تهران _ حیات تاریخ قمری گرچه پیش از اسلام نیز در میان برخی از ملت ها از جمله عرب ها رایج بود، اما پس از ظهور دین مبین اسلام، به عنوان تاریخ رسمی این دین در آمد. اکنون این تاریخ، تاریخ مشترک بیش از یک میلیارد مسلمان در جهان است.** وقایع اول محرم سال 61 هجری قمری چهارشنبه اول محرم الحرام سال 61 هجری قمری گروهی از اهل کوفه در قصر بنی مقاتل خیمه زده بودند. حضرت از آنها پرسید: آیا به یاری من می آیید؟ بعضی گفتند: دل ما رضایت به مرگ نمی دهد و بعضی دیگر گفتند: ما زنان و فرزندان زیادی داریم. مال بسیاری از مردم نزد ماست و خبر از سرنوشت این جنگ نداریم، لذا از یاری تو معذوریم. حضرت به جوانان امر کرد که آب بردارند و شبانه حرکت کنند. امام (ع) همانگونه که سوار بر مرکب بود، مختصری به خواب رفت. پس از بیداری کلمه استرجاع(انالله و اناالیه راجعون) را تکرار می کرد. "علی اکبر جلو رفت و علت را جویا شد؛ حضرت فرمود: اسب سواری جلو من در خواب ظاهر شد و گفت: این قوم شبانگاه در حرکت است و مرگ به استقبالشان می آید." علی اکبر گفت: "پدرم! آیا ما بر حق نیستیم؟" حضرت فرمود: "سوگند به خدا که ما بر حقیم." علی اکبر گفت: "پس ما را باکی از مرگ نیست." امام فرمود: "خدا تو را جزای خیر دهد." امام حسین (ع) در این منزل به عبیدالله جعفی چنین فرمود: پس اگر ما را یاری نمی کنی خدای را بپرهیز از اینکه جزو کسانی باشی که با ما می جنگد. سوگند به خدا اگر کسی فریاد ما را بشنود و ما را یاری نکند، خدا او را در آتش می افکند. - اول محرم مصادف با آغاز سال قمری است، به سال قمری، هلالی هم گفته می شود. از آن جهت که قمر از هلال، یک دور خود را در مدت 29 روز 12 ساعت و 43 دقیقه می پیماید و یک سال قمری، 354 روز است. ماه های این سال، عبارتند از: محرم، صفر، ربیع الاول، ربیع الثانی، جمادی الاولی، جمادی الثانی، رجب، شعبان، رمضان، شوال، ذی قعده و ذی حجة. مسلمانان، مبدا سال قمری را هجرت سرنوشت ساز پیامبر اسلام حضرت محمد (ص) از مکه به مدینه قرار دادند. به همین جهت به این تاریخ، تاریخ هجری قمری می گویند. - آغاز محاصره پیامبر اکرم و بنی هاشم در شعب ابی طالب (سال هفتم بعثت) از دیگر رویدادهای روز اول ماه محرم است. در سال هفتم بعثت پس از مهاجرت گروهی از مسلمانان به حبشه و تقویت مسلمانان مکه از سوی ابوطالب و حمزه، مشرکان قریش را وحشت فرا گرفت و برای جلوگیری از گسترش اسلام، انجمنی بزرگ برپا کردند و بر قتل پیامبر اسلام هم دست شدند. ابوطالب، بزرگ حامی پیامبر اکرم (ص) پس از آگاهی از تصمیم ناجوانمردانه قریش، دستور داد تمام آل هاشم و عبدالمطلب از شهر مکه کوچ کرده و در دره ای که بعدا به "شعب ابوطالب" موسوم شد، سکنی گزینند. فرزندان عبدالمطلب چه مسلمان و چه غیرمسلمان بر این فرمان، گردن نهادند. جز ابولهب که تا آخر عمر بر کفرش باقی بود. آنان سه سال در این دره خشک به سر بردند و زندگی سختی را پشت سر گذاشتند و جز در ایام حج، نمی توانستند از آن خارج شده و با دیگران ارتباطی برقرار کنند. - آغاز هفته احیای امر به معروف و نهی از منکر پایان پیام