یک هفته‌نامه آلمانی در گزارشی با اشاره به قیام وال استریت در آمریکا و گسترش آن در دیگر کشورهای جهان با توجه به شباهت‌های وضعیت آلمان و آمریکا به بررسی امکان شکل‌گیری قیامی مشابه در آلمان پرداخت.به گزارش حیات ، در روزهای اخیر هزاران تن از معترضین در ایالات متحده آمریکا به خیابان‌ها ریخته‌اند تا با اعلام حمایت از قیام وال‌استریت، مخالفت خود را با سرمایه‌داری اعلام کنند.اکنون در آلمان و دیگر شهرهای اروپایی تظاهرات‌های مشابهی برنامه‌ریزی شده‌اند به عنوان مثال تظاهرات‌کنندگان روز گذشته قصد داشتند تا مکان‌های عمومی در آلمان را به تصرف خود درآورند.حال این پرسش مطرح می‌شود که آیا شباهت‌های موجود میان آلمان و آمریکا آنقدر زیاد است که بتواند جنبشی مشابه را در آلمان رقم بزند؟ این نشریه آلمانی نوشت که در آلمان، انقلاب علیه ساختار اقتصادی دست کم در اینترنت در حال شکل گیری است به طوری که جنگ سایبری به وسیله عکس‌ها، تصاویر ویدئویی، نوشته‌ها و نمادها به وفور به چشم می خورد.به عنوان مثال در یک پیام ویدئویی از مردم دعوت شده بود که روز گذشته در اقدامی اعتراضی به خیابان‌ها بریزند و تصاویر بانک فرانکفورت در زمینه‌ای که افقی از انقلاب 1848 آلمان را به تصویر کشیده بود به همراه سونات مهتاب از بتهون افراد را به حضور در تجمعات اعتراضی فرا می‌خواند. به عبارتی باید گفت که تحولی در آلمان در حال شکل گیری است و هزاران تن قصد دارند " کنترل حاکم بر دیکتاتوری پول" را باز پس گیرند. این قیام از نیویورک شروع شد اما می‌تواند در هسه در غرب آلمان جایی که شهر بزرگی مانند فرانکفورت در آن قرار دارد، پایان یابد. بر اساس این گزارش، پارک "زاکوتی" نزدیک وال استریت در نیویورک محلی است که معترضان برای هفته‌ها در آن تجمع کرده‌اند و افراد برای پیوستن به اعتراضات به این محل توجه دارند و اکنون به نظر می‌رسد که معترضان آلمانی هم در حال برنامه ریزی برای ایجاد محلی مشابه در آلمان هستند که برنامه راهپیمایی از مرکز مالی آلمان در فرانکفورت تا بانک مرکزی اروپا را می‌توان اقدامی در این راستا ارزیابی کرد. در این گزارش آمده است که وجود نارضایتی مشابهی بین مردم آلمان و آمریکا که بتواند بحرانی شبیه به قیام وال‌استریت را به دنبال داشته باشد، در آلمان بسیار بالاست. آلمان‌ها هر روز خود را در برابر جهانی می‌بینند که در آن بانک‌های قدرتمند اقدام به فعالیت‌هایی می‌کنند که بقیه مردم جهان باید تاوان اشتباهات آنها را بپردازند.جهانی که در آن بانک‌های بزرگ از محصولات مالی سود می‌برند و در نتیجه بحرانی مانند آنچه در سال 2008 دامن جهان را گرفت، به وجود می‌آورند. در این جهان سیاستمداران هم به اندازه مردم عادی از کنترل وضعیت موجود و ساماندهی موسسات مالی ناتوان هستند. نگاهی به وضعیت معیشتی مردم آلمان هم تائیدی بر این موضوع است.در شرایطی که مردم در آلمان با درآمد ماهانه 350 یورو در ماه یا 250 هزار یور در سال زندگی می‌کنند، نمی‌توان انتظار داشت که شمار مردمی که معتقدند چنین ساختاری مشکل دارد، کم باشد. در واقع وقتی که یک معرتض آمریکایی می گوید:ما 99 درصد از مردم را شامل می‌شویم که هیچ چیز نداریم و 1 درصد هستند که همه چیز دارند، شبیه این است که چنین سخنانی را درباره آلمان گفته باشد. اشپیگل به سخنان "اسلاوی سیزک" فیلسوف اسلونیایی در مورد  حضور معترضین اشاره کرد که گفت: ما رویا نیستیم. ما بیداری رویاهایی هستیم که به کابوس تبدیل شده‌اند. رویای واقعی آنهایی هستند که فکر می‌کنند همه چیز می تواند در ساختار اقتصادی با بی عدالتی در اختیار انها قرار گیرد. پایان پیام