به گزارش حیات ،پایگاه اطلاع رسانی معاونت اجرایی ریاست جمهوری، گفتگویی را با معاون بازرسی ویژه دفتر رییس جمهور انجام داده است که به شرح زیر است:ساختمان شماره 10 ریاست جمهوری که دفتر بازرسی ویژه دفتر رییس جمهور در آن قرار دارد، محل قرار ما برای انجام مصاحبه بود. وارد دفتر که شدیم، چند اتاق ساده که هرگز شکل و شمایل اتاق های اداری امروزی را ندارد، به چشم مان خورد. روی یکی از آن ها نوشته شده بود «معاون»؛ یعنی همان اتاقی که غلام عباس زارع برای انجام مصاحبه منتظر ما بود.معاون بازرسی ویژه دفتر رییس جمهور در همان ابتدا از ما خواست تا لحن رسمی را کنار بگذاریم و پرسش ها را راحت مطرح کنیم. این راحتی در لحن کلام خود او و رفتارش هم دیده می شد. در قید و بند ترتیبات اداری مرسوم هم نبود. وقتی از او خواستیم تا برخی از نامه هایی را که رییس جمهور دستور بازرسی ویژه آن ها را صادر کرده، در اختیار ما قرار دهد، بدون هیچ حرفی چنین کرد. امضای شخص رییس جمهور و دستور وی برای بازرسی فوری، پای نامه هایی بود که بسیاری از آن ها توسط مردم عادی و کارمندان عادی و در اعتراض به برخی مدیران و مسؤولان نوشته شده بود.به عنوان اولین سؤال، وظیفه اصلی حوزه بازرسی ویژه رییس جمهور چیست؟وظیفه بازرسی ویژه دفتر رییس جمهور، همان طور که از اسمش پیداست، رسیدگی به دستوراتی است که از سوی ایشان صادر می شود. یعنی ایشان در سفرهای استانی، در مراسمی که حضور پیدا می کنند، در وزارتخانه ها، یک سری از افراد در خصوص عملکرد مسؤولان و مدیران اجرایی کشور از ایشان خواسته هایی دارند، مثلا شکایت می کنند که آقای فلانی وظایفش را به خوبی انجام نداده، بعد از این که دستور آقای رییس جمهور در خصوص نامه ای صادر شد، وظیفه ما در آن جا شروع می شود. بنا بر این به طور خلاصه، باید این طور بگویم که بازرسی ویژه در خصوص دستوراتی که از سوی رییس جمهور و دفتر ایشان درباره مسائل کلان، ریز، خرد و آن چه که از نظر ایشان اهمیت دارد، صادر می شود، رسیدگی می کند.البته لازم است در این جا توضیحی هم درباره «بازرسی» داشته باشم:حکومت وظیفه اش این است که به خواسته ها و نیازهای مردم رسیدگی کند. پس قاعدتاً یک جریان زلالی وجود دارد که به درخواست های مردم، نیازهای مردم رسیدگی می کند. هر قسمتی و هر بخشی یک سری نیازمندی ها دارد و مدیران مجموعه وظیفه رسیدگی به این نیازمندی ها را دارند. بازرسی هم همان طور که از اسمش پیداست، دوباره رسیدگی کننده است یعنی وظیفه اش این است که به این جریان رسیدگی کند، اگر این اتفاق بیفتد، آن وقت جامعه، جامعه بسیار پیشرفته تر خواهد بود. یعنی ما به جای این که بنشینیم تا به ما بگویند فلان مشکل و فلان اتفاق افتاده است، خودمان چرخه ای را تعریف می کنیم که ببینیم کجاها و به چه مواردی باید توسط مدیران رده بالا یا پایین رسیدگی می شد و این رسیدگی معطل یا متوقف شده، و کمک کنیم تا این چرخه بهتر انجام شود.به عبارت دیگر، باید یک جریان منظم و زلالی در جامعه باشد که به طور مرتب موضوع رسیدگی در جامعه را نظارت کند که به آن بازرسی می گوییم. حال بازرسی ویژه، به دستوراتی  که از سوی شخص رییس جمهور و یا دفتر ایشان صادر شده، رسیدگی می کند. بیش تر درخواست های مردمی و نیز شکایات از دستگاه ها، درباره چه موضوعاتی است؟ آیا از میزان رضایتمندی مردم از روند پیگیری درخواست ها آماری در دست دارید؟ می توانید چند مثال بزنید؟درباره موضوعات مختلف است. مثلا در یک مورد، شکایتی مطرح شده بود که بعد از رسیدگی به آن، 18 هزار نفر به حق و حقوق خود رسیدند. در مورد دیگری در گمرک یکی از استان ها مشکلی درباره واردات میوه پیش آمده بود که نیروهای ما ورود پیدا کردند و سه هزار نفر از کسانی که ممکن بود میوه هایشان بعد از مدتی خراب شود، به داخل کشور آوردیم. و موارد ریز و درشت زیادی داریم. در کل از نظر ما آن چیزی اهمیت دارد که از نظر آقای رییس جمهور اهمیت دارد. ایشان روی نامه هایی که وارد می شود بسیار حساس هستند بدون استثنا، هیچ نامه ای به این جا وارد نمی شود که ما از کنار آن بی تفاوت عبور کنیم چراکه دستور شخص رییس جمهور روی آن ها وجود دارد. بنابراین در همه موارد تلاش می کنیم مشکل را رفع کنیم وگرنه گزارش را همراه با مدارک به ایشان برسانیم که خود ایشان مشکل را به گونه ای رفع کنند.*در مواردی که به بازرسی ویژه ارجاع شده است، تا کنون شکایت از مسؤول خاصی در حد وزیر بوده است؟بله، به طور کلی، مواردی به ما ارجاع می شود که در آن افراد یا حقی از آن ها گرفته شده و یا احساس می کنند که حقی از آن ها گرفته شده. ممکن است در مواردی در جایی تخلفی صورت گرفته باشد که تصمیم گرفته شده آن باشد که شخص مذکور فرد دیگر در آن قسمت یا در آن کار ادامه همکاری ندهد. در چنین مواردی، ممکن است آن شخص به آقای رییس جمهور شکایت ببرد که حق من را از من گرفته اند. طبیعی است که این شکایت ها از مسؤولین است. بالاخره باید مسؤولی باشد که زیردست خود را به نوعی جریمه کرده باشد. عموما نامه های که به دست ما می رسد مربوط به این است که از یک سیستم اداری اشکال گرفته شده باشد و ما باید آن اشکال را رفع کنیم.لازم می بینم در این جا یک توضیحی بدهم. ممکن است از یک مدیری از عملکردش اعتراض شده باشد، یعنی گفته شده باشد فلان مدیر که مسؤولیت فلان بخش را بر عهده دارد، توانمندی ندارد. در این صورت اگر آقای رییس جمهور موضوع را به ما محول کردند، ما دو کار انجام می دهیم. ابتدا تلاش می کنیم نویسنده نامه را شناسایی کنیم تا متوجه شویم بر چه اساسی این نامه را نوشته؟ آیا منافع شخصی اش به خطر افتاده یا واقعا دلش برای آن جا سوخته که این نامه را نوشته. یک وقت شما به دنبال اصلاح هستید؛ اما گاهی شخص به هر کس می رسد می گوید فلانی کار خود را درست انجام نمی دهد و رونوشت نامه را هم برای همه می فرستد که چنین شخصی به دنبال اصلاح و سازندگی نیست. به هر صورت، ما بعد از آن که نویسنده نامه را شناسایی کردیم و استدلال های او را هم شنیدیم، جوانب امر را بررسی می کنیم که چرا این اتفاق افتاده است؟ از طرفی برای مدیری که از او شکایت شده هم این حق را قائلیم که با ایشان هم صحبت کنیم. بالاخره در این دولت و هر دولتی اشخاصی هستند که می خواهند مانع پیش رفتن کارها شوند. یکی از راه های آن هم این است که ما را به خودمان مشغول کنند و هر روز نامه می نویسند که فلان جا مشکل دارد و ... . به طبع، ما اگر بخواهیم به این مورد نیز خوب دقت نکنیم به بیراهه رفته ایم. لذا به مدیر مربوطه نیز این حق را می دهیم که از خود دفاع کند. برای مثال، یکی از آقایان از یکی از وزرا شکایت کرد و چیزی حدود 20 مورد اتهام و تهمت به او زده بود. آقای رییس جمهور هم دستور رسیدگی فوری را داده بودند. ابتدا سعی کردیم نویسنده نامه را شناسایی کنیم که از طریق حراست وزارت خانه مربوطه این کار را انجام دادیم. کمی که جلوتر رفتیم متوجه شدیم که این شخض قبلا به عنوان مشاور جوان وزیر قبلی مطرح بوده، اما وزیر جدید که می آید این شخص را در آن سطح قبول نداشت. شخص مذکور هم با همان وزیر پیشین به قسمت دیگری منتقل و مشغول به کار شده بود. بعد متوجه شدیم که این شخص چیزی حدود صد نامه درباره وزیر جدید نوشته و رونوشت آن را به عالم و آدم فرستاده. نهایتاً هم به این نتیجه رسیدیم که این شخص کاملا با حب و بغض این کار را کرده و بعد که بیش تر تحقیق کردیم متوجه شدیم که اتفاقا خود او، تخلفات اداری داشته، در ارائه مدرک تحصیلی مشکل داشته است. در نهایت در گزارش خود برای رییس جمهور نوشتیم که اتهامات مربوط به وزیر محترم درست نیست و اتفاقا خود نویسنده نامه دارای تخلف است که در صورت صلاحدید سازمان مربوطه، با وی، نه به خاطر نوشتن نامه، بلکه به خاطر تخلفاتش برخورد کند.این موضوعی که تعریف کردید در چه سالی اتفاق افتاده؟در سال 89.شما هم در همان سال 89 به بازرسی ویژه آمدید؟  بله، بازرسی ویژه در دولت دهم یک تفاوتی با قبل کرده است. قبلا کسانی که رییس بازرسی ویژه بودند، مشاور رییس جمهور به شمار می رفتند و بازرس ویژه رییس جمهور؛ اما در دولت دهم تبدیل شد به بازرسی ویژه دفتر رییس جمهور یعنی یکی از معاونت های دفتر رییس جمهور. در سال های قبل، تشکیلات این جا و نیروهایش نیز بیش تر بود. یعنی در همه استان ها نیرو داشت. یعنی بازرسی ویژه چیزی حدود 80، 90 نفر نیرو در تهران داشت و گاه این نیروها خیلی بیش تر هم می شدو چیزی حدود 30 تا 50 نفر هم در استان ها نیرو داشت. یعنی در برخی از استان ها یک نفر و برخی هم بیش تر.اما آقای رییس جمهور تشخیص شان این بود که با توجه به این که ما در استان ها بازرسی داریم، دیگر نیاز به این که یک نماینده دیگر از بازرسی ویژه در استان ها حضور داشته باشند، صلاح نیست. لذا در دوره جدید، ما در استان ها، نماینده ای تحت عنوان نماینده بازرسی ویژه دفتر رییس جمهور نداریم.به همین خاطر با توجه به نوع کار، برخی از کارها را از دوستان مان در خود استانداری ها، درخواست می کنیم که انجام دهند، بعضی موارد را خودمان انجام می دهیم و برخی از کارها را نیز به صورت مشترک پیش می بریم.با این حساب، در حال حاضر تعداد نیروهای شما در تهران چند نفر است؟در حال حاضر کل نیروهای ما و کارشناسان ما حدود 20 نفرند. چراکه تعداد نامه های ما مانند مرکز رسیدگی به شکایات مردمی زیاد نیست.  آماری از تعداد نامه های خود دارید؟  به طور مثال، در همین 4 ماهه اول سال 91، تعداد نامه های وارده ما، 397 فقره بوده است که حدود 360 فقره از آن ها با دستور رییس جمهور به ما ارجاع شده است. از این تعداد، 316 مورد نامه پاسخ داده شده است یعنی یا مشکل رفع شده و یا پیشنهاد و نظریه برای استحضار رییس جمهور ارائه شده و ایشان دستور لازم را داده اند.سال قبل هم در مجموع 902 فقره نامه صادره داشتیم و نامه های وارده مان هم 1329 فقره بوده است. پس ما نامه های زیادی نداریم، نیروهایمان هم محدود است اما سعی می کنیم رسیدگی مان کاملا دقیق و کارشناسی باشد.آیا از میزان رضایتمندی مردم اطلاع دارید؟ البته انتظار پاسخ دقیق نداریم؛ برداشت خود شما چیست؟این مورد را من نمی توانم بگویم، مردم باید بگویند. من چون عملکرد خودم را می بینم می توانم نمره ای به خودم بدهم اما در مورد مردم نظر مردم، خیر. شیوه ای که ما در بازرسی با توجه به دستور رییس جمهور و آقای مشایی در پیش گرفته ایم، این است که اولا ما در این جا به دنبال مچ گیری نیستیم. اصلا بازرسی ویژه به معنای پیش گیری است تا مچ گیری. حال مدیری ممکن است تخلفی هم داشته باشد و در برخی موارد متوجه آن هم نباشد.با این وصف با توجه به این که در اتاق ما به روی کسانی که با ما کار دارند باز است و ما هیچ محدودیتی برای ملاقات با این افراد نداریم. البته بازهم تاکید می کنم که منظور موارد و نامه هایی است که با دستور رییس جمهور با ما ارجاع شده است.از طرفی با توجه به این که ما در تمامی موارد به دقت رسیدگی می کنیم و سعی می کنیم حق را به حق دار برگردانیم و از طرف دیگر، حتی برای کسانی هم که احتمالا اشتباهی  مرتکب شده اند، حق قائل هستیم، به نظرم می رسد که میزان رضایت از بازرسی ویژه زیاد باشد اما میزان آن را باید از کسانی که با ما سر و کار دارند بپرسید.