به گزارش حیات، ماهنامه شماره ۲۳۰-۲۳۱ شاهد یاران، یادمان سرلشکر شهید «علیرضا موحد دانش» با آثار و گفتاری از سردار محمداسماعیل کوثری، سردار علی فضلی، سرزندگیدار سید داود رسولی، منصور کوچک محسنی، سردار محمدعلی فلکی، دکتر محمدابراهیم شفیعی، مرحوم غلامحسین موحددانش، همسر، خواهر و فرزند شهید موحددانش، محسن ابراهیم آبادی، اکبر نوجوان، اکبر عاطفی، عابدین وحیدزاده منتشر شده است.

در صفحات آغازین این شماره مجله از شاهد یاران، پس از سخن سردبیر، بیانات شهید آیت‌الله العظمی سیدعلی خامنه‌ای در مراسم صبحگاه لشکرسیدالشهدا(ع) در خصوص افتخار ایشان به جوانان انقلابی و مجموعه‌ای که سال‌ها در لشکر فعالیت کرده است و همواره باعث سرافرازی بوده‌اند را می‌خوانیم.

«شاهد یاران» در این شماره گفت‌وگوهایی با خانواده شهید از جمله: غلامحسین موحد دانش پدر شهیدان علیرضا و محمد رضا موحد دانش با عنوان «فرزندانم؛عاشق شهادت بودند»، ام سلمه مولایی، همسر شهید با عنوان «همیشه لبخند بر لب داشت»، زهرا موحد دانش، خواهر شهید با عنوان «با اخلاص و شجاع» و فاطمه موحددانش فرزند شهید با عنوان «دلتنگ پدر قهرمان» انجام داده است.

علیرضا موحددانش، روز ۲۷ شهریور سال ۱۳۳۷ در محله کرمان در شرق تهران به دنیا آمد. پدرش «غلامحسین»، کارمند صنایع دفاع ارتش بود و مادرش «مرضیه»، بانویی مومنه و انقلابی بود که در دامانش دو شهید پرورش یافتند. علی نخستین فرزند خانواده بود. پس از او محمدرضا و خواهرش زهرا به دنیا آمدند. پاییز سال ۱۳۵۷ و در بحبوحه اوج گیری تظاهرات مردمی علیه رژیم پهلوی به پادگان حشتمیه تهران منتقل شد. پس از فرمان امام خمینی (ره) مبنی بر فرار سربازان از پادگان ها، او نیز از پادگان خارج شد و به جمع انقلابیون پیوست. اولین اقدام او پس از پیـروزی انقلاب حضور در «کمیته انقلاب اسلامی شمیرانات» بود. سپس به عضویت سپاه پاسداران درآمد. پس از سه ماه خـدمت در حراست از بیت امام خمینی قدس سره الشریف، در دوره اول آموزش پادگان امام حسین علیه السلام تهران شرکت کرد.

وی با شروع جنگ به مناطق عملیاتی شتافت و در عملیات‌های بسیاری چون تنگه کورک، بازی دراز، مطلع الفجر، فتح المبین، بیت المقدس، والفجر مقدماتی، والفجر ۱ و والفجر۲ حضوری فعالانه داشت. در عملیات والفجر ۲ در تاریخ ۱۳ مرداد سال ۱۳۶۲ به شهادت رسید. در لحظه شهادت پیکرش را عقب نکشیده بودند و حدود یک هفته زیر رمل ها پنهان بود تا اینکه پس از تفحص، در تاریخ ۲۲ مرداد در قطعه ۲۴، ردیف ۷۳، شمــاره۲۰ در بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.

سردار محمد کوثری فرمانده اسبق لشکر ۲۷ محمد رسول الله (ص) در وصف هم رزم دیرینه‌اش می گوید: حاج علی خودش را ساخته بود، تزکیه کرده بود. اما انگیزه الهی به تمام معنا داشت و لذا مصمم و محکم بود، حاج علی را که می دیدی آنچنان با صلابت قدم بر می‌داشت و محکم صحبت می‌کرد که انگار یک فرمانده ۵۰-۶۰ ساله است.

سرتیپ دوم پاسدار دکتر سیدداود رسولی آهاری، مشاور عالی پدافند غیرعامل کشور درباره‌ی هم‌رزم شهیدش این‌گونه اظهار داشت: حاج علی در عملیات با وجود مجروحیت شدید به عقب برنگشت، ماندن او در منطقه باعث شد، بچه‌ها ۱۱۰۰ گچی را پاکســازی و حفظ کنند. شاید اگر علی به محض مجروحیت به عقب بر می گشت، فقط انگشتان یا کف دستش قطع می‌شد؛ اما مدت زیادی در منطقه مانده بود، پزشکان مجبور شدند از بالاتر دستش را قطع کنند.

این نشریه با صاحب امتیازی بنیاد شهید و امور ایثارگران و سردبیری «سعید گنجی کردقشلاقی»، در ۹۶ صفحه منتشر شده است.

انتهای پیام/