تهران _ حیات** حکمت(449)؛ ارزش کرامت انسانهر کسی که به کرامت نفس خود آگاه شود، شهوات وی در نظرش ناچیز نماید.** حکمت(450)؛ در نکوهش شوخیهیچکس شوخی نکرد جز آن که اندکی از عقل خود را از کف داد.** حکمت(451)؛ ارزش دوستیدوری گزیدن از کسی که خواستار توست، نقصان بهره تو از او می باشد و گرایش تو به کسی که از تو دوری می گزیند، سبب خواری و ذلت توست.** حکمت(452)؛ ارزش مال و اعمالتوانگری و تهی دستی پس از عرضه اعمال بر خدا معلوم گردد.** حکمت(453)؛ فرجام زبیر زبیر همواره مردی از ما اهل بیت بود تا پسر نامبارکش، عبدالله رشد کرد.** حکمت(454)؛ ضعیف بودن انسانفرزند آدمی به چه چیز می نازد؟ آغازش نطفه بود و پایانش مردار شود، نمی تواند خود را روزی دهد و مرگ را از خویش براند.** حکمت(455)؛ بزرگترین شاعراز حضرت(ع) پرسیدند که بزرگترین شاعر عرب کیست؟ امام(ع) فرمودند: این قوم در یک میدان مسابقه، اسب فصاحت نتاخته اند تا معلوم شود که چه کسی برنده است و اگر به ناچار باید کسی را نام برد، پادشاه گمراه (منظور حضرت امروالقیس شاعر بزرگ عصر جاهلی) است.