تهران _ حیات * حکمت (316) پیشوای مومنان و تبهکاران من پیشوای مومنان، و مال پیشوای تبهکاران است. سید رضی می گوید:معنای سخن امام این است که مومنان از من پیروی می کنند و بدکاران پیرو مال می باشند، آنگونه که زنبوران عسل از رییس خود اطاعت می کنند * حکمت (317) اختلاف مسلمین و انحراف یهودیان شخصی یهودی به امام گفت: هنوز پیامبرتان را دفن نکرده، درباره اش اختلاف کردید! حضرت علی (ع) در پاسخ فرمودند: ما درباره آنچه که از او رسیده، اختلاف کردیم نه در خود او اما شما یهودیان، هنوز پای شما پس از نجات از دریای نیل خشک نشده بود که به پیامبرتان گفتید برای ما خدایی بساز، چنانکه بت پرستان خدایی دارند! و پیامبر شما گفت: شما مردمی نادانید . (سور اعراف، آیه 138) * حکمت (318) قاطعیت در مبارزات از امام (ع) پرسیدند: با کدام نیرو بر حریفان خود پیروز شدی؟ حضرت علی (ع) فرمودند: کسی را ندیدم جز آن که مرا در شکست خود یاری می داد! سید رضی می گوید: امام به این نکته اشاره کرد که هیبت و ترس مولایمان در دل ها جای می گرفت. * حکمت (319) ره آورد شوم تهیدستی آن حضرت به پسرش محمد حنفیه سفارش کردند: ای فرزند! من از تهیدستی بر تو هراسناکم. از فقر به خدا پناه ببر که همانا فقر، دین انسان را ناقص و عقل را سرگردان و عامل دشمنی است.