علی شمخانی در توصیف شخصیت آن شهید والامقام می گوید: حاج داوود کریمی در سال 64 در کوران دفاع از میهن با گازهای شیمیایی که هنوز برای بسیاری از متخصصان ناشناخته مانده است، مجروح شد و آثار آن از چند سال قبل نمایان شد.به گزارش حیات ، آغاز جنگ تحمیلی مسؤول عملیات جنوب بود. پس از آن برای آموزش نظامی به مرکز فراخوانده شد. پس از انفجار حزب جمهوری اسلامی، فرمانده سپاه تهران و پس از آن فرمانده سپاه غرب شد. حاج داوود را دوباره در جبهه جنوب وقتی با مهندسی رزمی جهاد کار می کرد می دیدیم.وی از فرماندهان جنگ بود و اگر کسی در دهه اول انقلاب دستی در کار داشته باشد به خوبی او و مسؤولیتهایی که برعهده داشته را می شناسد.
حاج داوود پیش از شهادت، بیش از 13 بار بدنش را به تیغ جراحان داخلی و خارجی سپرده بود. بدن او چهار جراحی موضعی به خود دیده بود و 9 بار نیز به صورت سنگین جسم او را جراحی کرده بودند.
شهید کریمی در سال 64 در فاو شیمیایی شد. 15 روز به دلیل ضایعات چشمی ناشی از گازهای شیمیایی بستری شد و پس از آن به فعالیتهای خود در جبهه ادامه داد.
حاج داوود دلاوری های ایرانیان در جنگ با عراق را نوعی جدید از جنگ نوین توصیف می کرد که اتکای آن به ایمان رزمندگان بوده است و می گفت: از روستایی، طلبه و کارگر و ... همه دست به دست هم داده بودند تا بتوانند مقاومت کنند و با کمترین سازماندهی در مقابل بزرگترین ارتش زرهی خاورمیانه بایستند و حتی او را شکست دهند.
وی در پایان خاطر نشان کرد که؛ به نظر ضروریست به جای تأکید بر ناگفته های جنگ تحمیلی، اعمال افراد حاضر در جنگ را بگوییم و آنها را بیشتر به مردم بشناسانیم.
منبع: خبرگزاری مهر
پایان پیام