به گزارش حیات به نقل از فارس، در دنیای ماشین‌آلات زرهی و خودروهای تاکتیکی ضدزره، نام یک خودرو بیش از همه در ذهن عموم مردم و حتی علاقه‌مندان به تجهیزات نظامی نقش بسته است. در ایران، زمانی که صحبت از یک خودروی پهن‌پیکر، خشن و نظامی به میان می‌آید، بسیاری به اشتباه از واژه هامر جنگی استفاده می‌کنند اما به عنوان یک لازم است همین ابتدا یک اصلاح فنی و تاریخی انجام دهیم؛ منظور از این خودروی رزمی در واقع هاموی یا  HMMWV  مخفف High Mobility Multipurpose Wheeled Vehicle است.

هامر  صرفاً نام تجاری و نسخه غیرنظامی این پلتفرم بود که بعدها برای بازار عمومی و استفاده‌های شهری تولید شد، در حالی که هیولای خطوط مقدم نبرد و آن پلتفرم خالص ارتشی، هاموی نام دارد.
با این حال، شهرت این پلتفرم به قدری در دهه‌های گذشته جهانی شد که قدرت‌های نظامی دیگر نیز به فکر توسعه نمونه‌های مشابه افتادند. 
در این میان، چین با یک رویکرد مهندسی و توسعه فناورانه، خودرویی را خلق کرد که امروز در محافل نظامی و رسانه‌ای جهان به هامر چینی (یا در واقع هاموی چینی) معروف است:
سری خودروهای تاکتیکی دانگ‌فنگ منگوشی.

از کپی‌برداری مکانیکی تا استقلال مهندسی

تولد منگوشی به دهه‌های گذشته و نیاز فوری ارتش آزادی‌بخش خلق چین به یک خودروی تاکتیکی همه‌جارو با قابلیت تحرک بالا بازمی‌گردد. 
در فاز نخست، مهندسان شرکت دانگ‌فنگ با استفاده از شاسی‌های وارداتی و الگوبرداری مستقیم و معکوس از هاموی آمریکایی، مدل EQ2050 را توسعه دادند.
 این خودرو در نگاه اول یک کپی‌برداری بصری و مکانیکی دقیق از نمونه غربی به نظر می‌رسید.
 مهندسی معکوس چین در آن دوران بر استنساخ قطعات کلیدی مانند سیستم تعلیق مستقل، اکسل‌های پورتال و سیستم‌های انتقال قدرت متمرکز بود تا بتواند خودرویی با توانایی عبور از شیب‌های تند و عوارض زمین‌های خشن بسازد اما این تنها نقطه شروع یک استراتژی بلندمدت بود. 
چینی‌ها به سرعت متوجه شدند که جنگ‌های آینده نیازمند چیزی بیش از یک موتور دیزلی پر سر و صدا و یک بدنه زره‌پوش ساده هستند. آن‌ها مسیر بومی‌سازی، ارتقای متالورژی قطعات تحت فشار و در نهایت تزریق فناوری‌های الکترونیک به این خودرو را در پیش گرفتند.
نسخه های الکتریکی در میدان نبرد

با گذشت زمان و پیشرفت خیره‌کننده صنایع فناوری‌محور در چین، پروژه منگوشی از یک کپی مکانیکی ساده به یک پلتفرم آزمایشگاهی برای فناوری‌های نوین نظامی تبدیل شد.
 امروز، وقتی به جدیدترین نسل‌های منگوشی ( به‌ویژه مدل‌های الهام‌گرفته از آن مانند M-Hero 917 که دارای فناوری‌های مشترک نظامی-غیرنظامی است) نگاه می‌کنیم، دیگر خبری از یک خودروی آنالوگِ صرف نیست.
 دانگ‌فنگ با درک اهمیت الکتریسیته در میدان نبرد آینده، نسل جدید این خودروها را به سمت پلتفرم‌های تمام الکتریکی و الکتریکی با موتور ژنراتور برد افزوده  سوق داده است.
از منظر فناوری نظامی، استفاده از پیشرانه‌های الکتریکی مزایای تاکتیکی شگرفی دارد. موتورهای الکتریکی علاوه بر تولید گشتاور آنی و فوق‌العاده بالا که برای خروج از باتلاق‌ها و عبور از موانع سنگی و شیب‌های صد درصدی حیاتی است، امکان تحرک ساکت  را فراهم می‌کنند.
این یعنی خودرو می‌تواند بدون انتشار ردپای حرارتی بالا و بدون صدای کوبش موتور دیزل، در عملیات‌های شبانه به خطوط دشمن نزدیک شود و از دید رادارهای حرارتی پنهان بماند.
قدرت پردازشی و گشتاور برداری

از نظر مشخصات فنی و مهندسی قدرت، نسل جدید این هامر چینی یک هیولای محاسباتی و مکانیکی تمام‌عیار است. طراحی سیستم پیشرانه در نسخه‌های پرچمدار، شامل چهار موتور الکتریکی مجزا است که روی هر چرخ به صورت کاملاً مستقل عمل می‌کنند. این پیکربندی به سیستم مدیریت مرکزی خودرو اجازه می‌دهد تا خروجی قدرتی فراتر از ۱۰۰۰ اسب بخار و گشتاوری سرسام‌آور در چرخ‌ها تولید کند.
اما قدرت خام بدون کنترل دقیق پردازنده‌ها در میدان نبرد بی‌فایده است. فناوری کلیدی در اینجا، سیستم هوشمند توزیع گشتاور برداری است. کامپیوتر مرکزی خودرو با پردازش هزاران داده در ثانیه از سنسورهای لغزش، زاویه فرمان و فشار روی سیستم تعلیق، تصمیم می‌گیرد که به هر چرخ دقیقاً چه میزان نیرو ارسال کند. این فناوری به خودرو اجازه می‌دهد مانورهای تاکتیکی ویژه‌ای مانند راه رفتن خرچنگی  را اجرا کند که در آن تمامی چرخ‌ها به یک سمت می‌چرخند و خودرو به صورت مورب حرکت می‌کند؛ این قابلیتی بی‌نظیر برای خروج از کمین‌ها یا حرکت در مسیرهای به شدت باریک کوهستانی و جنگ‌های شهری است.
هوش مصنوعی، زره یکپارچه و جنگ شبکه‌محور

در بحث بقاپذیری و هوشمندسازی، شاسی این خودروها به شکل پلتفرم‌های ماژولار و اسکیت‌بردی طراحی شده است. باتری‌ها به عنوان بخشی از ساختار یکپارچه شاسی  فناوری درون یک زره ضد انفجار و محفظه ضد نفوذ پالس‌های الکترومغناطیسی (EMP) قرار گرفته‌اند. این طراحی مرکز ثقل خودرو را به شدت پایین می‌آورد و از واژگونی در پیچ‌های تند جلوگیری می‌کند و مقاومت بالستیک آن را در برابر مین‌ها و بمب‌های کنار جاده‌ای به شدت افزایش می‌دهد.
علاوه بر مقاومت فیزیکی، منگوشی جدید یک عنصر شبکه‌ای متحرک در سیستم جنگ شبکه‌محور است.

این خودرو به مجموعه‌ای از رادارهای موج میلی‌متری، سنسورهای لایدار برای نقشه‌برداری سه‌بعدی از محیط، و دوربین‌های دید در شب و فروسرخ مجهز است. هوش مصنوعی به کار رفته در سیستم پردازش خودرو می‌تواند عوارض زمین را پیش از رسیدن چرخ‌ها به آن‌ها اسکن کرده و ارتفاع سیستم تعلیق بادی-هیدرولیکی فعال را در کسری از ثانیه تنظیم کند.
 این ثبات فوق‌العاده به معنای دقت شلیک بسیار بالا برای مسلسل‌ها یا موشک‌اندازهای کنترل از راه دور نصب شده روی سقف خودرو در حین حرکت است. برخی نسخه‌های پیشرفته حتی مجهز به پلتفرم‌های پرتاب پهپادهای شناسایی از روی سقف هستند که شعاع دید تاکتیکی خودرو را تا کیلومترها افزایش می‌دهد.
در نهایت، جنگ‌افزار چینی در خط تولید

دانگ‌فنگ منگوشی نشان‌دهنده یک تغییر رویکرد جدی در تفکر دکترین نظامی و مهندسی زرهی چین است. این خودرو که روزگاری تنها یک تلاش مهندسی برای تقلید از هاموی آمریکایی بود، اکنون به یک پلتفرم فوق‌پیشرفته، کامپیوتری و هوشمند تبدیل شده است که مفاهیم جدیدی را در نبردهای مکانیزه قرن بیست و یکم تعریف می‌کند.
تلفیق هوش مصنوعی، معماری پیچیده نرم‌افزاری، حسگرهای پیشرفته فضایی و پیشرانه‌های قدرتمند الکتریکی، این پیام واضح را به استراتژیست‌های نظامی مخابره می‌کند که آینده تحرک تاکتیکی دیگر در انحصار بلوک‌های سیلندر، موتورهای احتراقی و مهندسی مکانیک سنتی نیست و پیروزی در میدان نبرد آینده در گرو تراشه‌ها، الگوریتم‌های پردازشی و الکترونیک قدرت خواهد بود. هامر (هاموی) چینی اکنون کاملاً از سایه نسخه اصلی آمریکایی خود خارج شده و در حال دیکته کردن استانداردهای جدیدی در فناوری خودروهای نظامی سبک است.

انتهای پیام//