تهران _ حیات حضرت علی (ع) در خطبه 181 نهج البلاغه در رابطه باخداشناسی می فرماید: خدا با نشانه های تدبیر استوار و خواسته های حکیمانه در خلق نظام احسن، در برابر غفلت ها، آشکارا جلوه کرده است.* خطبه 180 - نکوهش فریب خوردگان خوارج از رحمت خدا دور باشند چونان قوم ثمود، آگاه باشید، اگر نیزه ها به سوی آنان راست شود، شمشیرها بر سرشان فرود آید، از گذشته خود پشیمان خواهند شد، امروز شیطان آنها را به تفرقه دعوت کرد و فردا از آنها بیزاری می جوید و از آنها کنار خواهد کشید. همین ننگ آنان را کافی است که از هدایت گریختند و در گمراهی و کوری فرو رفتند، راه حق را بستند و در حیرت و سرگردانی ماندند. * خطبه 181 -توحید الهی (از نوف بکالی نقل شد که امیر مومنان علی (ع) در شهر کوفه بر روی تخته سنگی که جعده بن هیبره برای او نصب کرد ایستاد و این سخنرانی را ایراد کرد، در حالی که پیراهنی خشن از پشم بر تن داشت و شمشیری یا بندی از لیف خرما به گردن آویخته و بر پاهای مبارکش، کفشی از لیف خرما داشت و اثر سجده در پیشانی او پیدا بود). - ستایش پروردگار سبحان ستایش خداوندی را سزاست که سرانجام خلقت و پایان کارها به او باز می گردد، خدا را بر احسان بزرگش و برهان آشکار و فراوانی فضل و آنچه بدان بر ما منت نهاده است می ستایم، ستایشی که حق او را ادا کند و شکر شایسته او را بجا آورد، به ثواب الهی ما را نزدیک گرداند و موجب فراوانی نیکی و احسان او گردد. از خدا یاری می طلبیم، یاری خواستن کسی که به فضل او امیدوار و به بخشش او آرزومند و به دفع زیانش مطمئن و به قدرت او معترف و به گفتار و کردار پروردگار اعتقاد دارد. به او ایمان می آوریم، ایمان کسی که با یقین به او امیدوار و با اعتقاد خالص به او توجه دارد و با ایمانی پاک در برابرش کرنش می کند و با اخلاص به یگانگی او اعتقاد دارد و با ستایش فراوان خدا را بزرگ می شمارد و با رغبت و تلاش به او پناهنده می شود. - راه های خداشناسی خدا از کسی متولد نشد تا در عزت و توانایی دارای شریک باشد و فرزندی ندارد تا وارث او باشد، وقت و زمان از او پیشی نگرفت و زیادی و نقصان در او راه ندارد، خدا با نشانه های تدبیر استوار و خواسته های حکیمانه در خلق نظام احسن، در برابر غفلت ها، آشکارا جلوه کرده است. از نشانه های آفرینش او خلقت آسمان های پابرجا بدون ستون و تکیه گاه است، آسمان ها را به اطاعت خویش دعوت و آنها بدون درنگ اجابت کردند، اگر اقرار آسمان ها به پروردگاری او و اعترافشان در اطاعت و فرمانبرداری از او نبود، هرگز آسمان ها را محل عرش خویش و جایگاه فرشتگان و بالا رفتن سخنان پاک و اعمال نیک و صالح بندگانش قرار نمی داد. ستارگان را نشانه های هدایتگر بیابان ماندگان سرگردان قرار داد تا به وسیله آنها راهنمایی شوند، ستارگانی که پرده های تاریک شب مانع نورافشانی آنها نمی گردد و نمی تواند از نورافشانی و تلالو ماه در دل آسمان جلوگیری کند، پس پاک است خدایی که پوشیده نیست بر او سیاهی تیره و تار، بر روی ناهمواری های زمین و قله های کوتاه و بلند کوه ها و نه غرش رعد در کرانه آسمان و نه درخشش برق در لابلای ابرها و نه وزش بادهای تند و طوفان و نه ریزش برگ ها بر اثر بارش باران و نه محل سقوط قطرات باران و نه مسیر کشیده شدن دانه ها به وسیله مورچگان و نه غذاهای کوچک نادیدنی پشه ها و نه آنچه که در شکم حیوانات ماده در حال رشد است (خدا به همه آنها آگاه است). پایان پیام