روزنامه گاردین در انتقاد از «فرانک میلر»، سازنده فیلم موهن «۳۰۰» که طرفداران جنبش وال استریت را مشتی اراذل و اوباش نامیده بود، گفت: اظهارات «میلر»، نشان دهنده وجود اعتقادات فاشیستی در هالیوود است.به گزارش خبرگزاری حیات ، در حالیکه قیام مردمی «وال استریت» روز به روز گسترده می‌شود و ستاره‌های هالیوود و دیگر شخصیت‌های فرهنگی هنری، علی‌رغم ثروت‌های چند میلیون دلاری خود، حمایت از این جنبش را وظیفه خود می‌دانند، اظهارات توهین‌آمیز «فرانک میلر»، تهیه‌کننده فیلم موهن «۳۰۰» و نویسنده فیلم «بتمن» همه را تعجب زده و خشمگین کرد.روزنامه گاردین نیز در اینباره نوشت: اظهارات میلر تنها منعکس‌کننده صدای ارزش‌هایی است که امروزه بر هالیوود حاکم است و همه درباره آن می‌دانند ولی هیچ‌کس درباره آن سخن نمی‌گوید. «ریک مودی»، منتقد سینمایی روزنامه گاردین در ادامه افزود: نتیجه‌ای که می‌توان از این اظهارات به دست آورد این است که بزرگترین سرگرمی و وظیفه هالیوود تبلیغات است و «میلر» نیز در این میان با ساخت فیلم‌هایی چون «۳۰۰» و «شهر گناه» به این بخش از سینمای هالیوود ادای دین کرده است.شاید شما پیش از این نیز نسبت به هالیوود چنین طرز تفکری داشته‌اید ولی من اولین بار سال ۱۹۹۲ با تماشای فیلم «تحت محاصره» با بازی «استیون سیگال»، این ایده به ذهنم رسید، این فیلم درباره دشمنی ظالم و بی‌رحم و تهدید جدی تروریسم علیه آمریکاست، شاید به ذهنتان برسد که من چرا پولی که به سختی به دست می‌آید را برای تماشای این فیلم داده‌ام؟سوال خوبی است، من پیش از این فیلم همیشه فکر می‌کردم که فیلم‌های اکشن تنها سرگرم کننده و شادی بخش‌اند.شما در هر زمانی می‌توانید به این نتیجه برسید، برخی دیرتر و برخی زودتر، من از آن پس زمانیکه فیلم «دروغ‌های حقیقی» به کارگردانی «جیمز کامرون» و بازی «آرنولد شواتزینگر» را دیدم، آنقدر توی ذوقم خورد که دیگر هیچگاه هیچکدام از فیلم‌های «کامرون» را بدون تنفر تماشا نکردم، از جمله یکی از آخرین کارهای او، فیلم نژادپرستانه و کاملا پوچ‌ و بی‌معنی‌اش، «آواتار» «دروغ‌های حقیقی»، داستان یکی از ماموران ویژهی سازمان مخفی امگا  به نام «هری تسکر» است که پرونده‌ای در رابطه با تروریست‌های مسلمان دارد. گروه جهاد سرخ می‌خواهند یک بمب اتمی را در امریکا منفجر کنند و طی جریانی دختر تسکر را نیز به عنوان گروگان می‌گیرند. از آن پس همسر تسکر نیز داخل جریان می‌شود و با فداکاری‌های او و خانواده‌اش این گروه موفق نشده و مشکلات خانوادگی آن‌ها نیز در این میان برطرف می‌شود.«مودی» در ادامه می‌نویسد: فیلم دیگری که می‌توانم به آن اشاره کنم، پروژه عظیم و پرزرق و برق «گلادیاتور» در سال ۲۰۰۰ میلادی است که من هنوز هم اعتقاد دارم که این فیلم تنها کنایه‌ای به کاندیداتوری «جورج دبلیو بوش» در انتخابات ریاست‌ جمهوری آن زمان بود، هر چند که بازیگر اصلی و کارگردان این فیلم هیچکدام شهروند آمریکا نبودند، اگرچه با اطمینان می‌توان گفت که تاریخ نشان داده که مردان فعال در ژانر اکشن،اغلب و شاید نه همیشه به لحاظ سیاسی افراد محافظه‌کاری بوده‌اند، از «آرنولد شواتزینگر»، «سیلوستر استالونه» و «بروس ویلیس» گرفته تا «چاک نوریس»، «مل گیبسون» و «کلینت ایستود» (شهردار جمهوریخواه سابق کالیفرنیا»، همه و همه همواره با افتخار از اهداف احزاب محافظه‌کار آمریکا دفاع کرده‌اند.از فیلم‌های اکشن قدیم که بگذری به فیلم‌هایی می‌رسیم که در عصر جدید سینما به بازار می‌آیند، فیلم‌هایی با هزینه‌های هنگفت و جلوه‌های ویژه خارق‌العاده همچون «بتمن»، «مرد عنکبوتی»، «مرد آهنی»، «چهار شگفت‌انگیز»، «ایکس من»، «کاپیتان آمریکایی» و غیره که در این دست فیلم‌ها همچون فیلم‌های اکشن قدیمی، با چهارچوب اخلاقیات کاملا ساده انگارانه برخورد شده و موازین اجتماعی با خشونت و بی‌رحمی تمام به تصویر کشیده می‌شوند و مجموع این‌ها در فیلم به قدری فریبنده جلوه می‌کند که گاهی گرفتن پیام مخفی در لایه‌های فیلم تا حدودی سخت می‌شود، شما آنقدر فریفته رنگ و نور می‌شوید که فراموش می‌کنید که پیامی نیز وجود دارد، پیام غالب این فیلم‌ها، این است: قدرت مطلق جناح راست است، اقتصاد جهانی احیاء خواهد شد، آمریکا یک استثناء است، مردم آمریکا بر تمام مردم جهان محقند و پیام‌های از این قبیل.منتقد روزنامه گاردین افزود:  مهم است که در اینجا به فیلم‌هایی که برای کودکان نیز ساخته می‌شود اشاره کرد، زمانیکه ما بچه بودیم، (در انگلستان) اجازه نداشتیم که فیلم‌هایی چون «هری کثیف» و «روابط فرانسوی» را ببینیم ولی نوجوانان آمریکایی می‌توان فیلم‌ «بتمن: شوالیه تاریکی» با درجه‌بندی زیر ۱۳ سال ممنوع را با کمی تلاش ببینند و یا فیلم «۳۰۰» به کارگردانی «زاک اسناید» برگرفته از رمان گرافیکی «فرانک میلر»، یکی دیگر از این فیلم‌هاست، این فیلم از آن فیلم‌هایی است که در طیف تبلیغات وحشتناک جمهوریخواهان آمریکایی پس از حادثه ۱۱ سپتامبر قرار می‌گیرد: «یونانیان» در این فیلم با سپاهی عظیم از پارسیان خونخوار و غیر متمدن مباره می‌کنند، نمادی از خاورمیانه که همیشه از سوی آمریکایی‌ها به عنوان دشمن مسلم جهانیان معرفی شده‌اند.این منتقد سینمایی در پایان می‌نویسد: با پی بردن به ذات حقیقی تبلیغات سینمایی، دیگر از اظهارات «فرانک میلر» در رابطه با قیام مردم وال استریت علیه نظام سرمایه‌داری آمریکا، تعجب نخواهید کرد، ریشه اظهاراتی از این دست همه مشابه یکدیگر است، «میلر» با یورش بردن به پیام «قیام وال استریت»، در تلاش است که به ما اینگونه القاء کند که این قیام نیز در راستای جنگ با القاعده و گروه‌های تندرو مسلمان است و این حقیقت که جنبش وال استریت برخاسته از ناکارآمدی‌های و سیاست‌های داخلی است و چنین جنبشی دیگر نیاز به آن دشمن خونخوار خیالی همیشگی ندارد. انتهای پیام