به گزارش حیات به نقل از ایرنا، جام جهانی فوتبال، یک رقابت بین‌المللی فوتبال است که تیم‌های ملی بزرگسال مردان که از اعضای فدراسیون بین‌المللی فوتبال (فیفا) هستند در آن به رقابت می‌پردازند. این مسابقات از زمان برگزاری نخستین دوره در سال ۱۹۳۰ هر چهار سال یک بار برگزار شده است، به جزء در سال‌های ۱۹۴۲ و ۱۹۴۶ که به دلیل وقوع جنگ جهانی دوم برگزار نشد.

جام جهانی فوتبال، کشورهای مختلف با فرهنگ‌های گوناگون را گرد هم می‌آورد. موسیقی به عنوان زبان مشترک، نقشی کلیدی در بازتاب تنوع فرهنگی کشور میزبان و کشورهای شرکت‌کننده دارد. فدراسیون بین‌المللی فوتبال از جام جهانی ۱۹۶۲ ترانه‌ای رسمی برای هر جام جهانی تهیه کرد که تاکنون خواننده‌های شناخته شده این ترانه‌ها را اجرا کرده‌اند. از جام جهانی ۱۹۹۸ هم هر کشور شرکت‌کننده ترانه مخصوص به خود را ساخت.

براین اساس، یکی از تولیدات هنری طی دوره‌های اخیر جام جهانی فوتبال «آهنگ جام جهانی» است که در کشورهای مختلف و متناسب با موسیقی ملی آن کشور ساخته می‌شود تا علاوه بر پخش در استادیوم‌های مسابقات تیم موردنظر، پخش آن از رسانه‌های دیداری و شنیداری در تهییج هواداران و بالا رفتن شور و هیجان ملی موثر عمل کند.

سرودهای رسمی هر دوره معمولاً شامل سازها، ریتم‌ها و آوازهای بومی کشور میزبان هستند. به عنوان مثال، در جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی، بهره‌مندی از ریتم‌های آفریقایی در ترانه معروف «Waka Waka» فرهنگ این قاره را به جهان معرفی کرد. موسیقی به هواداران از کشورهای مختلف اجازه می‌دهد بدون نیاز به دانستن زبانی مشترک، باهم ارتباط برقرار کنند، باهم بخوانند و هیجان مشترکی را تجربه کنند.

فوتبال بدون شور و هیجان هواداران معنایی ندارد و موسیقی می‌تواند نقش اصلی این انرژی را ایفا کند؛ پخش موسیقی‌های پرانرژی قبل از بازی‌ها در استادیوم‌ها، در ارتقای روحیه بازیکنان موثر است. همچنین هواداران هر کشور سرودهای حماسی و آثار موسیقایی خاص خود را دارند که در طول ۹۰ دقیقه بازی برای روحیه دادن به تیم خود می‌خوانند. شنیدن یک ملودی خاص می‌تواند خاطرات، گل‌ها، شادی‌های یک دوره خاص از جام جهانی را زنده کند.

جام جهانی همواره بستری برای ارسال پیام‌های انسانی بوده است و بسیاری از ترانه‌های جام جهانی مفاهیمی همچون صلح، برابری، مبارزه با نژادپرستی، امید و همبستگی جهانی را شعرهایی که بر روی تلاش تیمی، غلبه بر سختی‌ها و اتحاد تمرکز دارند، جنبه‌های انسانی و اخلاقی ورزش را برجسته می‌کنند.

ایران تاکنون در جام‌های جهانی ۱۹۷۸، ۱۹۹۸، ۲۰۰۶، ۲۰۱۴، ۲۰۱۸، ۲۰۲۲ و ۲۰۲۶ حضور داشته است، در فضای فوتبالی ایران، ساخت قطعات موسیقی به مناسبت حضور تیم ملی در جام جهانی، به سنتی تبدیل شده است که هدف اصلی آن ایجاد شور و نشاط در میان هواداران و حمایت از بازیکنان است. این آثار معمولاً در قالب سرودهای رسمی با حمایت فدراسیون یا حامیان مالی ساخته می‌شوند و یا هنرمندان بر اساس علاقه‌مندی خود و به صورت غیررسمی آثاری را منتشر می‌کنند. تولید این آثار در سال‌های اخیر با حواشی مختلفی همراه بوده است که در این گزارش بعضی از این آثار را مرور می‌کنیم.

جام جهانی ۱۹۹۸؛ حضور ایران در رقابت‌ها پس از ۲۰ سال

شانزدهمین دوره جام جهانی فوتبال سال ۱۹۹۸ (۱۰ ژوئن – ۱۲ ژوئیه/۲۰ خرداد – ۲۱ تیر ۱۳۷۷) در کشور فرانسه برگزار شد. تیم ایران با صعودی بسیار دشوار موفق شد بعد از ۲۰ سال غیبت به جام جهانی فوتبال بازگردد؛ پس از بازی دلاورانه تیم ملی فوتبال در ملبورن استرالیا به عنوان آخرین گام تا صعود به جام جهانی برای نخستین بار پس از پیروزی انقلاب اسلامی، موجی از حس وطن‌دوستی و وطن‌خواهی در دل‌های مردم ایران جان گرفت. هشتم آذر ۱۳۷۶ نقطه عطفی در تاریخ این سرزمین است.

با صعود تیم ملی کشورمان به جام جهانی اثری در این حوزه به صورت رسمی منتشر نشد اما هنرمندان موسیقی به صورت شخصی و مستقل از فدراسیون فوتبال آثاری را ضبط کردند که از میان آنها می‌توان به اثر «گل افشان» با شعری از محمدعلی چاووشی، آهنگسازی هوشنگ کامکار و خوانندگی شهرام ناظری اشاره کرد.

تصنیف «گل افشان» از منظر آهنگسازی سه بخش مجزا دارد؛ در دستگاه چهارگاه که عمدتا برای موسیقی‌های حماسی مورد استفاده قرار می‌گیرد ساخته شده و شعری بر وزن اشعار شاهنامه حکیم ابوالقاسم فردوسی دارد. همچنین در تولید این اثر، سعی شده تا از نمادهای صوتی و موسیقایی اصیل ایرانی مثل ضرب زورخانه یا سازهای بادی برای القای حس نواخته شدن شیپور یا صور جنگ، برای رزمندگان و ریتم‌های برانگیزاننده استفاده شود.

تصنیف «گل افشان» بیش از آنکه به فوتبال نزدیک باشد، در فضای اسطوره‌ای و میهنی حرکت می‌کرد و شاید زمان طولانی ۶ دقیقه و ۳۲ ثانیه‌ای و ساختار غیرورزشی‌اش باعث شد ارتباط لازم را با فضای فوتبال و هواداران آن برقرار نکند. برای شنیدن قطعه اینجا مراجعه کنید.

جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان؛ آغاز جریان حرفه‌ای

شاید بتوان جام جهانی ۲۰۰۶ (۹ ژوئن – ۹ ژوئیه ۲۰۰۶/ ۱۹ خرداد – ۱۸ تیر ۱۳۸۵) در آلمان را نقطه عطف تولید موسیقی‌های جدی برای تیم ملی دانست. در این دوره، نگاه رسانه‌ای به فوتبال تغییر کرد و موسیقی‌های باکیفیت‌تری تولید شدند. در این دوره نیز علاوه بر تولید آثار غیررسمی توسط برخی از هنرمندان موسیقی، فدراسیون فوتبال علیرضا عصار و امیر تاجیک، را به عنوان خوانندگان ترانه تیم ملی معرفی کرد. در نهایت با تأیید محمد دادکان رئیس وقت فدراسیون فوتبال، اثر علیرضا عصار با نام «ایران من» با آهنگسازی شهرداد روحانی به عنوان ترانه رسمی تیم ملی در جام جهانی انتخاب شد.

«ایران من» با رویکردی حماسی و ارکسترال ساخته شد و از استانداردهای موسیقایی بالایی برخوردار بود و توانست با اقبال عمومی مواجه شود. برای شنیدن «ایران من» می‌توانید اینجا مراجعه کنید.

همچنین در این دوره، ۱۴ اثر درباره حضور ایران در آلمان ساخته و پخش شد که هر کدام از آنها ادعای رسمی بودن داشتند. موزیک ویدئوی «ستارگان پارسی» به کارگردانی سامان مقدم با حضور مهرداد میناوند، نیما نکیسا و پژمان جمشیدی ملی‌پوشان سابق تیم ملی فوتبال و جمعی از هنرمندان ساخته شد و تلاش کرد فضای مردمی‌تری از فوتبال ایجاد کند.

همچنین ترانه «ایران ایران» با خوانندگی آرش لباف در میان علاقه‌مندان فوتبال و مردم ایران بسیار محبوب شد و حتی شایع شده بود که این ترانه از سوی فیفا به عنوان ترانه کشور ایران در لوح فشرده ترانه‌های جام جهانی گنجانده شده، اتفاقی که در نهایت نیفتاد و تهیه آن لوح فشرده از سوی فیفا لغو شد.

جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل؛ موج پرشور خوانندگان پاپ

جام جهانی ۲۰۱۴ (۱۲ ژوئن – ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۴/ ۲۲ خرداد – ۲۲ تیر ۱۳۹۳) در برزیل شاهد حضور پررنگ خوانندگان موسیقی پاپ بود. در این دوره، فدراسیون فوتبال تلاش کرد با استفاده از چهره‌های محبوب موسیقی، فضای استادیوم‌ها را به خانه‌ها منتقل کند. در این دوره قطعه «دروازه‌های دنیا» با ترانه‌ای از روزبه بمانی، آهنگسازی بهروز صفاریان، خوانندگی احسان خواجه‌امیری و تنظیم فرشاد حسامی به عنوان اثر رسمی تیم ملی فوتبال در جام جهانی فوتبال انتخاب و تولید شد. برای شنیدن قطعه اینجا مراجعه کنید.

«دروازه‌های دنیا» به یکی از محبوب‌ترین سرودهای ورزشی تبدیل شد. ترکیب ملودی احساسی و حماسی و صدای گرم خواجه‌امیری باعث شد این اثر حتی سال‌ها پس از جام جهانی، در رویدادهای مختلف ورزشی شنیده شود. این اثر از نظر زمان و ساختار به استانداردهای جهانی نزدیک‌تر بود و سعی داشت حال‌وهوای فوتبالی ایجاد کند. با این حال، متن ترانه همچنان بیشتر در فضای ملی حرکت می‌کرد.

قطعه «دروازه‌های دنیا» از جمله آثار موسیقی پاپ باکیفیت و استاندارد آن زمان بود که قابلیت پخش در رادیو و تلویزیون و همچنین استادیوم را داشت. این قطعه در آن سال رقیب جدی نداشت و به شدت در شبکه‌های اجتماعی و برنامه‌های تلویزیونی همچون برنامه «۹۰» عادل فردوسی‌پور پررنگ شد. در این دوره نیز آثار مستقلی از سوی خوانندگانی همچون سیروان و زانیار خسروی، فرزاد فرزین و محمد بحرانی تولید و پخش شدند.

جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه؛ چالش‌های حواشی و سلیقه عمومی

جام جهانی ۲۰۱۸ (۱۴ ژوئن – ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۸/ ۲۴ خرداد – ۲۴ تیر ۱۳۹۷) در روسیه یکی از پرحاشیه‌ترین دوره‌ها از نظر موسیقی بود. فدراسیون فوتبال سعی کرد با پروژه‌ای بزرگ و با حضور جمع زیادی از هنرمندان، سرودی رسمی بسازد. در این دوره بنیاد فرهنگی هنری رودکی با قراردادی با فدراسیون فوتبال به عنوان مسئول تهیه و تولید ترانه ایران در جام جهانی انتخاب شد. این بنیاد با انتخابی غیرمنتظره سالار عقیلی را به عنوان خواننده سومین ترانه ایران در جام جهانی برگزید.

براین اساس قطعه «یازده ستاره» با شعری از احسان افشاری، آهنگسازی و تنظیم بابک زرین، خوانندگی سالار عقیلی و همراهی ارکستر به عنوان سرود رسمی تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی ۲۰۱۸ ساخته و منتشر شد. این انتخاب با واکنش‌های متفاوتی روبه رو شد؛ برخی منتقدان معتقد بودند فضای سنتی و ارکسترال اثر با هیجان فوتبال همخوانی ندارد.

همچنین خوانندگانی نیز قطعاتی را منتشر کردند که با استقبال جوانان روبه رو شد. از جمله این آثار، قطعه «قهرمان» به خوانندگی حامد همایون خواننده موسیقی پاپ بود. این دو اثر عملا فضای موسیقایی هواداران را به دو دسته تقسیم کردند؛ کسانی که طرفدار آثار ارکسترال بودند و کسانی که ریتم شاد پاپ را برای جام جهانی مناسب می‌دانستند. این نبود هماهنگی باعث شد هیچ‌ کدام از آثار به هویت واحد تیم ملی در آن دوره تبدیل نشوند.

علیرضا عصار هم قطعه «من ایرانی‌ام» را با حمایت یک اپراتور تلفن همراه منتشر کرد و محمد بحرانی نیز با همراهی جناب‌خان، شخصیت محبوب عروسکی تلویزیون، اثر دیگری را با حال و هوای فوتبالی ساخت.

جام جهانی ۲۰۲۲ قطر؛ فضای متفاوت اجتماعی و موسیقی

جام جهانی ۲۰۲۲ (۲۰ نوامبر – ۱۸ دسامبر ۲۰۲۲/ ۲۹ آبان - ۲۷ آذر ۱۴۰۱) در قطر، در شرایطی خاص برگزار شد. در این دوره به دلیل ناآرامی‌های اجتماعی پاییز ۱۴۰۱، تولید و انتشار سرودهای تیم ملی با دشواری‌های زیادی همراه بود. بسیاری از هنرمندان مطرح از همکاری امتناع کردند. در این دوره عملا سرود رسمی پرمخاطبی که بتواند موج اجتماعی ایجاد کند، شکل نگرفت. بیشتر آثار منتشر شده در فضای مجازی و توسط هنرمندان مستقل تولید شدند و تمرکز بر پیروزی و اتحاد جای خود را به ابهام داده بود.

در این دوره اعلام شد که قرار است سرود رسمی تیم ملی ایران به خوانندگی محمد معتمدی خواننده موسیقی سنتی منتشر شود اما معتمدی هشتم آبان ماه با انتشار مطلبی در صفحه شخصی خود در فضای مجازی این خبر را تکذیب کرد و نوشت: «امروز در خبرها مطلع شدم که بنده به عنوان خواننده رسمی تیم ملی انتخاب شده‌ام. راستش از روزی که کشورم ناآرام شده، لبم به صحبت هم باز نمی‌شود چه رسد به آواز خواندن!تمام فعالیت‌های حرفه‌ای‌ام را هم تعطیل کرده‌ام. فقط به خاطر اینکه دل و دماغ هیچ کاری را ندارم. البته نمی‌دانم منظور از خواننده رسمی تیم ملی یعنی چه! من تاکنون در هیچ نهاد و ارگانی نه رسمی بوده‌ام و نه قراردادی.»

با این وجود، انجمن موسیقی ایران قطعه «تا پای جان برای ایران» را با خوانندگی محمد معتمدی همزمان با حضور تیم ملی فوتبال کشورمان در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر منتشر کرد. در توضیح این اثر آمده بود: «قطعه «تا پای جان برای ایران» از تولیدات انجمن موسیقی ایران در مردادماه امسال، به آهنگسازی علیرضا دریایی، ترانه‌سرایی احسان افشاری و خوانندگی محمد معتمدی، هدیه‌ای به تیم ملی ایران و فدراسیون فوتبال بوده است که طبق برنامه‌ریزی‌های انجام شده، قرار بر انتشار آن در اولین روز بازی تیم ملی ایران است. تیم تولید این اثر، هیچ قرارداد مالی با فدراسیون فوتبال نداشته و فقط در روند تولید آن با انجمن موسیقی ایران همکاری داشته‌اند.»

با توجه به نبود سرود رسمی برای تیم ملی فوتبال کشورمان در جام جهانی ۲۰۲۲، همان قطعه «یازده ستاره» سالار عقیلی که برای جام ۲۰۱۸ ساخته شده بود، بار دیگر مورد استفاده قرار گرفت. اتفاقی که از فقدان برنامه‌ریزی منسجم و نبود نگاه راهبردی نسبت به مقوله موسیقی فوتبال حکایت داشت.

در این دوره، آثار موسیقایی همچون «ایران» (نسخه بازخوانی شده) با اجرای گروه «سون»، ترانه مردمی «ایران صدای نفسامه» با صدای رضا یزدانی و آهنگسازی بابک زرین، «من ایرانم، ایران هوادارتان» با خوانندگی غلامرضا صنعتگر، نماهنگ‌های (به همت مرکز موسیقی مأوا- سازمان هنری رسانه‌ای اوج) «نسل دلیران»، «کنار تیم» اثری از گروه سرود رسا، «من ایرانم، ایران هوادارتان» با خوانندگی غلامرضا صنعتگر، «خوب‌ترین خاک» با خوانندگی پویان اعتصامی، «تیم بالا» با صدای مجتبی الله وردی (مُجال) و «لحظه صعود» با خوانندگی و تنظیم احسان جوادی، «نسل دلیران» قطعه «ایران ۸۰» اثری از گروه سرود کانون محمدیه با شعری از قاسم صرافان با آهنگسازی احسان جوادی به صورت غیررسمی در حمایت از تیم ملی فوتبال کشورمان در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر منتشر شدند.

همچنین تلاش‌هایی برای استفاده از آثار قبلی یا تولید قطعات خنثی صورت گرفت اما به دلیل فشار اجتماعی، هیچ قطعه‌ای نتوانست جایگاه «سرود ملی» را پیدا کند. در این دوره، موسیقی فوتبالی عملاً در حاشیه قرار گرفت و بیشتر فضای مجازی پر از موسیقی‌های اعتراضی یا موسیقی‌هایی بود که هیچ ارتباطی به فوتبال نداشتند.

جام جهانی ۲۰۲۶؛ پرواز همای و موسیقی تلفیقی

جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ (۱۱ ژوئن تا ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۶ / ۲۱ خرداد تا ۲۸ تیر ۱۴۰۵) با نام «جام جهانی ۲۶» به‌ صورت مشترک در ۱۶ شهر از سه کشور آمریکای شمالی- ۱۱ شهر در ایالات متحده، سه شهر در مکزیک و ۲ شهر در کانادا برگزار می‌شود. این نخستین بار است که جام جهانی توسط سه کشور میزبانی می‌شود.

این دوره بیست‌وسومین دوره جام جهانی فوتبال است که رقابت چهار سالانه بین‌المللی فوتبال مردان که میان تیم‌های ملی عضو فیفا برگزار می‌شود. ۳۱ فرودین ماه ۱۴۰۵ اعلام شد که پرواز همای خواننده موسیقی سنتی از سوی فدراسیون فوتبال ایران به عنوان خواننده رسمی ترانه‌های تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ معرفی و انتخاب شده است و آثار همای در چهار بخش شامل ترانه رسمی تیم ملی، موسیقی بعد از گل، موسیقی وارم آپ؛ زمان گرم کردن و ورود و موسیقی بعد از شکست تهیه و تولید شده است.

سرود رسمی تیم ملی فوتبال کشورمان با عنوان «عشق بی‌کران» با شعر، آهنگسازی و خوانندگی پرواز همای ۲۳ اردیبهشت ماه همزمان با مراسم بدرقه ملی‌پوشان به رقابت‌های جام جهانی ۲۰۲۶ در میدان انقلاب تهران رونمایی شد.

صدابرداری، میکس و مستر اثر برعهده جابر بهارمست بوده است که به سفارش فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران توسط مرکز هنری رسانه‌ای نهضت یکی از زیر مجموعه‌های سازمان تبلیغات اسلامی تولید شده است. برای شنیدن قطعه می‌توانید اینجا مراجعه کنید.

با این وجود بابک رضایی مدیرکل دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در گفت و گو با یکی از رسانه‌ها اعلام کرد که اثر پرواز همای به عنوان سرود رسمی تیم ملی فوتبال ایران مجوز نداشته است.

رضایی گفت: این اثر مجوزی از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ندارد؛ در حالی که لازم بود پیش از انتشار، مراحل دریافت مجوز طی شود. ظاهراً این قطعه به سفارش و پیشنهاد فدراسیون فوتبال تولید شده و پس از آن دوستان شهرداری آن را در یکی از میادین شهر رونمایی کردند اما نه برای تولید اثر و نه برای رونمایی آن از دفتر موسیقی مجوزی دریافت نشد. این موضوع از جمله گلایه‌هایی است که نسبت به برخی دستگاه‌ها داریم.

سخنان مدیرکل دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی درباره مجوز نداشتن سرود رسمی تیم ملی نیز انتقاداتی را در پی داشت.

در این دوره آثار دیگری همچون نماهنگ‌های «ایران من» با صدای «آوین» خواننده هوش مصنوعی به تهیه‌کنندگی فاطمه آقایی و تدوین سید مجنون، «گُل حماسه» با شعری از مجید افشاری، آهنگسازی حمیدرضا صدری و خوانندگی حاتف و تدوین سبحان حق‌دوست به همت انجمن موسیقی ایران به سفارش دفتر موسیقی معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به صورت غیررسمی در حمایت از تیم ملی کشورمان در جام جهانی فوتبال تولید و منتشر شدند.

همچنین قطعه‌های «بدو» با ترانه‌ای از محمد سلطانی، آهنگسازی و خوانندگی عرفان طهماسبی و تنظیم‌ امین آیین، میکس و مسترینگ حمید حاتمی، «ایرونه منه» با ترانه‌ و آهنگسازی منصور فرهادیان، خوانندگی سهراب پاکزاد، تنظیم‌، میکس و مسترینگ علی تیرداد و «ستاره‌های ایران» (به همت مرکز موسیقی مأوا) با ترانه‌ای از نیما غیاثی، آهنگسازی امیر شیرازی، خوانندگی «قیصر» (بینش بلور)، نوازندگی گیتار حمید ایوان، تنظیم، میکس و مسترینگ حسام کلاته، همخوانی سوده در حمایت از تیم ملی فوتبال کشورمان در جام جهانی ۲۰۲۶ منتشر شدند.

اگر به موفق‌ترین آثار موسیقایی تاریخ جام جهانی نگاه کنیم، متوجه می‌شویم فرمول ثابتی دارند که سادگی در ملودی از ویژگی‌های آنهاست؛ اثر موسیقی باید به قدری ساده باشد که تماشاگر در استادیوم بتواند آن را زمزمه کند. همچنین استفاده از سازهای بومی؛ پیوند دادن سازهای سنتی کشور میزبان با استانداردهای مدرن پاپ از دیگر ویژگی‌های این آثار است. آثار موسیقایی که بر پیروزی و لذت بازی تمرکز دارند، همیشه ماندگارتر از آثار بیش از حد حماسی و خشک هستند.

با بررسی این آثار موسیقایی که برای جام جهانی فوتبال منتشر شدند، می‌توان چند الگوی ثابت در موسیقی فوتبالی ایران مشاهده کرد که الگوی حماسی تلفیقی از جمله آنهاست، در این گونه آثار، سازهای ارکسترال با ریتم‌های تند پاپ ترکیب شده و هدف آنها این است که حس وطن‌دوستی و هیجان لازم برای هواداران القا شود. در اکثر این قطعات، اشعار بر روی کلمات کلیدی همچون ایران، قهرمان، پرچم، غیرت و پیروزی متمرکز است. یکی از مشکلات اصلی در تولید این آثار، نبود هماهنگی میان فدراسیون فوتبال و هنرمندان است. اغلب آثار در لحظات آخر و دقیقه ۹۰ تولید می‌شوند که این موضوع باعث کاهش کیفیت فنی و هنری آنها می‌شود.

با این وجود آثار موسیقایی ایرانی در جام جهانی فوتبال نشان‌دهنده تغییرات سلیقه موسیقایی جامعه و نوسانات فضای سیاسی و اجتماعی کشور است. در حالی که قطعاتی مانند «دروازه‌های دنیا» اثر احسان خواجه‌ امیری توانستند در حافظه جمعی ثبت شوند، بسیاری از آثار دیگر به دلیل ماهیت مناسبتی و تاریخ مصرف‌دار به سرعت فراموش شدند. موفق‌ترین قطعات آنهایی بوده‌اند که توانستند مرز میان سرود رسمی فدراسیون و موسیقی برخاسته از هواداران را با حفظ کیفیت هنری از بین ببرند.

تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ با تیم‌های بلژیک، نیوزیلند و مصر در گروه G هم‌گروه شد و مسابقاتش را در شهرهای لس‌آنجلس و سیاتل آمریکا برگزار کرد. بازی ایران و نیوزیلند ۱۶ ژوئن ۲۰۲۶ (۲۶ خرداد ۱۴۰۵) در استادیوم لس‌آنجلس برگزار شد که این بازی با تساوی ۲ بر ۲ به پایان رسید. ۲۱ ژوئن ۲۰۲۶ (۳۱ خرداد ۱۴۰۵) نیز بازی تیم ملی فوتبال کشورمان با تیم بلژیک در استادیوم لس آنجلس برگزار شد و با تساوی صفر بر صفر به پایان رسید. بازی تیم ملی کشورمان با مصر شنبه ۲۷ ژوئن ۲۰۲۶ (۶ تیر ۱۴۰۵) ساعت ۶:۳۰ بامداد در استادیوم سیاتل برگزار شد و این بازی نیز با تساوی یک بر یک به پایان رسید.

انتهای پیام//