به گزارش حیات به نقل از ایرنا، خرداد که به نیمه می‌رسد، بهار کم‌کم جای خود را به روزهای گرم‌تر می‌دهد اما هنوز نشانه‌های سرسبزی در شهر دیده می‌شود. باغچه‌هایی که آخرین گل‌های فصل را نگه داشته‌اند، گلدان‌هایی که روی بالکن‌ها جان گرفته‌اند و بازارهایی که همچنان از رنگ پر هستند. در چنین روزهایی، ۲۵ خرداد در تقویم به نام روز ملی گل و گیاه شناخته می‌شود، مناسبتی که فراتر از یک روز نمادین تلاشی برای یادآوری رابطه‌ای قدیمی است، رابطه‌ای میان انسان و طبیعت که در شلوغی زندگی امروز کم‌رنگ‌تر شده اما هیچ‌وقت از بین نرفته است.

این روز فرصتی برای این است که دوباره به نقش گل‌ها در زندگی روزمره نگاه کنیم. نگاهی به گل به عنوان بخشی از تجربه زیستن، چیزی که می‌تواند حال فضا را عوض کند، خاطره بسازد و حتی ریتم زندگی را آرام‌تر کند.

ایرانی‌ها و زندگی میان گل‌ها

برای ایرانی‌ها گل همیشه بیشتر از یک گیاه بوده است. کافی است به خانه‌های قدیمی فکر کنیم، حیاط‌هایی با چند درخت و چند گلدان، باغچه‌هایی که صبح‌ها آب می‌خوردند و عصرها محل دورهمی بودند. در بسیاری از شهرهای ایران، حضور گل بخشی از تعریف خانه بود. شمعدانی‌های لب پنجره، رزهای باغچه، یاس‌های پیچیده به دیوار و حتی رسم هدیه دادن گل در دیدارها، همه نشان می‌دهد که ارتباط با گل در فرهنگ ایرانی یک رفتار تازه نیست.

شاید به همین دلیل باشد که روز ملی گل و گیاه برای خیلی‌ها فقط یک مناسبت تقویمی نیست بلکه یادآور بخشی از سبک زندگی است که هنوز هم در حافظه جمعی حضور دارد.

طبیعت از خانه شروع می‌شود

یکی از پیام‌های مهم روز ملی گل و گیاه این است که ارتباط با طبیعت قرار نیست پروژه‌ای بزرگ باشد. همه قرار نیست باغ یا حیاطی پر از گل داشته باشند. گاهی یک گلدان کوچک کنار پنجره، چند گیاه روی تراس یا حتی رسیدگی دوباره به باغچه فراموش‌شده خانه می‌تواند آغاز این ارتباط باشد.

در سال‌هایی که زندگی آپارتمانی بیشتر شده، همین انتخاب‌های کوچک اهمیت بیشتری پیدا کرده‌اند. بسیاری از خانواده‌ها تلاش می‌کنند بخشی از فضای سبز را نه فقط برای دکور، بلکه برای اینکه بخشی از زندگی روزمره دوباره زنده بماند به داخل خانه بیاورند.

گل‌ها چگونه با آدم‌ها حرف می‌زنند؟

شاید هیچ عنصر طبیعی دیگری به اندازه گل نتواند بدون کلمه احساس را منتقل کند. یک شاخه گل می‌تواند نشانه تبریک، دلجویی، احترام، دوستی یا قدردانی باشد. همین ویژگی باعث شده گل‌ها از دل طبیعت وارد زندگی اجتماعی شوند و در بسیاری از لحظه‌های مهم زندگی کنار آدم‌ها قرار بگیرند. اما نقش گل فقط به احساسات محدود نمی‌شود. امروز بسیاری از مردم حضور گیاهان را بخشی از کیفیت زندگی می‌دانند. فضایی که رنگ سبز در آن وجود دارد معمولاً آرام‌تر و زنده‌تر به نظر می‌رسد و همین باعث شده نگهداری از گیاهان خانگی دوباره محبوب شود.

گل و گیاه از دیدگاه طب سنتی ایرانی‌ها

در فرهنگ ایرانی، ارزش گل‌ها فقط به رنگ و زیبایی آن‌ها محدود نشده است. از گذشته‌های دور، بسیاری از گیاهان و گل‌ها در ذهن مردم با مفهوم تندرستی، آرامش و مراقبت از بدن پیوند خورده‌اند. هنوز هم در بسیاری از خانه‌ها، گل و گیاه تنها برای تزئین نگهداری نمی‌شود و بخشی از آن به باور قدیمی درباره اثر طبیعت بر حال جسم و روان برمی‌گردد.

در طب سنتی ایران، جایگاه گیاهان دارویی و گل‌ها بسیار پررنگ است. گل محمدی، بهارنارنج، بابونه، اسطوخودوس و بنفشه فقط نام چند گیاه آشنا نیستند اینها هرکدام در فرهنگ عمومی با نوعی کارکرد آرام‌بخش، خوشبوکننده، تسکین‌دهنده یا کمک به ایجاد حس تعادل شناخته شده‌اند. از عرقیات گیاهی گرفته تا دم‌نوش‌ها و حتی استفاده از رایحه گل‌ها، همه نشان می‌دهد نگاه ایرانی به گل همیشه فراتر از زیبایی ظاهری بوده است.

امروزه با وجود تغییر سبک زندگی، این نگاه همچنان ادامه دارد و بسیاری از مردم حضور گل و گیاه در خانه را فقط به خاطر دکور انتخاب نمی‌کنند بلکه آن را راهی برای ایجاد حس آرامش، کاهش خستگی ذهنی و دلپذیرتر شدن فضای زندگی می‌دانند. شاید به همین دلیل است که در فرهنگ ایرانی، گل کمتر یک کالای تزئینی و بیشتر بخشی از مفهوم مراقبت و زندگی سالم به حساب می‌آید.

روزی برای مکث در میان شلوغی

شاید فلسفه روز ملی گل و گیاه این باشد که در میان سرعت زندگی امروز، هنوز دلیلی برای مکث وجود دارد. برای نگاه کردن به باغچه‌ای که تازه گل داده، برای خریدن گلدانی که مدت‌ها به آن فکر می‌کردیم، برای کاشتن یک بذر یا حتی برای این سؤال ساده که آخرین بار چه زمانی به چیزی زنده فرصت رشد داده‌ایم.

گل‌ها قرار نیست جهان را تغییر دهند اما می‌توانند حال آدم‌ها را تغییر دهند و گاهی همین تغییرهای کوچک، همان چیزی است که زندگی روزمره به آن نیاز دارد.

انتهای پیام//