تهران _ حیات بعد از پایان موفقیت آمیز عملیات ثامن الائمه، 5 تن از فرماندهان رده بالای ارتش و سپاه جهت تقدیم گزارش به امام خمینی (قدس سره) عازم تهران می شوند در روز 7 مهر هواپیما به همراه 49 سرنشین آن دچار سانحه می شود و سرلشکر سید موسی نامجو وزیر دفاع، سرلشکر فلاحی جانشین رئیس ستاد مشترک ارتش، سرلشکر فکوری مشاور جانشین رئیس ستاد مشترک ارتش،سرلشکر کلاهدوز قائم مقام سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و سرلشکر جهان آرا فرمانده سپاه پاسداران خرمشهر و آبادان شهید می شوند.پیام حضرت امام خمینی (ره): با کمال تأثر و تأسف خبر دلخراش سانحه هوایی یک فروند هواپیمای نیروی هوایی که حامل شهدا و مجروحین جنگ اخیر بود و منجر به شهادت جمعی از خدمتگزاران به اسلام و ملت شهید پرور ایران گردید که در بین آنان تیمسار سرلشکر ولی الله فلاحی، تیمسار سرتیپ نامجو، تیمسار سرتیپ فکوری و آقای کلاهدوز بودند، واصل گردید. اینان خدمتگزاران رشید و متعهدی بودند که در انقلاب و پس از انقلاب با سرافرازی و شجاعت در راه هدف و در حال خدمت به میهن اسلامی به جوار رحمت حق تعالی شتافتند. امید است که پس از پیروزی شرافت آفرین برای ملت و پس از زحمات طاقت فرسا در راه هدف و عقیده، روسفید و سرافراز به پیشگاه مقدس ربوبی وارد و مورد رحمت خاصه واقع شوند. موسی نامجو در 26 آذر ماه 1317 در محله کولیور بندر انزلی به دنیا آمد؛ در سال 1337 به عنوان یکی از بهترین شاگردان، دیپلم ریاضی گرفت و وارد دانشکده نقشه برداری دانشکده افسری (امام علی) گردید و با مدرک لیسانس نقشه برداری (درجه ستوان دومی) در سال 1340 از دانشکده افسری فارغ التحصیل شد. وی به زبان های فرانسه و انگلیسی آشنایی داشت و در زمان پیروزی انقلاب، عضو هیئت علمی دانشکده افسری بود و پس از پیروزی انقلاب اسلامی به سمت فرماندهی دانشکده منصوب شد و پس از شهادت دکتر چمران به عنوان نماینده امام (قدس سره) در شورای عالی دفاع منصوب گردید و به اندازه ای با امام (ره) محشور بود که امام او را سید موسی خطاب می کردند؛ پس از آن به عنوان وزیر دفاع به کابینه شهید باهنر راه یافت. سیدموسی نامجو، در سال 49 ازدواج کرد؛ ثمره این وصلت 3 فرزند (2 پسر و یک دختر) است. دو فرزند شهید نامجو پزشک هستند.از سال 50 که فعالیت سیاسی به ویژه برای ارتش خطرناک بود. شهید نامجو نوارها و اعلامیه های امام را پخش و جابجا می کرد. نامجو در دانشکده افسری پس از پیروزی انقلاب که محل ضدانقلاب شده بود، با قدرت دانشکده را آنچنان تصفیه و بازسازی کرد که به صورت دانشکده ای مکتبی و اسلامی درآمد. در زمان نخست وزیری شهید رجایی، وقتی پیشنهاد پست وزارت دفاع را به او دادند، گفته بود، اجازه دهید در دانشکده افسری بمانم، چون اگر دانشکده افسری درست شود، به منزله «فیضیه» ارتش خواهد شد و ارتش شما را درست خواهد کرد.شهید رجایی ضمن تجلیل از او، پست وزارت دفاع را به دیگری واگذار کرد. نامجو در کنار حفاظت از دانشکده افسری به فکر تأسیس یک ارتش مذهبی – ملی بود و با کمک شهید کلاهدوز و شهید محمد منتظری و شهید اقارب پرست هسته اولیه سپاه پاسداران را پی ریزی کردند و شهید کلاهدوز را از ارتش منفک و به مسئولیت سپاه پاسداران گماردند. نامجو با 15 سال تجربه تدریس در دانشکده افسری، به همه مقررات دانشکده آشنا بود و وقت آن رسیده بود که آرزوی دیرینه خود یعنی ساختن ارتش متعهد را جامعه عمل بپوشاند. او ابتدا برای دانشکده اساسنامه ای نوشت که شامل سه بخش عمده بود:1- اصلاح کادر عملی و فرماندهی، 2- اصلاح نظام پذیرش دانشجو، 3- اصلاح نظام آموزشی. یکی از مشکلاتی پیش روی نامجوی و یارانش،فعالیت پرسنل نظامی در گروه های سیاسی بود. این مشکل با پیام تاریخی امام (ره) از بین رفت و مساله گروهک ها و وابسته بودن نظامیان به گروهک های سیاسی خاتمه یافت. نامجو با تمام مسؤولیت هایش در دو جبهه نظامی و فرهنگی می جنگید، کار نظامی او سازمان دادن به ارتش و مسائل ملی و فرماندهی دانشگاه افسری بود و بخش فرهنگی او تدریس در مدارس عالی (پلی تکنیک تهران و مجتمع آموزشی انقلاب) بود که هر دو را به موازات هم انجام می داد. نامجو نهایت سعی خود را در بالا بردن افکار سیاسی دانشجویان به طور صحیح به کار بست و برای آن که دانشجویان را با عملکرد استعمارگران آشنا نماید از دکتر مدنی درخواست کرد تاریخ سیاسی معاصر را که شامل واقعیت های تاریخی 200 ساله گذشته ایران بود تألیف و تدوین کند. این کتاب با پیگیری مداوم شهید و به همت دکتر مدنی در سه جلد منتشر شد و جزو درس های دانشگاه افسری شد. اگرچه نامجو در دوران کوتاهی بعد از انقلاب حضور داشت ولی امروز ردپای او در همه جای ارتش و وزارت دفاع جلوه گر است و این که امروز دانشکده افسری سابق به دانشگاه افسری یا فیضیه ارتش تبدیل شده است یادگاری از آن بزرگوار است که محیط آموزشی ارتش را به فیضیه ارتش یا مدرسه عشق تبدیل کرد و چراغ این مدرسه عشق هرگز خاموش نخواهد شد. بعد از پایان موفقیت آمیز عملیات ثامن الائمه، 5 تن از فرماندهان رده بالای ارتش و سپاه جهت تقدیم گزارش به امام خمینی (قدس سره) عازم تهران می شوند و به این منظور یک فروند هواپیمای سی – 130 در ساعت 43: 18 با 40 نفر سرنشین و 27 مجروح و 32 نفر شهدای عملیات ثامن الائمه از فرودگاه اهواز به مقصد تهران به پرواز درمی آید. هواپیما در ساعت 59: 19 روز 7 مهرماه در 17 مایلی فرودگاه مهرآباد تهران در جنوب غربی کهریزک دچار سانحه می شود و به علتی نامشخص هر چهار موتور هواپیما هم زمان خاموش می شوند. خلبان تلاش می کند، هواپیما را در همان منطقه به زمین بنشاند. چرخ های هواپیما به وسیله دستگیره دستی باز می شود و هواپیما در زمین ناهموار فرود می آید و پس از طی مسافتی نزدیک به 270 متر در نقطه ای متوقف و بال چپ هواپیما به زمین اصابت می کند. هواپیما متلاشی شده و آتش می گیرد که در نتیجه 49 نفر از سرنشینان هواپیما از جمله سرلشکر سید موسی نامجو وزیر دفاع، سرلشکر فلاحی جانشین رئیس ستاد مشترک ارتش، سرلشکر فکوری مشاور جانشین رئیس ستاد مشترک ارتش،سرلشکر کلاهدوز قائم مقام سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و سرلشکر جهان آرا فرمانده سپاه پاسداران خرمشهر و آبادان شهید شد. پایان پیام