تهران - حیات سیدمحمد صنیع خانی، فرزند سید موسی، در روز پانزدهم دی ماه سال 1332 در شهرستان قم به دنیا آمد. او در یک خانواده روحانی رشد کرد.او در سن 7 سالگی در زادگاهش به مدرسه رفت.در دوره کودکی به همراه پدرش در مراسم دینی و مذهبی شرکت می کرد.او در تابستان سال 1351 در رشته ریاضی دیپلم متوسطه گرفت. در سال 1353 وارد مبارزات سیاسی بر ضد رژیم پهلوی شد و به جمع میلیونها جوان ایرانی و انقلابی که در راستای اهداف نهضت امام خمینی حرکت می کردند، پیوست.سید محمد از سال 1354 تا پیروزی انقلاب،حداقل چهار بار دستگیر شد و به زندان افتاد.در سال 1355 به همراه خانواده به تهران عزیمت کرد و در محله نازی آباد ساکن شد.او در سن 21 سالگی ازدواج نمود و صاحب دو فرزند پسر به نام های سید وحید و سید رضا و یک فرزند دختر به نام سیده خدیجه السادات شد.سید محمد در حماسه 19 تا 22 بهمن سال 1357 ومبارزات مسلحانه برای پاکسازی پادگان ها و کلانتری ها، تلاش و همت زیادی از خود نشان داد. وی موسس کمیته انقلاب اسلامی در نازی آباد بود. در اواخر سال 1358 وارد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شد.او مسئولیت تاسیس «ستاد مبارزه با مواد مخدر کل کشور» را بر عهده گرفت و چندین باند بزرگ مواد مخدر را در تهران شناسایی و منهدم کرد.با آغاز جنگ تحمیلی، مرکز اعزام نیرو در سپاه را تشکیل داد و خود در فاصله بیست روز از آغاز جنگ وارد جبهه شد.شهید صنیع خانی بنیان گذار و فرمانده ترابری سپاه بود. در عملیات کربلای 8 و بندر مهم فاو با ایجاد سرعتی چشم گیر در جابجایی نیروها و تجهیزات رزمی، ایجاد یک باند مهم مراسلاتی از طریق قایق های عاشورا و تاسوعا در اروند و ساخت جاده های ارتباطی در جبهه و سنگرهای رزمندگان سهم به سزایی در به انزوا کشیدن دشمن متجاوز داشت.برابر اسناد موجود؛ او تنها در شلمچه، در یک شب دو هزار وسیله سنگین را با رعایت همه جوانب حفاظتی و استتار کامل به خطوط مقدم رساند.ترابری سپاه با وجود او یک ستاد عملیاتی بودکه در تمامی اوقات شبانه روز آماده ارائه خدمات به جبهه و پشت جبهه بود.کارهایی که محمد صنیعی و یارانش انجام می دادند بسیار خیره کننده بود.پس از بمباران پل قطور و تخریب آن و قطع ارتباط شبکه راه آهن ایران – ترکیه و اروپا، که از ابعاد سیاسی و اقتصادی برای کشور بسیار حساس بود، بلافاصله وارد صحنه شد و در مدت کوتاهی با یک ابتکار حرفه ای، مسیری جدید در کوه ساخت و با استقرار تجهیزات، کالاهای هردو طرف مسیر را به طرف مقابل می رساند.اگر سیل و یا زلزله ای در کشور زخ می داد، اولین فردی که برای امداد و کمک رسانی در ذهن مسئولین عالی نظام تداعی می کرد؛ سید محمد بود.او در ساخت حرم و حسینیه امام خمینی نقش چشمگیری داشت.آخرین مسئولیتش؛ قائم مقامی بنیاد تعاون سپاه بود.حضور مستمر در صحنه های جنگ و مدیریت پشتیبانی او در زیر انبوه بمب های شیمیایی، خمپاره ها، ترکش ها و .... زخم های عمیقی را بر پیکر او وارد ساخته بود.او در عملیات والفجر8 (فتح فاو) شیمیایی شده بود و سالهای بعد از جنگ چندین بار در داخل و خارج از کشور به درمان پرداخت.سید محمد سالها در و رنج ناشی از مجروحیت را تحمل کرد و در نهایت در روز چهاردهم شهریور ماه سال 1374 به فیض شهادت رسید. روزی که پیکرپاکش در تهران به طرز با شکوهی تشیع شد و چندین هزار نفر از مردم تهران در مراسمش حضور داشتند و او که عاشق امام (ره) بود، در حرم مراد و رهبرش آرام گرفت.برادر کوچکش نیز سید محمد حسن، در سال 1361 در جریان عملیات بیت المقدس در فاو به شهادت رسیده بود.