به گزارش خبرنگار فرهنگی حیات؛ شهید محمدتقی اخوان در سال 1344 در همدان متولد شد. وی از شاگردان آخوند ملاعلی معصومی (روحانی مبارز معروف همدان) و مکبر مسجد آن روحانی بلند پایه بود. بعد از فوت ایشان، دیگر حاضر به مکبری نشد. دوران دبستان را در مدرسه ابتدایی فردوسی سپری کرد و در سن دوازده سالگی پدرش را از دست داد. شهید اخوان بعد فوت پدر، در کنار تحصیل در بازار مشغول به دست فروشی میشود. محمد تقی زندگی را با قناعت تمام سپری میکند و هر تابستان را با زبان روزه به کارگری میگذراند.
محمد تقی به خاطر نمرات درخشانش وارد دبیرستان ابن سینا میشود. او هوش سیاسی بالایی داشته و به خاطر شایستگی برای شورای موسسان اتحادیه انجمن اسلامی همدان انتخاب میشود ودر این جایگاه در راه انقلاب فعالیت میکند. در همان دوران دبیرستان است که جانبازی و شهادت برادرش غلامرضا را در سوسنگرد می بیند. با شهادت برادر عزم محمد تقی و خانوادهاش در ادامه راه انقلاب مستحکمتر میشود.
محمد تقی بعد از گرفتن دیپلم وارد دانشگاه صنعتی شریف شده و در رشتهٔ مهندسی شیمی ادامه تحصیل میدهد. در طی تحصیل بارها به جبهه اعزام میشود، تا اینکه در سال سوم دانشگاه در عملیات کربلای پنج بر اثر برخورد ترکش و رگبار گلوله در سحرگاه دهم اسفندماه سال 1365به شهادت رسید.
در قسمتی از وصیتنامه شهید محمدتقی اخوان آمده است: «راستی سؤال اینست: ما کجا در توانمان بود که مدرسهای به وسعت مرزهایمان از غرب تا جنوب بنا کنیم، جوانان، نوجوانان و حتی پیرانمان را از شهرها تا روستاها و دهکورهها را از اقصی نقاط این مرز و بوم به این مدرسه بخوانیم و بوسه بر خاک پای بزرگترین استاد و سرور آفرینش معلم شهادت حسین (ع) بزنیم و در حضورش رموز پیچیده عشق و سرمستی و ایثار و عروج و شهادت را تعلیم بگیریم؟ آیا این در توان ما بود؟
براستی اگر جنگی نبود و نشستنمان در خانهها مستمر بود، آیا تعلیم عشق میسر میبود؟ اگر جبهه نبود، سنگر نبود، تشنگی نبود، گرسنگی نبود، گرما و سرما نبود، دستهای بریده نبود، مشقت و سختی نبود، ایثار را برای فرزندانمان چگونه میبایستی معنا میکردیم و آیا عشق و ایثار معنا شدنی بودند؟ اگر جبهه نبود عروج عاشقانه نیز بی معنا بود.»
نظر شما