به گزارش حیات، شهید خدایار اسفندیاری عمرو متولد 22 مرداد ماه سال 64 در شهرستان الیگودرز می‌باشد. او با شروع جنگ تحمیلی با لباس سپاه به میدان نبرد شتافت و در نهایت در 8 تیر ماه سال 66 در اثر اصابت ترکش در محل ماووت عراق به شهادت رسید.
آنچه در پی می‌آید وصیت‌نامه این شهید بزرگوار است:
بسم الله الرحمن الرحیم
به نام الله و معبود حقیقی همه انسان‌ها و جنبندگان و خداوندی که به بشر سرمایه عقل و خرد عطا کرد و او را به سعادت و خوشبختی دعوت فرمود.  اینجانب خدایار اسفندیاری عمرو [هستم] که در لباس مقدّس سربازی افتخار خدمت به نظام جمهوری اسلامی را دارم.
خواهر مهربان و از جان عزیزترم! روزی که خواستم به منطقه بروم به تو سفارش کردم چون من عاشق شهادت هستم امیدوارم که بعد از من به عنوان یک سرپرست دلسوز برای افراد خانواده مخصوصاً پدر و مادرم باشید و نماز و عبادت خداوند تبارک و تعالی را هیچوقت فراموش نکنید، زیرا تنها نماز و یاد خدا به دل‌ها آرامش می‌بخشد .
چند روز قبل در منطقه احساس کردم مثل این که لیاقت شهادت را پیدا می‌کنم. به همین منظور سفارش پدر و مادرم را به یکی از افراد فامیلم که در منطقه حضور داشت نمودم و گفتم برادر عزیز چنانچه به فیض شهادت نائل آمدم خواهش می‌کنم به پدر و مادرم دلداری بدهید، مخصوصاً پدرم که از نظر جسمی ناتوان و ضعیف است و تحمل مصیبت مرا ندارد.
در جبهه ای خدمت می‌کنم [که] چندین بار حسنعلی حاتمی را در خواب دیدم، از برادران هم دوره سؤال کردم که حسنعلی در کدام منطقه شهید شده، گفتند در همین منطقه‌ای که شما مشاهده می‌کنید. و اما خودم از ساعاتی که در منطقه غرب قدم گذاشتم مرتب حسنعلی حاتمی را می‌دیدم. بله درست است، شهید هیچ وقت نمی‌میرد اگر چه جسم او از دیده‌ها پنهان است ولی روح بلند، چهره زیبا و نورانی او همیشه در نظر ما مجسم است.
پدر و مادر عزیز! اگر در شهادت من صبر کنید اجر و پاداش شما در نزد خداوند بیشتر است، مبادا لطمه به صورت بزنید و گریبان پاره کنید و یا لباس سیاه بپوشید. شما باید سرمشق برای دیگران و سایر فامیل باشید. رابطه و پیوند خود را با فامیل و بستگان قطع نکنید. و اما ای فامیل، ای دوستداران امام حسین(ع) و پیروان مکتب رسول خدا (ص) خواهش می‌کنم پدر و مادرم را تنها نگذارید، هرچه بیشتر به ایشان سر بزنید روح من خوشحال‌تر می‌شود.
و اما ای مادر عزیز که عمری برایم زحمت کشیدی، رنج ها و سختی‌ها متحمل شدی، تو بزرگم کردی مبادا برایم بی‌تابی کنی، من که از علی اکبر حسین بهتر نیستم، تو هم باید مانند اُم لیلا مادر علی اکبر صبر کنی چون ما پیرو راستین مکتب سالار شهیدان حضرت امام حسین(ع) هستیم. او به ما راه را نشان داده است و امام امّت فرموده است: « خط سرخ شهادت، خط آل محمد و علی است ». مطمئن باشید پیروزی با اسلام و شکست با کفار و منافقین است، چون هیچ وقت خون شهید به هدر نمی‌رود.
مادرم! تو مثل حضرت زینب(س) برای زن‌های مسلمان سرمشق باش. همانطور که آن بانوی باعظمت در تمام مشکلات و مصیبت‌ها صبر و تحمل کرد. و اما ای عموی عزیز! برای رضای خدا به تو سفارش پدرم را می‌کنم چون سالخورده و ناتوان است. نگذارید مصیبت شهادت من او را ناتوان‌تر و ضعیف‌تر نماید.
مراسمی که برای من برگزار می‌نمایید صددرصد اسلامی و برای سایر خانواده‌های شهدا سرمشق باشد. همه شما را به خدا می‌سپارم و از راهی دور خداحافظی می‌نمایم. 
به امید دیدارتان ان شاءالله در بهشت در کنار ائمه اطهار(ع).
والسلام علیکم ورحمه الله و برکاته.
خدایار اسفندیاری عمرو

  منبع: وصیت نامه شهدای استان خوزستان

انتهای پیام/