تایم: کمیته جایزه صلح نوبل بار دیگر اسباب مضحکه در جهان شد
نشریه ˈتایمˈ آمریکا نوشت: کمیته جایزه ˈصلح نوبلˈ، یک بار دیگر استعداد ذاتی اش را برای خلق یک ˈکمدیˈ به اثبات رساند و ˈاتحادیه اروپاˈ را دارنده جایزه صلح نوبل سال 2012 معرفی کرد.
به گزارش حیات، تایم روز شنبه در یادداشتی به قلم ˈکاترین مایرˈ با انتقاد شدید از اعطای ˈجایزه صلح نوبلˈ 2012 به اتحادیه اروپا، افزود: اصلی ترین عنصر خلق یک کمدی، مساله زمان است و در مورد کنونی، هیچ عنصری گزنده تر از ˈزمانˈ اعطای آن نیست.در ادامه این مطلب آمده است: 30 دقیقه پیش از اعلام رسمی خبر اعطای این جایزه از سوی کمیته اعطا کننده ، خبر آن در شبکه توئیتر منتشر شد و موجی از پیامهای استهزاء آمیز را در این شبکه برانگیخت. برخی نیت واقعی اعطای جایزه به اتحادیه اروپا را دلقک بازی کمیته نزد اتحادیه بابت سیاست های اقتصادی اش خواندند تا موجبات مسرت و غرور آن را برانگیزد و گروهی هم عنوان کردند، شاید آلمان همه این جایزه افزون بر یک میلیارد دلار را به تنهایی به جیب بزند و پشیزی به یونان ورشکسته ندهد.البته اگر منصفانه نگاه کنیم ، انتخاب فردی واجد شرایط دریافت ˈجایزه صلح نوبلˈ امر چندان ساده ای نیست. امسال این کمیته ناگزیر بود از میان 231 نامزد که 188 تن حقیقی و 43 تن سازمان و نهاد ها بودند، یکی را انتخاب نماید.این کمیته طبق استدلال خود آنگونه که در اطلاعیه عنوان کرده است، ˈاتحادیه اروپاˈ و پیشروان آن را به دلیل ˈشش دهه اشاعه صلح و آشتی، دموکراسی و حقوق بشر در اروپاˈ شایسته دریافت ˈجایزه صلح نوبلˈ دانسته است.این کمیته در بیانیه خود اشاره کرده که از سال 1945، همه افراد وسازمانهایی که در ایجاد صلح میان آلمان و فرانسه (پس از جنگ جهانی دوم) نقش داشته اند، جایزه صلح نوبل را دریافت کرده اند. در عرض 70 سال گذشته، دو کشور در سه جنگ مقابل هم قرار گرفته اند اما امروز حتی فکر جنگ میان این دو قابل تصور نیست.تایم در توضیح مردود بودن فرضیات کمیته جایزه نوبل استدلال می کند: همه این حقایق که کمیته بر آن صحه می گذارد اهمیت دارد، اما نکته این است که امروز، زمان دیگری است. دقیقاˈ در روزی که برنده ˈجایزه صلح نوبل 2012 ˈمعرفی می شود ، همه سازمان های خبری جهان از هتاکی های ˈکریستین لاگاردˈ رییس فرانسوی صندوق بین المللی پول و وزیر سابق دارایی فرانسه با ˈوولفگانگ شوبلˈ وزیر دارایی آلمان خبر و گزارش دادند.نشریه آمریکایی ادامه داده است: در این دعوا، لاگارد هشدار می دهد که تاکید هرچه بیشتر بر سیاست اقتصادی ˈریاضت طلبیˈ مشکلات منطقه یورو را عمیق تر خواهد کرد .شوبل هم در واکنش به این اظهارنظر با برافروختگی خشم آلود پاسخ داد: گویا می خواهید بر فراز قله کوهی بلند صعود کنید، اما یکباره متوجه می شوید در حال پایین آمدن هستید ، خوب معلوم است که با این شیوه راه رفتن، کوه در نظرتان بزرگ و بزرگتر جلوه می کند.تایم نوشته است: ارزیابی کمیته صلح نوبل، غلط است. اتحادیه اروپا کمترین نقشی در حل و فصل و آشتی در خصومت ها و منازعات ایفا نکرده است. این اتحادیه نتوانست مانع وقوع جنگ بوسنی شود که در تاریخ اتحادیه یکی از مهمترین منازعات بوده است و نه تنها هیچ نقشی در خاموش کردن شعله این جنگ ایفا نکرد، بلکه درتحولات پس از آن هم، کمترین تاثیری نداشت.نشریه آمریکایی ادامه داده است: استدلال مردود کننده دیگر، مربوط به زمان اعطای جایزه است که اگر سال قبل رخ می داد، شاید می شد ادعا کرد که اکثریت قاطع اروپاییان از آن استقبال می کردند، اما امروز نظرسنجی ها در 27 کشور عضو اتحادیه حاکی از سلب اعتماد مردم از آن است و اروپایی ها خواستار منحل شدن این اتحادیه هستند.در یک نظرسنجی که ماه سپتامبر از سوی پارلمان اروپا صورت گرفت، ثابت شد که 40 درصد اروپاییان خواستار انحلال اتحادیه هستند در حالیکه این آمار درسال 2011 بالغ بر 31 درصد بود.اما این نظرسنجی نه تنها زنگ خطر را برای پارلمان اروپا به صدا در نیاورد بلکه ˈمارتین شولتزˈ رییس پارلمان به این علت که آمار زیر 50 درصد است آن را ˈدلگرم کنندهˈ هم نامید.شولتز معتقد است که سطح نارضایتی مردم اروپا از این اتحادیه در سال 2007 بالغ بر 52 درصد بود و امسال این رقم کاهش یافته است. آن زمان 69 درصد اروپاییان نسبت به آینده این اتحادیه خوش بین نبودند.نویسنده تایم افزوده است: بدیهی است در شرایط بغرنج کنونی اتحادیه اروپا، ˈخوزه مانوئل باروسوˈ رییس کمیسیون اروپا باید شادمان و مسرور از انتخاب کمیته انتخاب جایزه نوبل باشد و آن را به صلاح اروپا و کل جهان اعلام کند، اما مضحک ترین و مسخره ترین توان این کمیته، توانایی خلق تفرقه وانشعاب و شعله ور کردن آتش در میان دریافت کنندگان این جایزه است و بار دیگر کمیته جایزه صلح نوبل به خود جایزه داد.از سوی دیگر این اقدام کمیته اعطای جوایز نوبل، ریشخند مطبوعات انگلیس و برخی صاحبنظران را در پی داشت.به گزارش خبرگزاری فرانسه از لندن، نشریات انگلیس امروز (شنبه) با اشاره به نگرانی های اقتصادی در کشورهای اتحادیه اروپا، جایزه صلح نوبل این اتحادیه را به سخره گرفتند.نشریه ˈسانˈ به نقل از ˈنورمن لامونتˈ وزیر دارایی پیشین انگلیس اعطای جایزه یاد شده را اقدامی ˈمسخره و مضحکˈ توصیف کرد.روزنامه ˈدیلی میلˈ هم در کنار تصویری از تجمع معترضان در آتن که علیه سیاست های ریاضتی تحمیلی اتحادیه اروپا تظاهرات کرده بودند، عبارت ˈجایزه صلح نوبل برای بلاهتˈ را درج کرد.ˈماکس هستینگزˈ تحلیلگر دیلی میل گفت که اعطای این جایزه همزمان با بحرانی شدن وضعیت بدهی های کشورهای منطقه یورو، اقدامی ˈفراتر از ظنزˈ بود.روزنامه ایندیپندنت هم در صفحه نخست خود با انتشار تصاویری از معترضان یونانی در میان ویرانی ها و گاز اشک اور شلیک شده، عبارت مورد استفاده کمیته صلح نوبل در توصیف اتحادیه اروپا را به سخره گرفت: ˈپروژه ای منحصر به فرد که صلح را جایگزین جنگ کرد.ˈˈتایمزˈ هم اعطای جایزه صلح نوبل به اتحادیه اروپا را بیهوده دانست و افزود که این پروژه اروپایی در حال حاضر چیزی بیش از طرحی در زمینه ایجاد مدینه فاضله برای بازسازی قاره اروپا نیست.صاحبنظران تایمز همچنین به قدرت رسیدن راستگرایان تندرو و نیز رکود اقتصادی حاصل از افزایش بدهی ها در اتحادیه اروپا را محکوم کردند.از سوی دیگر خبرگزاری امریکایی آسوشیتدپرس در تحلیلی درباره اعطای جایزه صلح نوبل به اتحادیه اروپا نوشت: برغم استقبال برخی از سران اروپایی از این اقدام، کشورهای مقروضی همچون یونان و اسپانیا که بسیاری از مردم آنها اتحادیه اروپا را مسوول تدابیر ریاضتی سختگیرانه همچون افزایش مالیات ها و بیکاری می دانند، واکنش منفی به آن نشان دادند.آسوشیتدپرس افزود: در حالی که بحران مالی در اتحادیه اروپا به سومین سال خود نزدیک می شود، مشکلات این اتحادیه افزایش پیدا کرده، رشد اقتصادی آن کند است و با بیکاری 25 میلیون نفر دست و پنجه نرم می کند. اعطای جایزه یاد شده هیچ تاثیری در متعادل سازی بودجه های ملی و یا بسترسازی برای رشد اقتصادی در یونان و یا کاهش هزینه های حاصل از قرض در کشورهای ضعیف تر منطقه یورو همچون اسپانیا ندارد.اعطای جایزه صلح نوبل همچنین هیچ تاثیری در تسکین و کاهش مشکلات افراد بیکار نخواهد داشت .ˈپل دوگروˈ از اقتصاددانان دانشگاه اقتصاد لندن گفت: ˈاگر من در پرتغال و یا اسپانیا و یا یونان زندگی می کردم، تخصیص جایزه صلح نوبل مرا نگران می کرد زیرا آنها این جایزه را به افرادی در بروکسل دادند که منبع بدبختی من هستند.ˈ