برگی از نهج البلاغه؛ مسوولیت ثروتمندان
حضرت علی (ع) در حکمت 425 فرمودند: خداوند بندگانی دارد که نعمت های خاصی را به آنان بخشیده است تا به دیگران سود برسانند و تا زمانی که دست بخشنده دارند، نعمت ها را در دستشان باقی می گذارد و هر گاه از بخشش دریغ کنند، نعمت ها را از دستشان گرفته و به دست دیگران خواهد داد.
* حکمت (421) ارزش عقلعقل تو را همین بس که راه گمراهی ات را از رستگاری ات روشن می گرداند.* حکمت (422) ارزش نیکوکاریکار نیک به جا آورید، و آن را هر مقدار که باشد کوچک نشمارید، زیرا کوچک آن بزرگ، و اندک آن فراوان است، و کسی از شما نگوید که: دیگری در انجام کار نیک از من سزاوارتر است ! . گر چه سوگند به خدا که چنین است، خوب و بد را طرفدارانی است که هر گاه هر کدام از آن دو را وا گذارید، انجامشان خواهند داد.* حکمت (423) ره آورد خودسازیکسی که نهان خود را اصلاح کند، خدا آشکار او را نیکو گرداند و کسی که برای دین خود کار کند، خدا دنیای او را کفایت فرماید و کسی که میان خود و خدا را نیکو گرداند، خدا میان او و مردم را اصلاح خواهد کرد.* حکمت (424) ارزش عقل و بردباریبردباری پرده ای است پوشاننده، و عقل شمشیری است بران. پس کمبودهای اخلاقی خود را با بردباری بپوشان و هوای نفس خود را با شمشیر عقل بکش.* حکمت (426) دو چیز ناپایدارسزاوار نیست که بنده خدا به دو خصلت تندرستی و توانگری اعتماد کند. زیرا در تندرستی ناگاه او را بیمار بینی و در توانگری ناگاه او را تهیدست!* حکمت (427) جایگاه شکوه کردنکسی که از نیاز خود نزد مومنی شکایت کند، گویی به پیشگاه خدا شکایت برده است و کسی که از نیازمندی خود، نزد کافری شکوه کند، گویی از خدا شکوه کرده است!