به گزارش حیات، حضرت عیسی(ع) چهارمین پیامبر اولوالعزم پروردگار، در چنین روزی در کنار رود فرات دیده به جهان گشود. ایشان به اذن و اراده پروردگار متعال بدون داشتن پدر، از حضرت مریم(ع) به دنیا آمدند. پروردگار بزرگ جهانیان در قرآن کریم نیز در سوره آل‌عمران و سوره مریم به داستان تولد حضرت عیسی(ع) اشاره کرده است. حضرت مسیح در عبری یسوعا و عمانوئیل نامیده می شود، که یسوع به معنای نجات دهنده و لقب ایشان مسیح، به معنی مبارک است، آن بزرگوار صاحب شریعت مسیحیت و کتاب انجیل است. از وی در قرآن با نام های عیسی، عیسی بن مریم، مسیح، رسول الله، کلمه و روح خدا یاد شده و اوصاف، ویژگی، امتیازها و معجزه های فراوانی برای آن حضرت توصیف شده است.هنگامی که حضرت عیسی(ع) متولد شد و مادرش او را به فرمان خداوند نزد قوم و خویشاوندان خود آورد، برای آنان که حضرت مریم را بانویی باتقوا، پاکدامن، پرهیزگار و عابد برمی شمردند، رخدادی غیرمنتظره و شگفت‏آور بود، زیرا ایشان بدون داشتن همسری باردار شده و کودکی به دنیا آورده بود و به همین علت امکان داشت این بانوی مهربان مورد تهمت و افترا برخی از افراد قرار بگیرند، اما حضرت مریم(ع) به سفارش جبرییل(ع) روزه سکوت گرفت و در آن هنگام که مردم از او شرح ماجرا را خواستار شدند؛ حضرت عیسی(ع) به اذن خداوند و برای پدیدار کردن دوباره قدرت و معجزه پروردگار لب به سخن گشود و موجب شگفتی همگان شد.حضرت عیسی(ع) فرمودند: من بنده خدا هستم و خدای متعال به من انجیل عطا خواهد کرد و مرا به پیامبری برمی‏‌گزیند و وجودم را با برکت کرده و آموزگار صفات خوب و پسندیده قرار داده است و به من دستور داده که تا زنده‏‌ام، نماز را به پای دارم و زکات بپردازم و سفارشم فرمود به مادرم نیکی و مهربانی کنم، خدای سبحان مرا میان مردم، فردی ستمکار قرار نداد و در اثر گناه شقاوتمندم نساخت و آن گاه که متولد شدم و زمانی که از دنیا می‌‏روم و هنگامی که در قیامت از بین مردگان زنده محشور می‌شوم، در پناه و امان الهی هستم...حضرت عیسی بن مریم(ع) دوران کودکی خویش را در کنار مادر بزرگوار خود گذراند و مورد تعلیم و تربیت قرار گرفت و بیش از پیش با خداوند و الطاف الهی آشنا شد و توانست به جایگاه والایی در نزد مردم دست یابد، سرانجام ایشان از سوی پروردگار در سی سالگی به مقام پیامبری رسید و مردم را به توحید، عدالت و خدمت به یکدیگر فراخواند، حضرت عیسی هماره در راه برپایی حق و حقیقت تلاش و همگان را به سوی توحید دعوت می کرد، به پیروان و رهروان آن حضرت نصاری می گفتند. همچنین ایشان 12 یار و همیار داشتند که آنان را حواریون می نامیدند و در سفر و حضر، سعادت همراهی و کسب تعلیم و تربیت از محضر آن پیامبر بزرگ را داشتند.معجزه های آن حضرت بسیار و بی شمار است و هریک از آنها در جای خود شگفتی و تعجب مردم را برمی انگیخت، که از آن میان می توان به معجزاتی نظیر جان دادن به مجسمه، شفای بیماران صعب العلاج و ناعلاج، زنده کردن مردگان و اخبار از غیب اشاره کرد، که به این معجزات در آیه های110 الی 115 سوره مائده اشاره شده است.عیسی بن مریم(ع) نویدهای نورانی بسیاری به مردم پس از خویش داده است، که برای نمونه می توان به بشارت در مورد پیامبر خاتم اشاره کرد، ایشان فرموده اند: ˈبه شما خبر می دهم که پس از من پیامبری خواهد آمد به نام احمد صلی الله علیه و آله که یکی از فرزندانش حجت خدا بر انسانها خواهد بود. زمانی که زمین از ظلم و جور پر شد او قیام کند و عدل را به پا دارد . پس من در آن زمان از آسمان فرود می آیم.ˈهنگامی که دشمنان با گسترش و فراگیری دین مسیحیت روبرو شدند و احساس خطر کردند، نقشه قتل ایشان را کشیدند اما حضرت عیسی(ع) از نقشه آنان آگاه شد و مخالفان نتوانستند به هدف خویش دست یابند، چنانکه آیاتی از سوره نسا گواه بر این مدعاست؛ در آیات 157 و 158 این سوره آمده‌ است:ˈ ... و گفتارشان که ما مسیح عیسی بن مریم پیامبر خدا را کشتیم در حالی که نه او را کشتند و نه به دارآویختند لکن امر بر آنها مشتبه شد و کسانی که در مورد (قتل) او اختلاف کردند از آن در شک هستند و علم به آن ندارند و تنها از گمان پیروی می‌کنند وقطعا او را نکشتند. بلکه خدا او را به سوی خود برد و خداوند توانا و حکیم است.ˈبخشی از سخنان حضرت عیسی(ع) را در ذیل مرور می کنیم:** خوشا به حال اصلاح کنندگان میان مردم؛ اینان در روز قیامت مقربان‏اند.** درخت کامل نمی‏شود مگر با میوه‏ای گوارا. همچنین دین‏داری کامل نمی‏شود مگر با دوری از حرام‏ها.** خوشا آنان که پاسی از شب را به عبادت می‏گذرانند؛ آنان کسانی‏اند که نوری ماندگار به ارث می‏برند.**خوشا به حال آنان که نیاز خود را به خدا احساس می کنند، زیرا ملکوت آسمان از آن ایشان است.