به گزارش حیات، اولیور مایر روز شنبه در گفت و گو با دویچلند رادیو، با اشاره به برگزاری دور دوم مذاکرات هسته ای غرب با ایران در بغداد، با بیان این مطلب افزود: با نگاه به سخنان مطرح شده از سوی مذاکره کنندگان درپایان گفت و گوها،شاهدیم که هر دو طرف از موفقیت در مذاکرات سخن گفته اند و این نشان از جدی بودن این دور از گفت وگوها است. این کارشناس هسته ای آلمانی افزود:واقعیت این است که برای اولین بار بعد از سالها وقفه،دوباره یک گفت و گوی جدی و مستمر بین دو طرف درگیر در مناقشه هسته ای آغاز شده که درگذشته به این شکل محتوایی نبوده و همیشه با ناکام روبرو می شد. مایر در ادامه افزود: از مذاکرات استانبول تا نشست بغداد و در دور بعدی گفت وگو ها که قرار است در مسکو برگزار شود،آمادگی دوطرف برای ادامه گفت و گو و حرکت به سوی یک هدف مشخص برداشت می شود. این کارشناس هسته ای خاطرنشان کرد: از برآیند نشست های برگزار شده در استانبول و بغداد چنین می توان نتیجه گرفت که دوطرف بر اینکه در مراحل بعدی گام هایی بیشتری برای اعتماد سازی برداشته شود معتقد هستند و این خود نشان از وجود تغییرات اساسی در مذاکرات جدید است . وی در عین حال با اشاره به درپیش بودن انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در ماههای آینده و همچنین انتخابات ریاست جمهوری ایران در سال آینده،گفت: ما امسال با یک وضعیتی مواجه هستیم که نمی توان انتظار بدست آمدن یک توافق بزرگ در آینده نزدیک را داشت اما طرفین تصمیم دارند گفت وگو ها را با جدیت ادامه دهند. عضو موسسه تحقیقات صلح و سیاست امنیتی دانشگاه هامبورگ در پاسخ به این سوال که چه تفاوتی میان برنامه اتمی ایران با کشورهایی همچون هند و اسرائیل که بصورت غیر رسمی یک قدرت اتمی هستند، وجود دارد،گفت: در این رابطه ما شاهد یک دوگانگی و تناقض رفتاری بزرگ در برخورد از سوی قدرتهای غربی هستیم . مایر تاکید کرد: نمونه برخورد متناقض با ایران در موضوع هسته ای از سوی غرب بخوبی نشان دهنده این است که چگونه معیارهای متفاوتی دررابطه با کشورها مورد استفاده قرار می گیرد. به گفته این کارشناس هسته ای، توجیه غرب برای این رفتار متناقض همیشه این بوده که ایران عضو ان.پی.تی است و بایستی به تعهدات حقوقی خود پایبند باشد،اما هند و اسرائیل عضو این معاهده نیست. مایر در بخش پایانی سخنان خود بر تلاش همگانی برای تحقق منطقه و جهان عاری از تسلیحات کشتار جمعی تاکید کرد و گفت: دولت ها به این نتیجه رسیده اند که برای ممانعت از دستیابی کشورها به سلاح اتمی تلاش کنند.