تهران _ حیات امیرالمومنین علیه السلام در نامه 31 نهج البلاغه خطاب به امام حسن مجتبی علیه السلام چنین نوشته اند: برای شناخت راه از خداوند یاری بخواه و برای به دست آوردن توفیق روی رغبت به جانب او کن، و هرچه را که تو را به اشتباه اندازد، یا به گمراهی کشاند رها ساز. ** تقوای الهی ، بهترین برنامه پسرم! آگاه باش محبوبترین برنامه ای که از وصیتم به آن چنگ می زنی تقوای الهی، و اکتفا کردن به وظایفی است که خداوند بر تو واجب نموده، و رفتن به راهی که پدرانت و شایستگان از خاندانت آن را طی کرده اند، زیرا آنان توجه به صلاح خود را وانگذاشتند چنانکه تو توجه می کنی، و اندیشه در کار خود کردند همان گونه که تو اندیشه می نمایی،سرانجام چنان شد که آنچه را دانستند عمل کردند، و از آنچه تکلیفشان نبود روی گرداندند. ** هرچه را که تو را به اشتباه اندازد، یا به گمراهی کشاند رها ساز پس اگر نفس تو از قبول راه آنان بدون آنکه بداند چنانکه آنان دانستند بازایستاد پس باید خواسته تو نسبت به آن راه از روی طلب فهم و کسب دانش باشد،نه افتادن در شبهه ها و بالابردن بحث ها و جدل ها و پیش از قدم نهادن در راه فهم و دانش برای شناخت آن راه از خداوند یاری بخواه و برای به دست آوردن توفیق روی رغبت به جانب او کن، و هرچه را که تو را به اشتباه اندازد، یا به گمراهی کشاند رها ساز. و چون یقین کردی که دلت روشنی یافته و در پیشگاه حق خاضع شده و نظرت جمع و کامل گشته، و اندیشه ات در این زمینه از پریشانی درآمده و یک اندیشه شده، آن گاه در آنچه برای تو تفسیر می کنم دقت کن. ** حفظ خویشتن در جاده های تاریک زندگی و اگر آنچه را دوست داری برایت فراهم نشد، و به آسودگی خاطر و فکر دست نیافتی، معلومت باد جاده را همچون شتر شب کور طی می کنی و به تاریکی ها گام برمی داری و کسی که قدم به اشتباه برمی دارد یا حق را از باطل تمیز نمی دهد خواستار دین نیست، و در چنین موقعیتی حفظ خویشتن از پیمودن این گونه جاده ها عاقلانه تر و بهتر است. ** مالک مرگ همان مالک حیات است پسرم! وصیتم را بفهم و بدان که مالک مرگ همان مالک حیات و هستی بخش همان میراننده و فناکننده همان بازگرداننده و گرفتارکننده همان عافیت بخشنده است و مسلما دنیا برقرار نمی ماند مگر به همان نظامی که خداوند آن را قرارداده از وضع نعمت ها و بلاها و پاداش روز جزا و آنچه او بخواهد و ما نمی دانیم. ** عدم فهم حکمت آفرینش را به حساب نادانی خود بگذار اگر در رابطه با جهان و نظاماتش از درک حکمت حادثه ای درماندی آن را به حساب جهالت خود بگذار، زیرا در ابتدای کار نادان به امور آفریده شدی سپس دانا گشتی، چه بسیار است اموری که نمی دانی و اندیشه ات نسبت به آن سرگردان و دیده ات از راه یافتن به آن ناتوان است، اما پس از مدتی به آن بینا می شوی. پس به خداوندی که تو را آفریده و روزیت را عنایت کرده و اندامت را تعدیل نموده پناه ببر، باید بندگیت برای او باشد و رغبتت متوجه او گردد، و از او بیم داشته باشی. ** به پیشوایی پیامبر اکرم صلوات الله علیه راضی باش پسرم! آگاه باش احدی از وجود خداوند چنانکه پیامبر ـ صلی اللّه علیه وآله ـ خبر داده خبر نداده است، پس به پیشوایی آن حضرت راضی باش و برای رسیدن به منزل نجات رهبریش را بپذیر، که من از نصیحت به تو کوتاهی نکردم و تو در اندیشه ات نسبت به صلاح خود هرچند بکوشی به میزان اندیشه ای که من در باره تو دارم نخواهی رسید.