به گزارش حیات، پایگاه تحلیلی کانادایی «گلوبال ریسرچ» در مقاله‌ای به قلم «پل کریگ روبرت»، در مورد انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا می‌نویسد: هوگو چاوز، رئیس‌جمهور ونزوئلا در سخنرانی خود در سازمان ملل، برداشت کلی خود را در مورد جورج دبلیو بوش، به تمام دنیا اعلام کرد. من در این مقاله سخنان چاوز را نه به طور دقیق اما تا آنجا که به یاد دارم نقل می‌کنم. «روز گذشته پشت همین تریبون،‌ خود شیطان ایستاده بود و طوری سخن می‌گفت که گویی مالک دنیاست. هنوز هم می‌توان بوی گوگرد را استشمام کرد.»* چاوز میزان فقر را در ونزوئلا به نصف کاهش دادهچاوز برخلاف واشنگتن، به جای آزار مردم به خاطر ثروتمندان، به آن‌ها کمک می‌کند. درحالی‌که واشنگتن مردم آمریکا را به جز یک درصد قشر ثروتمند، خسته و دردمند کرده، چاوز میزان فقر را در ونزوئلا به نصف کاهش داده، ظرفیت دانشگاه‌ها را دوبرابر کرده و برای نخستین بار، برای میلیون‌ها نفر از مردم ونزوئلا، خدمات درمانی و مستمری فراهم آورده است. تعجبی ندارد که علیرغم میلیون‌ها دلاری که واشنگتن صرف مبارزات انتخاباتی رقبای چاوز کرد، وی برای سومین دوره نیز به ریاست‌جمهوری برگزیده شد.*«جولین آسانژ» بنیان‌گذار ویکی لیکس، از کشور اکوادور پناهندگی سیاسی دریافت کرددرحالی‌که واشنگتن و اتحادیه اروپا از نولیبرالیسم –برتری سرمایه بر کار- دم می‌زنند، آن عده از سیاستمداران آمریکای جنوبی که راه و رسم واشنگتن را قبول ندارند، بارها در انتخابات ونزوئلا، اکوادور، برزیل، آرژانتین، اروگوئه و بولیوی برگزیده می‌شوند. این دولت واشنگتن نبود که به «جولین آسانژ»، بنیان‌گذار ویکی لیکس، پناهندگی سیاسی داد بلکه دولت اکوادور بود که با تمامیت اخلاقی خود، به وی پناهندگی سیاسی اعطا کرد. واشنگتن تنها زمانی به کسی پناهندگی سیاسی می‌دهد که بتواند با این کار دشمن خود را آشفته کند.* وعده کاهش مالیات به ثروتمندان، از سوی میت رامنیبرخلاف رهبران نوظهور آمریکای جنوبی که حاضر به قبول برتری سنتی دولت واشنگتن نیستند، نخبگان سیاسی آمریکا، اعم از جمهوری‌خواه و یا دموکرات، با ثروتمندان، در برابر مردم آمریکا متحد شده‌اند. میت رامنی، نامزد حزب جمهوری‌خواه، به ثروتمندان وعده داده است که مالیات آن‌ها را کاهش خواهد داد. مالیاتی که برای جلوگیری از هرگونه نظارت بر تبهکاران در عرصه اقتصادی، و خصوصی‌سازی تأمین اجتماعی و مراقبت‌های پزشکی ، بسیار کم است.* سیاست رامنی نیز، مردم را برای یک درصد قشر ثروتمند قربانی می‌کندخصوصی سازی تأمین اجتماعی و مراقبت‌های پزشکی، به معنای معطوف داشتن مالیات مردم، برای بهره‌وری بنگاه‌های خصوصی است. از نظر جمهوری‌خواهان، خصوصی سازی تنها به معنای کاهش منافع مردم و استفاده از مالیات آن‌ها برای افزایش سود بخش خصوصی است. سیاست رامنی، سیاست دیگری است که مردم عادی را به خاطر همان یک درصد، قربانی می‌کند. متأسفانه، دموکرات‌ها نیز از بین گزینه‌های بد و بدتر، در جایگاه بد قرار دارند. هیچ دلیلی وجود ندارد که به انتخاب مجدد رئیس‌جمهوری رای داد که نابودی قانون اساسی آمریکا در زمان بوش‌ را، قانونا تدوین کرد. همان کسی که یک گام جلوتر نهاد و از کشتار شهروندان آمریکایی، بدون طی نمودن مراحل قانونی، حمایت کرد. همان کسی که جلوی استثمار مردم آمریکا را توسط آن یک درصد نگرفت.* انتخابات آمریکا باید تحریم شودهمان‌طور که «جرالد سلنته» در شماره پاییزی مجله «ترندز» می‌نویسد، وقتی که مجبورید از بین بد و بدتر، یکی را انتخاب کنید، بد را انتخاب نکنید بلکه انتخابات را تحریم کنید و رای ندهید. «بد یا بدتر فرقی نمی‌کند زیرا هر دو بد هستند.» اگر آمریکایی‌ها منطقی‌ فکر کنند، هیچکس نباید در انتخاباتی که در ماه نوامبر برگزار می‌شود، شرکت کند. هر شخصی که در این انتخابات پیروز شود،‌ برای مردم آمریکا یک شکست خواهد بود.* پیروزی چاوز در انتخابات، ضربه‌ای به امپریالیسم بوداوباما یا رامنی، هر یک در صورت پیروزی،‌ موضع سختگیرانه‌ای نسبت به پیروزی چاوز خواهند گرفت. از نظر «لولا داسیلوا» رئیس‌جمهور محبوب و سابق برزیل، «پیروزی چاوز، پیروزی تمام مردم آمریکای لاتین و ضربه دیگری دربرابر امپریالیسم است.» واشنگتن پول زیادی صرف کرد اما نتوانست انتخابات ونزوئلا را دست‌کاری کند.* این انتخابات، تنها به نفع کسانی خواهد بود که با اقلیت حاکم آمریکا ارتباط دارندسؤال اینجاست که چه برداشتی می‌توان از پیروزی اوباما یا رامنی داشت؟ پاسخ ما به این سؤال می‌تواند بر حسب این باشد که کدام نامزد برای منافع اسرائیل، وال استریت و تجارت محصولات کشاورزی، بهترین است و اینکه کدام یک بیشترین احتمال را برای حمله به ایران دارد؛ یا اینکه کدام یک از این دو نفر، معترضان به اوضاع اقتصادی و جنگ را سرکوب کرده و آنان را به عنوان افراط گرایان داخلی و به مدت نامعلومی بازداشت خواهد کرد. یا اینکه کدام نامزد، برای بهره‌ بردن از اقلیت حاکم، مردم آمریکا را تحت فشار می‌گذارد. این انتخابات، تنها به نفع کسانی خواهد بود که با اقلیت حاکم آمریکا ارتباط دارند.