برگی از نهج البلاغه؛ معنای استغفرالله
حضرت علی (ع) به شخصی که استغفارمی کرد، شش ویژگی را برای استغفار کننده واقعی برشمردند.
* حکمت (417) معنای استغفراللهشخصی در حضور امیرالمومنین (ع) استغفرالله گفت. آن حضرت فرمودند: مادرت به عزایت بنشیند! آیا می دانی معنای استغفار چیست؟ استغفار مقام بلندمرتبگان است و اسمی است که شش معنی دارد.نخست پشیمانی بر گذشته. دوم عزم بر ترک بازگشت به طور همیشه. سوم این که حقوق مردم را ادا کنی تا با خدا عاری از هر گناه دیدار نمایی. چهارم هر واجبی را که بر عهده تو بوده و انجام نداده ای، به جای آوری.پنجم آنکه گوشتی را که در گناه بر پیکرت روییده در غم و اندوه آب کنی تا پوست تو به استخوانت بچسبد و میان پوست و استخوان، گوشت تازه بروید. ششم جسم خود را رنج طاعت بچشانی، همچنان که بر او حلاوت معصیت چشانده بودی. در این هنگام بگو استغفرالله.* حکمت (418) ارزش بردباریبردباری به منزله قبیله است.* حکمت (419) ضعف انسانبیچاره فرزند آدم! اجلش پوشیده، بیماری اش پنهان، اعمالش را می نگارند. پشه ای او را می آزارد، جرعه ای گلوگیرش می شود و عرق تن، او را بدبو می کند.* حکمت (420) راه درمان شهوتاصحاب امام پیرامونش نشسته بودند که زنی زیبا از آنجا عبور کرد. حاضران دیده به آن زن دوختند. امام (ع) فرمودند: همانا دیدگان این مردان به منظره شهوت آمیز دوخته شده و به هیجان آمده اند. هر گاه کسی از شما با نگاه به زنی به شگفتی آید، با همسرش بیامیزد که او نیز زنی چون زن وی باشد.(مردی از خوارج گفت: خدا این کافر را بکشد چقدر فقه می داند! مردم برای کشتن او برخاستند، امام فرمودند: آرام باشید، دشنام را با دشنام و یا با بخشیدن از گناه باید پاسخ داد.