آتش جنگ هشت ساله ایران و عراق سالهاست که خاموش شده و نزدیک به ربع قرن از بمباران شیمیایی حلبچه می گذرد اما هنوز هم آثار و خسارت های جبران ناپذیر این اقدام غیرانسانی در این شهر باقی مانده و زخم های کهنه آن التیام نیافته است و با وجود گذشت این مدت، مردم این شهر هنوز هم از باقیمانده جراحت های این حادثه قربانی می دهند و مظلومانه رخت سفر برمی بندند.بمباران شیمیایی حلبچه یکی از غیرانسانی ترین اعمال رژیم بعث عراق؛ وسیع ترین و گسترده ترین نوع استفاده از جنگ افزارهای شیمیایی از جنگ جهانی اول تاکنون به شمار می رود؛ این بمباران نخستین و آخرین بمباران شیمیایی ارتش عراق نبود اما آنچه، جهانیان را به حیرت واداشت و در غمی شگرف فرو برد و حکومت عراق را پرچمدار کشتاری خونین کرد؛ مردان و زنان سالخورده و کودکان بی دفاعی بودند، که هدف بمباران نیروهای بعث قرار گرفتند.پیروزی رزمندگان دلاور ایران در عملیات والفجر 10 که منجر به تصرف بخش هایی از کردستان عراق شد و با استقبال مردم این نواحی همراه بود، ضربه سنگینی به پیکره نیروهای حزب بعث وارد آورد و به دنبال این امر رژِیم عراق درصدد تلافی برآمد و بمباران شیمیایی حلبچه را در راس برنامه هایش قرار داد.بیست و پنجم اسفند 1366هجری خورشیدی روزی بود که صدام حسین فرمان بمباران حلبچه را صادر کرد و مردمان بی دفاع این شهر میزبان مهمانی ناخوانده شدند و کودکان مظلوم به جای آغوش گرم مادر، مرگ سرد را در آغوش گرفتند و به خواب ابدی فرو رفتند.این بمباران، بخشی از عملیات گسترده‌ انفال بود که بر ضد ساکنان مناطق کردنشین عراق صورت گرفت و بر اثر این حمله حدود پنج هزار نفر از مردم حلبچه کشته و هفت هزار نفر مجروح شدند.استفاده از سلاح های شیمیایی از سوی حکومت عراق، در حالی صورت پذیرفت که این کشور جزو 120 کشور امضا کننده پروتکل ژنو راجع به منع استفاده از سلاح های سمی، خفه کننده و ترکیبات باکتریولوژیک بود، اما حکومت عراق توجهی به این موضوع نکرد و تنها در پی جبران شکست در عملیات الفجر 10 برآمد و این چنین برای رسیدن به هدف خویش؛ غیرانسانی ترین روش ممکن را برگزید.این بمباران از هر جهت و به هر مفهوم یک جنایت جنگی به شمار می رود که بوسیله 50 فروند هواپیمای ویژه بمباران ارتش عراق که هر یک به چهار بمب شیمیایی 500 کیلویی مجهز بودند، به اجرا درآمد تا برای همیشه بر پرونده اعمال غیرانسانی رژیم صدام حسین حک و پشیمانی بزرگی برای اجراکنندگان آن به بار آورد.بمباران شیمیایی حلبچه واکنش های وسیعی را در سطح بین الملل به همراه داشت و شخصیت و رسانه های گوناگون هر کدام به طریقی آن را محکوم کردند و مدتی بعد از آن گروه های گوناگونی به این شهر اعزام و گزارش های مختلفی ارایه دادند.روزنامه گاردین در این باره می نویسد: هیچ جراحت و خون و اثری از انفجار روی اجساد دیده نمی شود. اجساد ده ها مرد، زن، کودک و حیوانات دست آموز در سطح منازل و خیابان های این بخش دورافتاده در کردستان عراق را پوشانیده اند. پوست این اجساد به طرز عجیبی تغییر رنگ داده و چشم هایشان باز ... این طرف مادری بچه اش را برای آخرین بار در آغوش فشرده و آن طرف پدری خود را سپر نوزادی، از آنچه نمی دانسته چیست؟ کرده است. خبرگزاری فرانسه اعلام کرد: حلبچه شهری از کردستان عراق که ... طی روزهای 27 و 28 اسفند ماه توسط عراق بمباران شیمیایی شده منجمد و ساکنان در خوابی عمیق فرورفته است. پروفسور اوبن هندریکس رییس آزمایشگاه سم شناسی بیمارستان دانشگاه گان در بلژیک گفت: عراق از سه نوع گاز مختلف علیه حلبچه استفاده کرده است و نیروهای عراقی شهر حلبچه را با گاز خردل (ایپریت)، گازهای اعصاب (تابون، سارین یا سومان) و با سیانوژن بمباران کرده اند و این سه نوع سلاح به صورت مجزا ولی با فاصله ای کوتاه و به طوری که به صورت یک کوکتل بسیار سمی در آیند، مورد استفاده قرار گرفته اند.بمباران شیمیایی حلبچه یکی از تلخ ترین حوادث تاریخ است که انسان هرعصری را در غمی بزرگ فرو می برد و نشان از مظلومیت مردمانی بی دفاع دارد که ناجوانمردانه هدف کینه توزی دشمن قرار گرفتند، آنها که امید داشتند طلوع دیگری را بیند، بمب های شیمیایی، غروبی تلخ را برایشان به بار آورد و بازماندگان این حمله در کنار درد و رنج خویش، داغدار کوچ تلخ عزیزانشان شدند.