سارکوزی خیمه شب باز، لیبی را به قطر هدیه داد
ایل جورناله در گزارشی به قلم جان میکالسین با عنوان سارکوزی خیمه شب باز، لیبی را به قطر هدیه داد مینویسد : نتیجه روابط خطرناک بین سارکوزی، که زمانی آرزو داشت "دوگل" جدید فرانسه شود، و شیخ حمد بن خلیفه آل ثانی، امیر قطر، در برابر چشمان جهانیان قرار دارد.به گزارش حیات ، پس از سقوط معمر قذافی و قتل وی، که با همکاری فعالانه الجزیره و بمب های فرانسوی امکان پذیر شد، قطر علنأ اعلام کرد که نیروهای نظامی آن کشور از ماه ها پیش در خاک لیبی حضور داشته و برای سقوط قذافی فعالانه تلاش می کرده اند.
امیر قطر قصد دارد سرزمین نفت خیز لیبی را به دوستان خود در اخوان المسلمین و در القاعده تقدیم کند.
حضور عبدل حکیم بلهاج، فرمانده نظامی وابسته به القاعده در طرابلس، و بازگشت شیخ علی صلابی، پدر معنوی اخوان المسلمین، پس از سال ها تبعید در قطر به لیبی، دو گواه روشن از نقشه دوحه برای آینده لیبی به شمار می رود.
تاریخ همکاری سارکوزی و شیخ آل ثانی به سال 2007 بازمی گردد. در آن سال شش پرستار محکوم به مرگ به جرم آلودن کودکان لیبیایی به ویروس ایدز، پس از پرداخت وثیقه چند صد میلیون دلاری توسط امیر قطر و میانجی گری پاریس، آزاد شدند.
دو سال بعد، در سال 2009، بر اساس دستورالعمل دولت سارکوزی، دولت قطر از پرداخت مالیات بر عواید مستغلاتی در فرانسه معاف شد و از آن پس خرید املاک توسط امیر قطر در فرانسه، سر به فلک کشید.
سارکوزی همچنین دوست خود میشل پلاتینی را بسیج کرد تا برگزاری جام جهانی فوتبال در سال 2022 را به قطر واگذار کند. اما ارادت سارکوزی به امیر قطر به اینجا ختم نشد و رئیس جمهور فرانسه تمامی تلاش خود را به کار بست تا تیم پاری سن ژرمن به خانواده سلطنتی قطر فروخته شود.
در کنار این اقدامات علنی، ارتباطات پشت صحنه سارکوزی و شیخ آل ثانی ، به ویژه در رابطه با صنعت گاز، نباید فراموش شود. مذاکرات پنهان شیخ علی صلابی در قطر با سیف الاسلام، پسر قذافی، که به آزادی بلهاج و 170 افراط گرای اسلامی در لیبی انجامید با همکاری موثر دوحه و پاریس صورت گرفت.
در سال 2008، Eni مسیر ورود گازپروم را به صنعت گاز لیبی هموار کرد. به این ترتیب قطر، که همراه با ایران و روسیه از کشورهای بزرگ تولید گننده گاز در جهان به شمار می رود، از مسکو عقب ماند.
این حرکت شرکت گاز ایتالیا، برای پاریس نیز که قصد داشت همراه با قطر، سهم بزرگی از بازار گاز اروپا را به چنگ آورد، بسیار ناخوشایند بود. به همین دلیل، شورای ملی انتقالی لیبی بلافاصله پس از سقوط طرابلس به مسکو اطلاع داد که هیچ سهمی در صنایع گاز لیبی نخواهد داشت.
