به گزارش حیات، مرکز آمار ایران در گزارش دیگری اعلام کرد: کاهش نرخ بیکاری در حالی صورت گرفت که رشد اقتصادی در سال 89 بدون نفت6.5 درصد و با احتساب نفت 7.3درصد بود.نتایج گزارش های ارائه شده از سوی مرکز آمار ایران نشان می دهد که تعداد بیکاران در کشور از 3.2 میلیون نفر در سال 89 به 2.8 میلیون نفر در سال 90 تقلیل یافت. عبدالرضا شیخ اسلامی وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی در سال جاری اعلام کرد: که 2.5میلیون شغل در سال گذشته در کشور ایجاد شد و سامانه رصد که از سوی وزارت تعاون،کار و رفاه اجتماعی راه اندازی شده است در حال راستی آزمایی اشتغال ایجاد شده از استانهای مختلف کشور می باشد که آمار اشتغال پس از این راستی آزمایی در اختیار عموم قرار خواهد گرفت.معاون توسعه و اشتغال وزارت تعاون،کار و رفاه اجتماعی معتقد است: موضوع ارتباط بین رشد اقتصادی و نرخ بیکاری یا میزان اشتغال ایجاد شده از موضوع هایی است که به تازگی در بین کارشناسان حوزه اقتصاد و اشتغال و همچنین نمایندگان مجلس شورای اسلامی محل بحث و بررسی بوده است. محمد حسین فروازنمهر تاکید کرد: از آنجاکه شفاف سازی و تبیین علمی و کارشناسانه این امر فارغ از نگاه های سیاسی می تواند کمک شایانی به تحلیل روشنگرانه در این راستا کند بنابراین باید تلاش کرد تفاوت بین ادعاها و شعارهای غیرعلمی را با واقعیات و گزاره های علمی، روشن کرد.به گفته وی، شواهد حاکی از آن است که ارتباط بین تغییرات در نرخ رشد اقتصادی و نرخ بیکاری، به طور قابل ملاحظه ای در طول زمان و در طی چرخه اقتصادی و بسته به کشور یا مناطق تحت مطالعه متفاوت بوده است. ارتباط مذکور یک ارتباط ثابت نیست بلکه بر اساس آنچه گفته شد، می تواند بسته به زمان و شرایط کشورها وضعیت به گونه دیگری باشد.وی در ادامه بیان داشت: به طور مثال بهره وری افزونتر در یک اقتصاد ممکن است منجر به تغییر این رابطه شود. عدم ثابت بودن این ارتباط در بسیاری از اقتصادها، نظیر ایالات متحده آمریکا، اندونزی و برخی کشورهای دیگر ملاحظه می شود. یکی از جدیدترین تحقیقات، مطالعه اخیر صورت گرفته توسط سازمان بین المللی کار است که نتایج آن نشان می دهد ارتباطی ثابت بین نرخ رشد اقتصادی و نرخ بیکاری وجود ندارد.به گفته این مقام مسئول، ارتباط رشد اقتصادی با اشتغال از شاخصهای کلیدی بازار کار نیز می باشد که با نام کششهای اشتغال مطرح می شود.کششهای اشتغال مقیاسی عددی از چگونگی تغییر اشتغال با رشد خروجی اقتصاد است، یعنی رشد اشتغال چه مقدار با یک واحد درصد رشد اقتصادی مرتبط است. این شاخص همراه با شاخصهای دیگری نظیر نرخ رشد اقتصادی، رشد نیروی کار، فقر، تعداد ساعات کار و مزد، اطلاعات مهمی از روندهای بازار کار فراهم می سازد.وی معتقد است: برآوردهای این شاخص نشان می دهد که بطور مثال طی سالهای 2004 الی 2008 میلادی با هر یک درصد تغییر در رشد اقتصادی، اشتغال کشورها 0.5600557 درصد تغییر می یابد و در دوره های مختلف شاخص کششهای اشتغال متفاوت بوده است (0.5905724 برای دوره 2004-2000 و 1.442768 برای دوره 2000-1996) .وی در ادامه بیان داشت: حتی برای کشورهایی نظیر اندونزی این شاخص در دوره زمانی 2000-1996 مقداری منفی 0.2323961 و در دوره های زمانی 2004-2000 و 2008-2004 به ترتیب 0.2041073 و 0.4253667 می باشد. همچنین در بررسی های انجام شده میزان اثرگذاری یک درصد افزایش تولید ناخالص ملی بر ایجاد اشتغال در طی یک دوره 10 ساله برای کشورهای مختلف یکسان نمی باشد و این حاکی از ضریب متفاوت اثرگذاری آن در اقتصادهای گوناگون است.فروازنمهر اظهار داشت: پس ارتباط بین نرخ رشد اقتصادی و نرخ بیکاری (یا اشتغال) یک قاعده ریاضی نیست که برای هر اقتصاد و در هر دوره زمانی همواره برقرار باشد و مثالهای نقضی از دیگر کشورها دال بر عدم برقراری قاعده مزبور وجود دارد. اگرچه بکارگماری نیروی کار در مشاغل مولد و در نتیجه افزایش تولید ملی از عوامل مهم شکوفایی اقتصادی کشور و موجب افزایش رشد اقتصادی آن است اما عواملی نظیر تغییر بهره وری نیروی کار و ایجاد مشاغل جدید در فعالیت های با بهره‌وری پایین می تواند این اثر را معکوس کند.وی تصریح کرد: با بررسی نرخ بیکاری و رشد اقتصادی کشور طی سالهای 1380 تا 1388 مشاهده می شود طی مدت یاد شده ارتباط خطی معنا داری بین نرخ رشد اقتصادی و نرخ بیکاری کشور وجود ندارد و وابستگی خطی قوی میان نرخ بیکاری و رشد اقتصادی کشور مشاهده نمی شود.به گفته معاون وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی تغییر تعداد شاغل و رشد اقتصادی نشان می دهد که رشد اقتصادی از سال 84 به 85 معادل 0.6درصد و تعداد شاغلان 222هزار و 841 نفر افزوده شد.وی ادامه داد: همچنین سال 86 رشد اقتصادی 0.1درصد افزایش و تعداد شاغلان 251هزار و 57 نفر افزایش یافت. سال 87 رشد اقتصادی به 1.4 درصد رسید اما تعداد شاغلان 592هزار و 167 نفر افزوده شد و در سال 88 رشد اقتصادی به 3.7 درصد رسید که تعداد شاغلان در کشور 500هزار و 399 نفر افزوده شد.وی معتقد است: دلایل عدم مشاهده رابطه ثابت بین رشد اقتصادی و نرخ بیکاری را به طور عام باید در کیفیت مشاغل ایجادشده، تعداد ساعات اشتغال به کار در هفته و مولد بودن آنها و همچنین بهره‌وری نیروی کار که خود تابعی از توانمندی های علمی، مهارتی و انگیزشی مرتبط با شغل است و تاثیر بسزایی در افزایش میزان تولید ناشی از افزایش نیروی به کارگمارده شده خواهد داشت، جستجو کرد.وی در ادامه افزود: همچنین از آنجا که شاخص رشد اقتصادی به مقایسه ارزش مالی تولیدات کشور در سالهای متوالی می پردازد، تغییر قیمت های جهانی از جمله کاهش قیمتها به دلیل کمبود تقاضای ناشی از رکود اقتصاد جهانی می تواند تاثیر جدی بر رشد اقتصادی کشورها داشته باشد که مستقل از میزان اشتغال یا تولید است.فروزانمهر گفت: به این دلیل که رشد اقتصادی در مقایسه با سالهای قبل معنا می یابد، به میزان تولید یا نرخ اشتغال سالهای گذشته هم مربوط است. به عبارت دیگر یک نرخ مثبت اما پایین رشد بعد از چند سال پیاپی رشد بالای اقتصادی از وضعیت رو به رشد اقتصادی یک کشور و احتمالا نرخ پایین بیکاری آن خبر می دهد. در صورتی که نرخ بالای رشد اقتصادی، به دنبال سالهای رکود به طور یقین به معنای کاهش جدی در نرخ بیکاری نیست.وی همچنین با اشاره به اجرای طرحهای اقتصادی گفت: به جهت تاخیر زمانی لازم برای رسیدن طرح های اقتصادی به نتیجه کامل، این امکان وجود دارد که با شروع این طرح ها عده ای به بازار کار جذب شوند (کاهش نرخ بیکاری) اما تولید و افزایش رشد اقتصادی با یک تاخیر چند ساله اتفاق بیفتد. از سوی دیگر با افزایش رشد اقتصادی ظرفیت های جدیدی از اشتغال به جامعه معرفی می شود که ممکن است استفاده از این ظرفیت ها در جهت ایجاد فرصت های شغلی (مثلا برای گسترش صنایع پشتیبان) چند سالی به طول بینجامد.فروزانمهر تاکید کرد: با توجه به جمیع جهات و مثال های عینی که از تاثیر متفاوت رشد اقتصادی بر نرخ بیکاری در کشورهای مختلف ارائه شد می توان دریافت که برخی از ادعاهایی که در این رابطه با ظاهر کارشناسی نیز مطرح می شود (هر یک درصد رشد اقتصادی معادل یکصد هزار فرصت شغلی) به طور یقین نادرست بوده و هیچ مرجع علمی چنین ادعایی راتأیید نمی‌ کند.وی اظهار داشت: بنابراین به نظر می رسد بهترین راهکار به منظور پرهیز از ارائه اطلاعات نادرست به افکار عمومی در این زمینه اتکا به مراجع و مراکز شناخته شده علمی، آمارهای معتبر مراجع ذیصلاح و اجتناب از گمانه زنی و نظرات شخصی به جای نظریات کارشناسی است.در نامه ای که چندی پیش از سوی یکی از نمایندگان مجلس به مجلس شورای اسلامی ارائه شد،اعلام شده بود آخرین اعلام نرخ بیکاری مربوط به فصل بهار 1389 است که میزان آن 14.6 درصد گزارش شده است.این در حالی است که پس از گزارش طرح آمار گیری بهار 1389 که از سویی مرکز آمار ایران ارائه شد لااقل پنج گزارش دیگر در خصوص نیروی کار در کشور از سوی این مرکز ارائه شده است که آخرین گزارش در خصوص سال 1390 است.همچنین مرکز آمار ایران گزارشی در خصوص رشد اقتصادی سال 89 ارائه داده است که ارقام این رشد در این گزارش آمده است.بدون تردید برای رفع ابهام در خصوص نرخ بیکاری باید وزارت تعاون،کار و رفاه اجتماعی هر چه سریعتر نتایج گزارش 2.5 میلیون شغل را ارائه دهد تا هرچه سریعتر در خصوص این مهم رفع ابهام شود.همچنین ضروری است مرکز آمار ایران آمارهای بدست آمده در خصوص تعداد اشتغال ایجاد شده را هرچه سریعتر به شکل گزارشی جداگانه ارائه دهد تا در این خصوص در عرصه جامعه شفاف سازی شود.