به گزارش حیات ، با حفاری نخستین چاه نفت ایران، بیگانگان که تا آن روز تنها به سوق الجیشی بودن این سرزمین چشم طمع داشتند، تصمیم گرفتند با کسب امتیازات گوناگون نفتی، منابع زیرزمینی ایران را تحت سلطه و نظارت خود در آورند. اما آنها غافل از این بودند که ملت ایران، لکه ننگ سرپرستی بیگانگان برمنابع خدادادی خود را نمی پذیرند و هیچ گاه به اجانب باج نمی دهند.پس از لغو امتیاز نفتی دارسی بین ایران و انگلستان، قرارداد الحاقی گس - گلشاییان به منظور کشف و استخراج نفت توسط شرکت‏های نفتی انگلستان با رایزنی های مقامات دولت انگلیس و مداخله محمدرضاپهلوی در 26 تیر 1328به امضا رسید و دو روز بعد برای تصویب به مجلس تقدیم شد.لایحه این قرارداد نفتی در روزهای پایانی مجلس پانزدهم به مجلس برده شد، به گونه ای که فرصتی برای بحث و بررسی وجود نداشت. نمایندگان مخالف با ایراد سخنرانی و وارد کردن ایرادهای اساسی به قرارداد مانع از رای گیری عجولانه مجلس شدند و تصمیم نهایی را به مجلس شانزدهم واگذار کردند.در مجلس شانزدهم روز 30خرداد کمیسیونی مرکب از 18 نفر به ریاست محمد مصدق تشکیل و مامور شد قرارداد را مورد بحث قرار داده و پس از مطالعات لازم نتیجه و نظریات خود را به مجلس تقدیم کند. این کمیسیون با قرارداد مخالفت کرد و در مقابل پیشنهاد ملی کردن صنعت نفت را مطرح کرد.پس از طرح این پیشنهاد و سنگ اندازی های برخی نمایندگان در تایید آن، سرانجام با تقاضای مجدد و پافشاری اعضای کمیسیون نفت مجلس، رزم آرا در تاریخ دوم اسفند 1329در جمع اعضای این کمیسیون، موافقت ضمنی خود را با اصل ملی شدن نفت اعلام کرد، اما مدعی شد که شتاب زدگی در این کار به صلاح نیست و در جهت منافع کشور انگلستان، به صراحت اعلام کرد ملت ایران توان اداره کردن این صنعت را ندارد!سفیر انگلیس به اتفاق نورث کرافت نماینده شرکت نفت ایران و انگلیس، در 12 اسفند 1329، به ملاقات رزم آرا رفت و مخالفت انگلستان را با طرح ملی شدن صنعت نفت، اعلام کرد. با اعلام رسمی مخالفت انگلستان با حقوق حقه ملت ایران آیت الله کاشانی، روحانی مبارز از مردم خواستند تا برای احقاق حق خود پیرامون ملی شدن صنعت نفت در مسجد شاه جمع شوند، اولین گروه که به این فرمان لبیک گفت گروه فدائیان اسلام بود.پافشاری و تلاش رزم آرا برای به تعویق انداختن تصمیم گیری در این مهم و زمزمه کودتا توسط او در کشور، خشم مردم، نمایندگان معترض و علما را برانگیخت و همین امر موجب شد تا این مهره وابسته که چون سدی در مقابل اراده ملت ایستاده بود در روز 16 اسفند 1329 توسط خلیل طهماسبی، از اعضای فداییان اسلام اعدام انقلابی شود و با این اقدام، راه برای ملی شدن صنعت نفت نیز هموارتر شد. چرا که مرگ رزم آرا زنگ خطری بود، برای نمایندگان وابسته به انگلیس در مجلس شانزدهم که مانع ملی شدن صنعت نفت بودند.مصدق با پشتوانه روحانیون مبارز به ویژه آیت الله کاشانی و مردم ایران، متن پیشنهادی کمیسیون نفت، پیرامون ملی شدن صنعت نفت را در 17 اسفند 1329 یک بار دیگر در مجلس مطرح کرد و سرانجام در جلسه 24 اسفند 1329مجلس شورای ملی، با رای قاطع اکثریت نمایندگان حاضر در جلسه (95 نفر) این طرح تصویب و برای تایید به مجلس سنا ارسال شد.مجلس سنا نیز در 29 اسفند 1329 گزارش مجلس را تصویب کرد و به این ترتیب نفت ایران برای همیشه ملی شد.پس تصویب قانون ملی شدن صنعت نفت، قانون دیگری به منظور اجرای آن، شامل 9 ماده به تصویب رسید که بر طبق آن از شرکت نفت انگلیس و تشکیلات آن که در تمام موسسات نفت سالیان سال حاکم بودند، خلع ید شد.ملی شدن نفت در ایران رخدادی بزرگ در دنیای آن روز بود، چرا که در باور کشوری چون انگلیس نمی گنجید که علی رغم وجود مهره های وابسته بسیار در دولت و مجلس وقت، تسلیم اراده ملت ایران شود و اینگونه ملت ایران توانست با اثبات پایمردی و استقامت خود بر امپراطوری انگلیس پیروز شود و وجهه سیاسی، اجتماعی این کشور را در بین کشورهای تحت سلطه به زیر سوال برد.