به گزارش حیات؛ یان دانکن در لس آنجلس تایمز نوشت: به نیروهای نظامی آمریکا که در افغانستان خدمت می کنند توصیه شده که هیچگاه به قرآن دست نزنند، روی آن چیزی قرار ندهند، آن را روی زمین و در اماکنی مانند حمام نگذارند و درباره آن با احترام بسیار صحبت کنند.اما در این دستورالعمل ها درباره بایدها و نبایدها درباره قرآن، در باره سوزاندن کتاب مقدس مسلمانان مطلبی گفته نشده است که همان اتفاقی است که ماه گذشته در پایگاه هوایی بگرام رخ داد. سوزاندن شماری قرآن موجب خشم مسلمانان سراسر افغانستان و در نتیجه کشته شدن بیش از 30 نفر و حملات علیه نیروهای آمریکایی شد.یک تحقیق ناتو درباره سوزاندن قرآن ها نشان داد که 5 نظامی آمریکایی در این واقعه مسئول بوده اند. هرچند این گزارش نتیجه گرفت که این اقدام عمدی نبوده و نتیجه ارتباط و درک نادرست بوده است.هرچند ممکن است این نظامیان با اقدام انضباطی روبرو شوند اما فرماندهان نظامی آمریکا در افغانستان هنوز اعلام نکرده اند که این اقدام به چه شکلی صورت خواهد گرفت.نیروهای سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) از هفته گذشته دوره های اجباری آموزش احترام به قرآن را آغاز کرده اند. به نظامیان صریحا گفته شده است که قرآن ها را دور نیاندازند و از آنها خواسته خواهد شد درصورت مواجهه با متون عربی جانب احتیاط را نگه دارند و درصورتی که هرگونه تردید درباره اهمیت مذهبی متون داشته باشند، تصور کنند که این متون مقدس هستند.اما به نظر برخی کارشناسان حتی در پیش گرفتن رویکرد آشکارتر و صریح تر نیز نمی تواند از وقوع حوادث مشابهی در آینده جلوگیری کند.به گفته مونتگمری مک فیت یک رفتارشناس که از نزدیک با وزارت دفاع آمریکا (پنتاگون) همکاری کرده است، صدور بایدها و نبایدهای فرهنگی تنها در یک نقطه مفید هستند و اگر شما در یک جامعه مذهبی رشد نکرده باشید، درک نخواهید کرد که مسلمانان درباره قرآن چه احساسی دارند.همچنین سرهنگ دوم جرج رابینسون افسر ارشد در برنامه های آموزش زبان و فرهنگ تفنگداران دریایی امریکا که کتاب ها و جزوه های جدید آموزشی را که ماه گذشته منتشر شد، دیده است، گفت: شاید بسیار ساده انگارانه باشد که تصور کنیم این مساله ساده ای تشکیل شده از بایدها و نبایدها است، بلکه مساله این است که چرا قرآن از اهمیت برخوردار است؟ارتش آمریکا از سال ها پیش با نیروهای نظامی خود که با قران رفتار نادرستی دارند درگیر بوده است.مجله نیوزویک در سال 2005 نوشت که یک جلد قرآن در سال 2003 در زندان آمریکا در خلیج گوانتانامو مورد بی احترامی قرار گرفت. هرچند یک تحقیق محلی مدرکی در تایید این ادعا پیدا نکرد، اما معلوم شد که یک نگهبان اردوگاه عمدا به یک جلد قرآن بی احترامی کرده است.در سال های نخست تجاوز و اشغال عراق و افغانستان، آموزش های فرهنگی عملا وجود نداشت اما اکنون در یک عقب نشینی آشکار در برابر خواست مسلمانان همه نیروهای ارتش موظف به گذراندن 6 تا 8 ساعت آموزش اینترنتی پیش از استقرار در خاک این کشورها هستند و نیروهای تفنگدار دریایی نیز باید یک دوره دو روزه کلاس را بگذرانند.به گفته راشل دیویس عضو مرکز بین المللی وودرو ویلسون برای محققان که سرگرم نگارش کتابی درباره آموزش فرهنگی در ارتش است، نیروهای نظامی که وی با آنها مصاحبه کرده است بر این باور بوده اند که چنین آموزشی مفید بوده است و فرماندهان نیز به ارزش و اهمیت آن پی برده اند.وی افزود: در ده سال گذشته ما ارتشی ایجاد کرده ایم که قویترین و نیرومندترین ارتش جهان است، اما نتوانسته ایم به آنچه برسیم که می خواستیم در عراق و افغانستان به آن دست یابیم.در همین حال ماهر ابراهیم اف مشاور ارشد ارتش در زمینه های فرهنگی و زبان که برای به روزکردن و استانداردسازی رویکرد این خدمت فعالیت می کند، گفت که به آتش کشیده شدن قرآن ها می تواند بر آموزش ارتش تاثیر بگذارد.وی افزود: اگر این حادثه در نتیجه فقدان آموزش فرهنگی رخ داده باشد مطمئنا باید در آینده این امر را مدنظر داشت.ابراهیم اف که در دهه 1970 در ارتش اتحاد شوروی کار می کرد همزمان با آماده شدن اتحاد شوروی برای تجاوز فاجعه بار سال 1979 به افغانستان،آموزش هایی درباره فرهنگ و سنن افغانستان دید و پس از آن به کار به عنوان غیرنظامی در برنامه های آموزش در حال گسترش فرهنگی در مسکو پرداخت.ابراهیم اف به رغم تجربه دردناک ارتش شوروی در افغانستان گفت که وقت گیر بودن روند اصلاح و بهبود آموزش های ارتش آمریکا جای شگفتی ندارد.وی با ترجمه یک ضرب المثل روسی گفت: اشخاص نمی توانند از اشتباهات دیگران درس بیاموزند، بلکه هر فردی تنها می تواند از اشتباهات خود درس بگیرد.