یک روز یکی از بچه ها در باغچه نشسته بود و خمیرهای نان را خرد می کرد و جلوی گنجشکها می ریخت. رسم بود که وقتی افسر می آمد همه باید می ایستادند، ولی او بدون اعتنا نشسته بود و به کارش ادامه می داد. افسر عصبانی شد و داد زد:« چه می کنی؟ چرا نمی ایستی؟» جواب داد:« من شما را ندیدم.» افسر با همان لحن گفت:« شما ... آنچه در سر داشتید به خورد ما دادید و حالا به گنجشکهای بیچاره هم رحم نمی کنید؟ می خواهید آنها را هم مسلمان کنید. شماها سربازهای ما را گمراه کردید!» کتاب ییلاق سنگرها – ص60