آنان که زخمی عشق‌اند و غمدیده عشق یار، بر لب آه دارند در دل اندوه. همان‌هایی که بر دلهایشان تیر مرهم شد و این تیر سفیر وصل بود. به گزارش حیات، علی آبسواران در اولین روز اولین ماه بهار سال 1348 در روستای «کنارو» متولد شد. پس از گذراندن دوره تحصیلی ابتدایی برای ادامه تحصیل به شهر بندرعباس عزیمت کرد. وجود برادر شهیدی چون محمد آبسواران باعث شد از دوران کودکی او را سرمشق و الگوی خویش قرار دهد، شهادت برادر، عشق و شهامت را در دل او مضاعف کرد. با تشکیل کتابخانه و مطالعه کتاب‌های مذهبی و لبیک گفتن به ندای امام (ره) در راستای تشکیل بسیج 20 میلیونی و شرکت فعال در برگزاری مراسم دعای‌های کمیل و توسل، آمادگی کافی را برای دیدار دوست پیدا کرد و سرانجام روز وصل فرا رسید و او در عملیات ظفرمندانه کربلای 4 منطقه عملیاتی ام‌الرصاص در تاریخ چهارم دی ماه سال 1365 به شهادت رسید. فرازی از وصیت‌نامه شهیدعلی آبسواران: از مال دنیا چیزی ندارم که درباره آن بنویسم اما مقداری خون ناقابل دارم که آن را در راه خدا انفاق می‌کنم، شهادت نعمتی بس گران است که انسان می تواند با ثروت ایمان آن را بخرد.