اول آبان روز آمار و برنامه ریزی نام نهاده شد تا اهمیت این دو عامل مهم در توسعه و پیشرفت زندگی انسانها بیش از بیش مورد توجه قرار گیرد،عواملی که امروزه در قالب یک علم در جوامع مطرح است و با تکیه بر آن می توان توانمندیهای جامعه را در عرصه های گوناگون به جهانیان معرفی کرد. به گزارش حیات ، آمار یا شماره از مصدر اوستایی "مر" گرفته شده که به معنای "حساب"، "شمردن"، "شمارش"، "به یاد داشتن" و "از برداشتن" است. آمار، علم نمایش اعداد، تجزیه و تحلیل اطلاعات اولیه، استخراج نتایج و اصول و روشی برای جمع آوری اطلاعات می باشد. این علم، تلاشی سازمان یافته و آگاهانه برای هماهنگی، جمع بندی، تلفیق مطلوب و بهینه امکانات فیزیکی، مادی و نیروی انسانی به منظور دستیابی به اهدافی مشخص است، همچنین برنامه ریزی به معنای تهیه، توزیع و تخصیص عوامل برای رسیدن به اهداف مطلوب در مدت زمان معین و با هزینه های مشخص می باشد که نیازمند آگاهی از فرصت ها و تهدیدهای موجود است. پیدایش و کاربرد آمار را باید در شمارش های آماری که در اوایل قرن اول میلادی صورت گرفت، جستجو کرد. در این سده آمار در جمع آوری اطلاعات در زمینه امور مالیاتی و نظامی نیز به کار گرفته شد، در قرن 14 از آمار برای محاسبه نرخ بیمه، جمع آوری اطلاعات درباره تولد و وفات، تصادفات و حوادث گوناگون استفاده شد. اما این دانش از قرن هجدهم به عنوان رشته ای علمی و مستقل که به توصیف جنبه های مختلف یک وضعیت می پرداخت، مطرح شد، آغاز قرن 19 با تحولات اقتصادی - اجتماعی در اروپا و سایر نقاط جهان همراه بود و به دلیل پیشرفت جوامع، انجام خدمات اجتماعی یک وظیفه برای کشورها به شمار می رفت که ضرورت برنامه ریزی برای ارائه مناسب این خدمات، استفاده از علم آمار را به عنوان مهمترین ابزار برنامه ریزی بیش از پیش رایج ساخت و این امر باعث شد که در سال های بعد اکثر کشورهای جهان به علم آمار توجه چشمگیری داشته باشند. علم آمار و آمارگیری در ایران نیز برای نخستین بار در دوران هخامنشیان به منظور تعیین میزان محصولات کشاورزی به کار گرفته شد، در دوره اشکانیان واژه هامار یا آمار به معنی شمار و واژه شاهامار به معنی سرشماری بوده است، ساسانیان نیز از این علم در امور مالی، کشاورزی، صنعتی و بازرگانی استفاده می کردند. در دوران پس از اسلام از این علم برای مشخص کردن تعداد پیروان ادیان مختلف، ثبت و جمع آوری آمارهای مربوط به ورود وخروج مسافران و مهاجران استفاده شد. با تاسیس اداره ثبت احوال در سال 1297 هجری خورشیدی که با هدف ثبت وقایع چهارگانه(تولد، فوت، ازدواج و طلاق)صورت گرفت، نیاز به اطلاع و آگاهی از جمعیت دقیق کشور احساس شد و بدین منظور در سال 1303 هجری خورشیدی آیین نامه ای به تصویب رسید و بر اساس این مصوبه جمع آوری و نظم بخشیدن به آمارهای مورد نیاز بر عهده وزارت کشور گذاشته شد. اولین قانون سرشماری در خرداد 1318 به تصویب مجلس شورای ملی رسید و سرشماری در کشور تا سال 1320 صورت گرفت. سازمان همکاری آمار عمومی در سال 1331 تاسیس و برای نخستین بار سازمانی مشخص، جمع آوری آمار را بر عهده گرفت، این سازمان در سال 1344 به مرکز آمار ایران تغییر نام یافت و به سازمان برنامه و بودجه وابسته شد. سازمان برنامه و بودجه کشور در سال 1379 با سازمان امور اداری و استخدامی کشور ادغام و به سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور تغییر نام یافت که در سال 1386 این سازمان با عنوان معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی ریاست جمهوری به فعالیت خویش ادامه داد. امروزه، آمار یکی از مهم ترین شاخص های توسعه یافتگی کشورها محسوب می شود که پیش نیاز تصمیم گیری ها، سیاست گذاری ها و برنامه ریزی ها جوامع مختلف و از نقش بسیار مهمی در دستیابی به پیشرفت در تمامی زمینه ها برخوردار است، به گونه ای که بدون استفاده از این علم، انجام هر گونه تحقیق علمی ناممکن و یا بسیار دشوار به نظر می رسد. علم آمار هماره با برنامه ریزی مدونی همراه است که در امور مختلف و مهم به کار برده می شود تا سطوح داده های هر موضوعی مشخص شود. در تقویم رسمی کشور روز اول آبان با عنوان روز "آمار و برنامه ریزی" به ثبت رسیده است و در این روز به نقش مهم و انکار ناپذیر آمار و برنامه ریزی در توسعه و پیشرفت های زیر بنایی کشور، تاکید بیشتری می شود. پایان پیام