به گزارش حیات، نوروز به عنوان یک جشن باستانی در میان اقشار مختلف مردم افغانستان هزاران سال است که جایگاه ویژه‌ای دارد.افغان‌ها به ویژه کهنسالان از روزهای آغاز بهار خاطرات ماندگاری در ذهن خود دارند که به بهانه‌های مختلف به بازخوانی آن می‌پردازند.*"نوروزم" در روز نوروز به دنیا آمد"محمد دین" از ساکنان ولایت کابل در گفت‎وگو با خبرنگار فارس با بیان این که نوروز 1352 شمسی  شیرین‎ترین خاطره عمرم را رقم زده است، گفت: بعد از سال‎ها خداوند در این روز به من پسری عطا کرد.وی در ادامه گفت: پسر اول من 38 سال پیش در روز نوروز به دنیا آمد و به همین دلیل و ارادتی که به حضرت علی‌(ع) دارم، اسم او را "نوروز علی" گذاشتم.محمد دین خاطرنشان کرد: در تمام سال‎هایی که پسرم در ارتش افغانستان خدمت می‎کرد به او سفارش می‎کردم در روز نوروز خود را وقف تأمین امنیت شهروندان افغان کند.وی تصریح کرد: لطف خدا و قدم نیک نوروز 1352 بود که من را از تنهایی و همسرم را از غصه نداشتن فرزند خارج کرد. *به جز طالبان هر حکومتی در افغانستان حاکم شد، نوروز را گرامی‎داشت"علی‎حسن نعیمی" از متنفذان ولایت بغلان به بازخوانی خاطرات خود از نوروز پرداخت و ادامه داد: در این 70 سالی که از خدا عمر گرفته‌ام چند نظام و حکومت مختلف را در افغانستان تجربه کردم.وی ادامه داد: هر کدام از این نظام‎ها و حاکمیت‎ها با آغوش باز از نوروز استقبال می‎کردند و با تأمین امنیت و کنترل بازار مردم را در برگزاری مراسم ویژه برای نوروز کمک می‌کردند.نعیمی در ادامه گفت: پدرم برایم تعریف می‌کرد به جز طالبان هیچ حکومتی در افغانستان از برگزاری جشن نوروز جلوگیری نکرده بود.وی با بیان این که مردم افغانستان در دوره طالبان بارها شاهد بودند که آنها شادی و احساسات پاک مردم را در ایام نوروز و دیگر جشن‎های ملی و مذهبی برنتابیدند، گفت: آنها با شلاق، توهین و حتی زندانی کردن مردم این جشن‌ را که از گذشتگان به ما رسیده بود را به غم و غصه بدل می‌کردند.نعیمی با اشاره به این که نوروز جشنی ملی مردم افغانستان است، افزود: این جشن از هزاران سال پیش تاکنون توسط فارسی‎زبانان تجلیل شده است.بر اساس برخی روایت‎ها حضرت علی (ع) در روز نوروز به مقام ولایت رسید و به همین دلیل این روز یکی از محبوب‎ترین روزها نزد مسلمانان است.*در سال‌های دور ما آغاز بهار را در حالی که برف می‌بارید، تجلیل می‎کردیم"سید محمد امان قیومی" از ساکنان ولایت میدان وردک، در رابطه با بزرگداشت نوروز در 50 سال پیش در این منطقه می‌گوید: از دهه 40 و 50 شمسی به یاد دارم که زمستان بسیار طولانی بود به طوری که در روزهای نوروز برف و باران‌های شدید در نقاط مختلف افغانستان می‎بارید.وی ادامه می‌دهد: با آن هم ساکنان مناطق مرکزی افغانستان به برگزاری آئین‎های نوروزی می‎پرداختند.قیومی در ادامه تصریح کرد: مدح‌خوانی، اسب سواری و کشتی‎ از جمله آئین‎های ویژه نوروزی در مناطق مرکزی افغانستان است که بیشتر جوانان آنها را اجرا می‎کردند و بزرگسالان به تماشای آن می‎نشینند.وی ادامه داد: شب پیش از نوروز مردم در مساجد و دیگر مناطق دورهم جمع می‌شدند، سپس بزرگسالان با حضور در این مجالس داستان‌هایی را که از پدرانشان سینه به سینه به آنها رسیده بود، برای جوانان تعریف می‌کردند و در پایان همه دستان خود را حنا می‎کردند و می‎خوابیدند.