بیژن نجدی در شعرهایش از جنگ هم نوشته است. به گزارش خبرگزاری حیات ، دو شعر «برای مردانی که بازنگشتند» و «ارغوان و پسرعموهایم» سروده‌ی این شاعر فقید هم‌زمان با هفته‌ی دفاع مقدس در پی می‌آید. «برای مردانی که بازنگشتند» با پاهایم فکر می‌کنم با دست‌هایم اندیشه با پوستم می‌نگرم و موهایم می‌رقصد با پاهایم فکر می‌کنم به کوچه و خیابان‌ها با دست‌هایم اندیشه به مادرانه‌ی آرام آن چادر نماز چیت که باز خواهد شد، هنگام که بازمی‌گردم به کوچه‌ها و خیابان‌های خودم با پوستم می‌نگرم به آفتاب و ماه بی‌تقویم و موهایم می‌رقصد در این باران که می‌بارد بر سیم خاردار با پاهایم فکر می‌کنم که از آفتاب و باران تو می‌گذرم با دست‌هایم اندیشه به گل قالی چیدن سیب خرید نان با پوستم می‌نگرم به زخم تن سردارانت آه سرزمین من و سرم خانقاه آشفته‌ی عریان است **** «ارغوان و پسرعموهایم» خوزستان پسرعموی من است های، پسرعموی من صبحانه را میهمان قبیله‌ی من باش آفتابی می‌رسد از راه دخترانی از پشت این پرچین و خون بهار سبز می‌شود بر کف دست برگ نخل‌های سوخته‌ی خرمشهر، پسرعموهای من‌اند های پسرعموهایم صبحانه را میهمان ما باشید با نانی از من تکه‌ای از خاک لاهیجان با شیر، از سینه‌های صبح چای، از بوته‌ها و برگ آه، پسرعموهایم پایان پیام