این جانباز که در سال 64 در منطقه سلیمانیه ی عراق و بر اثر اصابت گلوله به گردن دچار جراحت قطعی نخاع از گردن شده است، در گفتگوی اختصاصی با حیات افزود: جانبازان نباید در خانه هایشان ساکن بمانند و از فعالیت های اجتماعی و هنری دست بردارند.وی که در دوران جانبازی خود تعداد 100 تابلو نقاشی با موضوعات جنگ، دفاع مقدس، جانبازان و خانواده های آنان و نیز عشایر و طبیعت لرستان را به تصویر کشیده است، با گلایه از عدم توجه مردم به قشر ارزشمند جانبازان قطع نخاعی تصریح کرد: متاسفانه مردم از جانبازی فقط امتیازات و تسهیلاتی را می شناسند که هرگز جایگزین ایثارگری و از خود گذشتگی جانبازان و چیزهائی که از دست داده اند نیست.این جانباز تهرانی افزود: متاسفانه برخی از مردم هنوز تفاوت یک فرد جانباز و یک فرد معلول را نمی دانند و با شخصیت یک ایثارگر یا جانباز ایثارگر آشنا نیستند.حیدری که از جانبازان کارآفرین در عرصه ی دامداری و آموزش رانندگی برای سایر جانبازان می باشد اضافه کرد: ما جانبازان باید آنقدر با قدرت زندگی کنیم و در عرصه های اجتماعی و اقتصادی وارد بشویم که نه تنها نیاز به کمک و حمایت بنیاد نداشته باشیم، بلکه اصلا راه بنیاد را هم بلد نباشیم.وی یکی از راهکارهای ترغیب جانبازان به انجام فعالیت های گوناگون اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی را شناسائی جانبازان موفق و معرفی اقدامات آنان به دیگر جانبازان عنوان کرد و خواستار انعکاس وسیع تر اخبار مربوط به موفقیت های جانبازان در رسانه های جمعی و خبرگزاری ها شد.حیدری همچنین بر ضرورت ساخت و ایجاد آسایشگاهی که باعث تجمیع جانبازان و در کنار هم قرار گرفتن آنها بشود تاکید کرد و آن را لازمه ی استفاده ی جانبازان از تجارب و راه های کسب موفقیت یکدیگر برشمرد.