به گزارش حیات، نشریه «نیویورک تایمز» درخصوص موضوع «فقر در امریکا» نوشت: خانواده‌های بی‌خانمان در خیابان «ریزورت شلتر» واقع در  «کالیفرنیا»، برای دریافت شام به صف شدند، پنجم ماه آوریل 2012 . همان‌طور که برنامه‌های ضد فقردولتی با کاهش بودجه شدید روبرو هستند، گزارشات امروز بیان کننده حداکثر نابرابری درآمد است.طبق گزارش «سنسوزبورئو» 15 درصد از جمعیت آمریکا در فقر به سرمی‌برند. در سال 2011، بیش از 46 میلیون آمریکایی زیرخط فقر زندگی می‌کردند که با میزان بیشتری از وضعیت چهار دهه قبل یعنی 1969برابری می‌کند.نرخ فقر برای کودکان برای سه سال متوالی بیش از بیست درصد بوده است. بیش از یک سوم کودکان سیاه پوست و اسپانیایی در فقر زندگی می‌کنند.به گفته «مایک هوندا» (دی- کالیفرنیا) عضو کنگره‌ کمیته حزبی ضد فقر، اظهار داشت: گرچه ما ثروتمندترین ملت شناخته شده جهان هستیم اما کودکان بسیاری با شکم گرسنه می‌خوابند .«یواس دی ای» این‌گونه گزارش می‌کند که 16 میلیون کودک آمریکایی در ناامنی غذایی به سر می‌برند. آمار کنونی نیز دربردارنده خبرهای بدی در خصوص درآمدها است.میانگین درآمد خانگی (مطابق با تورم) دچار کاهش 1.5 درصدی افزوده نسبت به سطوح از پیش کاهش یافته سال 2010 شده است. درآمد میانگین هم اکنون 8.9 درصد کمتر از میانگین سال 1999 است.طبق اندازه‌گیری‌های انجام شده توسط «جی نی» درخصوص میزان نابرابری درآمدی، با در نظر گرفتن 0 شاخص برابری کل و100 شاخص نابرابری کل، به رکوردی بالاتر از47.7 دست یافته است. شاخص «جی نی» 50 ، برابر است با نیمی از جمعیت دریافت کننده درآمد در کل کشور در حالی که نیم دیگر جمعیت هیچ درآمدی ندارند.تمامی این اخبار ناگوار دربرابر عقب نشینی غیرطبیعی نرخ استخدام اندک قرار می‌گیرد. طبق اظهارات «بروئو» از آمار کار، تنها بیش از 85 درصد از جمعیت بزرگسال دارای شغل هستند (یعنی کمترین شاخص درطی 30 سال). تنها 64 درصد از افراد بزرگسال مشغول به کار هستند (یعنی کمترین شاخص موجود).نرخ فقر رسمی کنونی برابر 15 درصد، جزو بالاترین نرخ‌های 40 سال گذشته است. درزمان تعیین نرخ فقر درسال 1969 ، نرخ فقر برابر12.1 درصد بود.خط فقری که امروز از آن استفاده می‌کنیم در تاریخ 29 آگوست سال 1969 بطور رسمی به ثبت رسید. این خط فقر نشانگر توافق استاندارد حداقل پایه زندگی خانوارهای آمریکایی در سال 1969 است. علاوه بریدم تطابق با تورم تا آن زمان بروز رسانی نیز نشده بود.به طور خلاصه امروز 15 درصد از آمریکایی‌ها در شرایطی زندگی می‌کنند که در سال1969 (یعنی 40 سال پیش) فقر نامیده می‌شد. آیا استانداردهای ما در 43 سال گذشته تغییر کرده است، حتی امروز بیشتر آمریکایی‌ها فقیر خوانده می‌شوند.به علل بسیاری، آمریکایی‌های فقیر حتی شرایطی بدتر از قبل دارند. برای مثال، رکورد ثبت‌شده نشان‌دهنده این موضوع است که فقط 69.3 درصد از آمریکایی‌ها تحت پوشش بیمه سلامت هستند و نزدیک به 10 درصد از کودکان تحت پوشش هیچ نوع بیمه سلامت نیستند. همچنین برنامه‌های ضدفقر دولتی در جای جای کشور با کاهش بودجه شدید مواجه‌اند.طبق اظهارات «بروئو» از تحلیل‌های اقتصادی، بازده اقتصادی کلی آمریکا برای هر نفر هم‌اکنون دو برابر سال 1969 است (مطابق با تورم).آمریکای کنونی، با داشتن منابعی دو برابر، جایگاه بهتری نسبت به آمریکای 43 سال پیش برای پایان دادن به فقر در اختیار دارد.آمارگیری کنونی «بروئو»، دلایل اندکی برای رشد امید به زندگی گزارش می‌کند. پس از گذشت 43 سال بدون هیچ پیشرفتی، اکنون فقر به پدیده‌ای همه‌گیر در آمریکا تبدیل شده است اما ما دارای ابزار اقتصادی کافی برای تغییر دادن شرایط هستیم، آیا باید امیدهای سیاسی را انباشته کنیم!