توصیه ای اخلاقی از آیت الله میرزا جواد آقا ملکی تبریزی: دام شیطان
امام خمینی (رحمت الله علیه) مشتاقان مسیر هدایت را به مطالعه و انس با کلمات جمال العارفین آیـة الله میرزا جواد آقا ملکی تبریزی (رضوان الله علیه) سفارش فرموده به این بیان که:ای عزیز!با کلمات ائمّه هدی (علیهم السلام)و کلمات بزرگان علما،انس بگیر که درآن برکاتی است،فرضاٌ که در عرفا کسی را نمی شناسی،از علمای بزرگ معرفت و اخلاق ، آنها را که پیش همه ی علما مسلّم اند پیروی کن واز علمای معاصر،کتب شیخ جلیل القدر،عارف بالله ، میرزاجواد[ آقا ملکی]تبریزی را مطالعه کن.( سرالصلوة ص 39و 40)
به گزارش حیات، در این مجال ، یکی از توصیه های مهم وتکان دهنده ی میرزاجواد آقا در، ضرورت پرهیز از تجملات را با هم می خوانیم:
[ای عزیز] آن کس که در مسئله ی تجمل در اسباب و اثاثیه ی منزل گرفتار شود و در این وادی قدم بردارد، شیطان خیلی زود او را به دامی گرفتار سازد که نجاتی برای او نخواهدبود ، چون تجمل در زندگی ، از اموری است که حد و نهایتی برایش متصوّر نیست ، زیرا برای هر روز جمال و زیبایی مخصوص به آن روز است و آنچه از اسباب و اثاثیه و دیگر امور که دیروز زیبا می نمود، برای امروز کافی نخواهد بود و رنگ کهنگی به خود خواهد گرفت و قدرت حبّ جاه که منشاء این امور است، برای هر روز زیاده از روز پیش میطلبد و هَل مِن مَزیدٍ (آیا افزون بر این هست؟!) (سوره ق آیه 30) میگوید و آنان که در این راه مصِّر باشند، از وجوه مختلفی به هلاکت و نابودی کشیده میشوند که ساده ترین آنها، غفلت از یاد خداست و لذا می بینی که اکثر آیات قرآن، درمذمت دنیا و اشتغال به آن و تحریص و ترغیب به زهد و کناره گیری ازدنیا و رغبت درامر آخرت است و برای مومن، دراین زمینه همان آیه شریفه کافی است که می فرماید:
{مَنْ کانَ یُریدُالْحَیاةَ الدّنْیا نُوَفِّ اِلَیْهِمْ اَعْمالَهُمْ فیها وَ هُم فیها لایُبْخَسوُنَ، اُولئکَ الّذینَ لَیْسَ لَهُمْ فِی الْآخِرَةِ اِلّا النّارُ وَ حَبِطَ ماصَنَعُوا فیها و باطِلٌ ما کانُوا یَعْمَلُونَ } سوره هود آیه 15و16
(کسانی که زندگی دنیا و زینت آن را بخواهند، نتیجه ی اعمالشان را در همین دنیا به طور کامل به آنها میدهیم و چیزی کم و کاست از آنها نخواهد شد، ولی آنها در آخرت جز آتش، سهمی نخواهند داشت و آنچه را در دنیا برای غیر خدا انجام داده اند، بر باد میرود آنچه را عمل می کردند، باطل و بی اثر میشود.)
از کتاب باده گلگون ص 175