قرار خواهد داشت. حتی اگر این اتفاق نیفتد، عملکرد درخشان این فصل او نظر سلتیک و رنجرز را هم جلب کرده است.
چهل بازی ملی، رویای جام جهانی و پیام به هواداران
جاست از نوامبر ۲۰۱۹ و دبی مقابل جمهوری ایرلند زیر نظر دنی هی در تیم ملی نیوزیلند بوده و با ۴۰ بازی ملی در رتبه ۳۳ تاریخ این کشور قرار دارد. ۸ گل ملیاش هم او را در جایگاه بیستم نشانده است. او در مسیر پیوستن به باشگاه ۵۰ کپیهاست؛ باشگاهی که فعلاً ۲۰ عضو دارد، هرچند همتیمیهایش تیم پین با ۴۸ بازی و بیل تویلوما با ۴۷ بازی احتمالاً زودتر از او به این مرز میرسند.
جاست در جام جهانی از ستونهای اصلی خط هجومی میانی نیوزیلند خواهد بود و درباره هدف تیمش گفت: «برای این پنجره مارس، مهمترین چیز این است که برای هواداران داخلی عملکرد خوبی داشته باشیم؛ چون متأسفانه همه کسانی که میخواهند در جام جهانی از ما حمایت کنند، نمیتوانند به آمریکا بیایند. این لحظه ماست تا از هواداران تشکر کنیم و نشان بدهیم تیم جدیای هستیم که میتواند در جام جهانی به چیزی برسد.»
نظر شما