به گزارش حیات به نقل از فارس، تصاویر تازه از جزایر دریاچه ارومیه، این روزها صحنه متفاوتی را نشان میدهد که پرندگان مهاجر دوباره به حوضه دریاچه بازگشتهاند و حضور هزاران فلامینگو، بیش از هر چیز توجهها را به خود جلب کرده است. کفچهنوکها، باکلانها، پلیکانها و انواع اردکسانان نیز بخشی از پرندگانی هستند که امسال در تالابها و زیستگاههای اطراف دریاچه دیده شدهاند.جزایر دریاچه ارومیه فقط نقاطی پراکنده در میان آب نیستند. قویون داغی یا کبودان، اِشَک داغی یا کوه خر، اسپیر، آروز داغ و دوقوزلار یا نهگانه از شناختهشدهترین جزایر این دریاچه هستند. در میان آنها قویون داغی بزرگترین جزیره است.
در میان گونههای مشاهدهشده، فلامینگوها جایگاه ویژهای دارند. پیشتر سعید عیسیپور، مدیرکل دفتر ستاد احیای ملی دریاچه ارومیه، به فارس گفته بود که امسال حدود ۱۷ هزار فلامینگو در منطقه سرشماری شدهاند؛ جمعیتی که با توجه به وضعیت سالهای اخیر دریاچه، قابل توجه است.یکی از دلایل اصلی حضور این پرندگان، وضعیت آرتمیا در دریاچه عنوان میشود. آرتمیا، سختپوستی ریز و آبزی است که بخش مهمی از رژیم غذایی فلامینگوها را تشکیل میدهد. افزایش جمعیت این جاندار به معنای فراهم شدن منبع غذایی بیشتر برای فلامینگوهاست و میتواند شانس ماندگاری آنها را در منطقه افزایش دهد.عیسیپور نیز افزایش جمعیت آرتمیا و بهبود نسبی شرایط منابع آبی را از عوامل فراهم شدن شرایط مناسبتر برای فلامینگوها دانسته است. بر همین اساس، کارشناسان احتمال میدهند اگر سرمای زمستان شدید نباشد و شرایط آب و غذایی منطقه تغییر محسوسی نکند، بخشی از این پرندگان مدت بیشتری در حوضه دریاچه ارومیه باقی بمانند.
اما نکته مهم اینجاست که فلامینگوها الزاماً اسیر تقویم مهاجرت نیستند.صبا روستایی، کارشناس محیطزیست، توضیح میدهد که رفتار این پرندگان بیشتر از آنکه صرفاً تابع زمان باشد، به شرایط زیستگاه وابسته است. به گفته او، فلامینگوها به شکل مستمر وضعیت محیط را ارزیابی میکنند و اگر آب کافی، غذای مناسب و شرایط زیستی مطلوب وجود داشته باشد، لزوماً دلیلی برای ترک منطقه ندارند.وی گفته بود که فلامینگوها فقط بر اساس یک تقویم ثابت مهاجرت نمیکنند. شرایط محیطی برای آنها تعیینکننده است. وقتی منبع غذایی مناسب باشد و سطح آب نیز شرایط قابل قبولی داشته باشد، امکان ماندگاری پرندگان در منطقه بیشتر میشود.به گفته این کارشناس، حضور فلامینگوها در تعداد بالا میتواند از منظر اکولوژیک اهمیت داشته باشد، اما نباید تنها با تکیه بر تعداد یک گونه درباره وضعیت کامل دریاچه قضاوت کرد. برای ارزیابی دقیقتر، باید مجموعهای از شاخصها مانند وضعیت آب، شوری، جمعیت آرتمیا، پوشش گیاهی و تنوع گونههای پرندگان بهصورت همزمان بررسی شود.امسال البته یک مشکل جدی نیز در مسیر ارزیابی جمعیت پرندگان وجود دارد؛ سرشماری دشوارتر از سالهای گذشته انجام شده است.
مسئولان محیطزیست معتقدند بهتر شدن وضعیت برخی تالابها و زیستگاههای آبی در نقاط مختلف کشور باعث شده پرندگان مهاجر تنها روی یک منطقه متمرکز نباشند. آنها اکنون در زیستگاههای بیشتری پراکنده شدهاند و همین پراکندگی، کار شمارش دقیق جمعیت را دشوارتر کرده است.این موضوع اهمیت بیشتری پیدا میکند وقتی بدانیم حوضه دریاچه ارومیه فقط یک پهنه آبی نیست و مجموعهای از تالابها، جزایر و زیستگاههای پیرامونی را دربرمیگیرد. تغییر وضعیت هر یک از این بخشها میتواند بر الگوی حضور پرندگان اثر بگذارد.در چنین شرایطی، تصاویر هزاران فلامینگو در جزایر دریاچه ارومیه را میتوان فراتر از یک منظره زیبا دید. حضور این پرندگان، بخشی از داستان تغییرات اکولوژیک منطقه را روایت میکند؛ داستانی که یک سوی آن به آب و آرتمیا میرسد و سوی دیگر آن به توانایی دریاچه برای حفظ زیستگاه و تأمین غذای پرندگان.حالا جزایر دریاچه ارومیه بار دیگر میزبان پرندگان شدهاند؛ پرندگانی که ماندن یا رفتنشان تا حد زیادی به یک سؤال وابسته است: آیا شرایط زیستی منطقه میتواند برای آنها ادامه پیدا کند؟اگر منابع غذایی باقی بماند و شرایط آب نیز مناسب بماند، احتمال دارد این میهمانان پرشمار، برخلاف تصور رایج، زمستان را هم در همین حوالی سپری کنند.
انتهای پیام//
نظر شما