برنامه تصمیم سازان آمریکایی برای لیبی
بررسی مطالب منتشره در شورای روابط خارجی آمریکا به عنوان اتاق فکر اصلی این کشور،نشان می دهد که ایالات متحده از ابتدا به دنبال فرسایشی کردن روند مردمی شدن ساختار حکومتی در لیبی و هدایت آن به سمت یک حاکمیت بی ثبات و متزلزل برای نفوذ بیشتر بوده است.به گزارش حیات ، بررسی های نشان می دهد که بزرگترین مانع مردم لیبی برای استقلال، دخالت خارجی است که ایالات متحده در راس آن قرار دارد. آینده لیبی پس از قذافی به دغدغه نخست مردم این کشور که بیش از 40 سال تحت سلطه رژیم دیکتاتور وی قرارداشتند تبدیل شده است. مردم این کشور 9 ماه با ازخودگذشتگی دربرابر مزدوران قذافی ایستادگی کردند و فضای حاکم بر جامعه لیبی نشان می دهد که آنها خواستار حکومتی اسلامی و بدون نفوذ خارجی هستند. با این حال وجود افرادی از رژیم گذشته در راس شورای انتقالی حکایت از آن دارد که کار مردم برای دست یابی به قدرت دشوار است. بزرگترین مانع مردم لیبی برای استقلال، دخالت خارجی است که ایالات متحده در راس آن قرار دارد. بررسی تحلیل های "شورای روابط خارجی" آمریکا به خوبی طرح های آتی این کشور برای لیبی را نشان می دهد. شورای روابط خارجی بزرگترین اتاق فکر آمریکا است که "دیوید راکفلر" یهودی آنرا تاسیس کرده و سرمایه آن را نیز تامین می کند. این اتاق فکر با ارایه سخنرانی، مقاله و مصاحبه هایی با اعضای این شورا بسته سیاستی آینده ایالات متحده برای مدیریت بحران لیبی را در چارچوی مسایل آتی این کشور در چهارچوب بحث های علمی عرضه کرده است. بررسی مطالب منتشرشده در اتاق فکر اصلی آمریکا نشان می دهد که 4 محور در مطالب منتشره در این مرکز به طوربرجسته ای مورد تاکید قرار دارد. این محورها پیش از آنکه تحلیل وضع موجود باشند خبرازآینده می دهند. این 4 محور عبارتند از: 1- انتقام گیری لیبیایی ها 2- تردید در توانایی شورای انتقالی 3- تاکید بر خطر هرج و مرج و جنگ قبیله ای 4- فرصت 18 ماهه به دولت انتقالی برای مسلط شدن بر اوضاع
"اندرو سولومون" در مقاله ای در نشریه آمریکایی "نیویورکر" که در سایت شورای روابط خارجی آمریکا نیز به طور کامل بازتاب داده شد با عنوان "قذافی چگونه لیبی را از دست داد" به تحلیل انقلاب لیبی و آینده آن پرداخت. نکته قابل توجه این است که انقلاب مردم لیبی علیه رژیم قذافی از 2 فوریه سال جاری میلادی آغاز شد، این درحالی است که در 21 فوریه تحلیل گران آمریکایی وابسته به اتاق های فکر این کشور ازچرایی و چگونگی سقوط قذافی می نوشتند. بررسی 4 محور مشخص شده به خوبی نشان می دهد که آمریکا به دنبال جلوگیری از رسیدن لیبی به ثبات است. تلاش برای جلوگیری از ظهور جریان های مردمی و خریدن وقت برای منتفی کردن حکومتی برخاسته از مردم از رفتارها و برنامه های سیاسی آمریکایی ها به خوبی مشهود است . تاکید بر 18 ماه فرصت به شورای انتقالی که بسیاری از آنها همان سران رژیم سابق هستند و در ماه عسل 10 ساله قذافی و غرب نقش اساسی داشته و ارتباط های کافی با سرویس های امنیتی و کارتل های اقتصادی غرب دارند یکی از این دلایل است.
با نگاهی به انقلاب اسلامی ایران در می یابیم که تنها 50 روز پس از سقوط رژیم پهلوی رفراندوم تعیین نظام برگزار شد، در حالیکه غرب می خواهد لیبی را یک سال و نیم در برزخ تعیین حکومت نگاه دارد تا بتواند با پرتنش کردن فضا، به اهداف مشخص شده خود دست یابد که محورهای این اهداف در بندهای 1 تا 3 ذکر شده است. قتل مشکوک قذافی و تهدید شیخ یوسف قرضاوی از طرف قبیله وی شاید نخستین جرقه های جنگ قبیله ای باشد که از طرف شورای روابط خارجی آمریکا بدان اشاره شده است.
**ترکیب دو قدرت نرم و سخت برای رسیدن به اهداف سلطه جویانه---------------------------------------------------------------------------- دستاورد اوباما در سیاست خارجی را کارشناسان شورای روابط خارجی آمریکا در چند محور زیر خلاصه کرده اند: 1- اهمیت به شیوه های اطلاعاتی سخت و نرم 2- استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین 3- همکاری با سایر کشورها یا همان سیاست چندجانبه گرایی- تاکید بر کشورهای فرانسه و انگلستان 4- استفاده از نیروهای ویژه نباید فراموش کرد که "جوزف نای" از نظریه پردازان برجسته روابط بین الملل از دوران دوم جورج دبلیو بوش طرح های خود را برای استفاده از قدرت هوشمند نهایی کرد که از طرف نهادهای تصمیم ساز آمریکایی پذیرفته شد و به سیاست این کشور تبدیل گردید. قدرت هوشمند در تحقیق "قدرت هوشمند، آمریکای امن تر" که با همکاری "ریچارد آرمیتاژ"(1) تدوین شد، ترکیب هنرمندانه قدرت نرم و قدرت سخت عنوان شده است که با عملکرد ایالات متحده در لیبی همخوانی دارد و می توان تمام مولفه های استفاده از این ابزارها را مشاهده کرد. "کریستوفر آلیسی" از شورای روابط خارجی آمریکا در این باره می نویسد که کاهش هزینه های جنگ ناشی از مخالفت های داخلی را دولت اوباما با هواپیماهای بدون سرنشین، نیروهای ویژه که کمتر خبری از عملکرد آنها به بیرون درز می کند و همراه کردن انگلیس و فرانسه عملی کرده است. 9 ماه جنگ و 18 ماه برزخ دولت موقت یعنی 2 سال و نیم تنش که می تواند لیبی را به بشکه ای از باروت تبدیل کند. ضمن اینکه خسارت 300 میلیارد دلاری وارد شده به تاسیسات زیربنایی لیبی زمینه حضورپیمانکاران غربی برای چپاول کشوررا فراهم می کند و شواهد نشان می دهد که قدرت های اروپایی و ایالات متحده در این مورد توافق نظر کامل دارند. پژوهش**9123** 1732
-------------------------------------------------------------- 1- مدیر موسسه آرمیتاژ - موسسه فعال در حوزه سیاست خارجی و روابط بین الملل
پایان پیام