تهران - حیاتبعد از 16 سال جنازه اش را آوردند. خودم توی گلزار شهدای قم دفنش کردم(شهید محمدرضا شفیعی). عملیات کربلای 4 با بدن مجروح اسیر شد. برده بودنش بیمارستان بغداد. همونجا محمدرضا شفیعی شهید شده بود، با لب تشنه. بعد از این همه سال هنوز سالم بود. سر، صورت و محاسن از همه جا تازه تر. یاد شبهای جبهه گردان تخریب افتادم. بلند می شد لامپ سنگر رو شل می کرد همه جا که تاریک می شد شروع می کرد به خوندن :«حسینم وا حسینا.» می شد بانی روضه امام حسین  علیه السلام . آخر مجلس هم که همه اشکاشون رو با چفیه پاک می کردند محمدرضا اشکاشو می مالید به صورتش. حتما دلیل تازگی صورت و محاسنش بعد از 16 سال همین بود اثر اشک امام حسین  علیه السلام . راوی:حاج حسین کاجی از گردان تخریب لشکر 17 علی ابن ابی طالب  علیه السلام