«رضا حاجی‌آبادی»؛ مدیر کل روابط عمومی و اطلاع رسانی بنیاد شهید و امور ایثارگران

پایش لابه لای  سیم‌خاردارهای دشمن گیر کرده بود.
پا که نبود
تکه‌های درشت استخوان و ماهیچه‌هایی آش و لاش شده‌‌ای از انفجار مین ضد نفر دشمن بعثی

باید عبور می‌کرد
باید زنده می‌ماند که برای وطن بجنگد.
این تکه‌ای اش و لاش شده‌ی تن او را در تیررس دشمن نگه داشته بود.
سرنیزه را برداشت- تیز بود و برنده- باید خودش را رها می‌کرد  تا زنده بماند برای سرزمین ، پا را برید و در میان موانع دشمن جا گذاشت تا جانش را برای حفاظت از میهن اسلامی بدر برد.
صفیر گلوله‌های تک تیرانداز بعثی از چپ و راست می‌گذشت.
تکه‌ای از تن ماند و وطن هم ماند و افتخار جانبازی که بر پیشانی‌اش نشست.
**

جانباز سرافراز حسین اسماعیلی این روایت ماندگار را  بدون تعارف جلوی چشم متعجب دوربین  صدا و سیما گفت.
روایت صادقانه حسین آقای اسماعیلی از جانبازی‌اش در آن روز قلب خیلی‌ها را لرزاند. 
آنهایی که روز جمعه ۱۱ آبان ماه سال ۱۳۹۷ برنامه بدون تعارف را از شبکه دوم سیما  دیدند کمتر زمانی جنگ را و دفاع مقدس را اینقدر از نزدیک احساس کرده بودند.
امروز  حسین اسماعیلی در میان ما نیست و باقی آن بدن پاک در قطعه ۲۳۲ بهشت زهرا آرام گرفته است.
باید تمام قد ایستاد برای آنان که نه تنها از سیم خاردار دشمن بیرونی که از سیم خاردار هواهای نفسانی درونی گذشتند و جاودان شدند.
آنها بذل  تن کردن تا وطن بماند 

پایان